Przekaż darowniznę
+48 735 469 430

Zanim trafisz do ośrodka odwykowego… – fazy hazardu

Który moment jest najlepszy, aby rozpocząć leczenie uzależnień od hazardu? I czy możliwe jest to, aby grać i nie uzależnić się? Okazuje się, że tak, wystarczy przestrzegać 7 zaleceń…

Leczenie uzależnień a błędy poznawcze

Niejeden ośrodek odwykowy leczący alkoholizm pełen jest osób, które mają problemy z emocjami. W przypadku hazardu do rozwinięcia się nałogu przyczyniają się raczej zniekształcenia poznawcze niż złe emocje.

Magdalena Rowicka, autorka książki pt. Uzależnienia behawioralne. Profilaktyka i terapia, zauważa, że błędy poznawcze to mechanizmy podtrzymujące uzależnienie od hazardu. Owe błędy to:

  • zaprzeczanie
  • iluzja kontroli
  • rozproszenie ja
  • nałogowe regulowanie uczuć
  • niewłaściwa ocena prawdopodobieństwa
  • tzw. prawie wygrana traktowana jak wygrana
  • heurystyka reprezentatywności – złudzenie gracza, który uważa, że bardziej prawdopodobne są układy chaotyczne niż uporządkowane
  • heurystyka dostępności – ocenianie zdarzeń, które są dostępne w pamięci jako bardziej prawdopodobnych
  • heurystyka zakotwiczenia
  • pozorne korelacje – gracz zauważa związek przyczynowo-skutkowy w zdarzeniach, które są od siebie niezależne

Fazy hazardu

  1. Faza zwycięstw – fascynujecie się grą i fantazjujecie o niej. Wygrana utwierdza Was w przekonaniu, że macie szczęście, niezwykłe umiejętności i talent do przewidywania oraz analizy. Gracz przecenia po prostu własne szczęście. Wygrana na tym etapie powoduje wejście w kolejną fazę. To dobry moment, aby udać się do specjalistycznego ośrodka odwykowego. Paradoksalnie, bardziej pożądana jest przegrana, bo przyczynia się często do bardziej obiektywnej oceny własnych szans.
  2. Faza strat – to naturalna konsekwencja częstego grania. Strata pieniędzy w grze powoduje chęć odegrania się. Gracz doszukuje się systemów. Analizuje, prowadzi zestawienia według kolorów, dni tygodnia. Jego zachowaniem rządzą jednak błędy poznawcze. Gracz przestaje myśleć racjonalnie. Pożycza pieniądze, sprzedaje biżuterię, samochody. To kolejne wyraźne symptomy, aby rozpocząć leczenie uzależnień.
  3. Faza desperacji – straty pogłębiają się. Gracz separuje się od rodziny, wyprowadza się z domu, traci pracę. Długi narastają, a niemożność ich spłacenia powoduje panikę. Pojawia się wyczerpanie psychiczne, poczucie winy. To kolejny dobry moment na to, aby odwiedzić ośrodek odwykowy. Specjalna terapia dla uzależnionych od hazardu może pomóc zapanować nad nałogiem i poskładać swoje życie w całość.
  4. Utrata nadziei – jeśli doszliście do tego momentu, to dopadło Was właśnie przeświadczenie, że nic nie możecie zrobić, bo długi są za wysokie, rodzina i przyjaciele odeszli, a życie nie ma sensu. Jednak odpowiednia terapia pozwoli Wam zrozumieć, że i na tym etapie jeszcze nie wszystko jest tracone. To też doskonały moment, aby odbić się od dna.

Jak się nie uzależnić?

  1. To tylko rozrywka – traktujcie grę jak rozrywkę i nie dopuszczajcie, aby stała się ona dla Was czymś więcej.
  2. Zdrowy stosunek do przegranej – nastawcie się na to, aby traktować przegraną jako element gry. Ustalcie zasady, aby po przegranej nie kontynuować grania. Najlepiej jest ustalić jeszcze przed rozpoczęciem gry możliwą do wygrania kwotę.
  3. Napięcie emocjonalne nie sprzyja grze – to prawda, dlatego unikajcie grania, jeśli czujecie, że jesteście w tzw. psychicznym dołku. Nie traktujcie grania jako sposobu na poprawę nastroju.
  4. Kontrola czasu – to ważne, aby nadzorować czas spędzany na grze. Jeśli poczujecie, że czas przeznaczany na grę karty albo w ruletkę wymyka Wam się spod kontroli i nagle orientujecie się, że godzina przeznaczona na grę zamieniła się niepostrzeżenie w kilka godzin, pora zacząć ustalać granicę i jej nie przekraczać. Być może jest to też czas na to, aby zdecydować się na leczenie uzależnień i odwiedzić ośrodek odwykowy specjalizujący się w terapii dla uzależnionych od hazardu.
  5. Czas z bliskimi – to proste, aby nie wpaść w nałogi hazardu, spędzajcie więcej czasu z rodziną i znajomymi. Często jest tak, że wpadnięcie w ramiona hazardu jest formą ucieczki od samotności czy problemów w relacji z innymi ludźmi. W hazardzie szukamy odskoczni, potwierdzenia swojej wartości czy też emocji. Tymczasem to samo mogą dać nam bliscy.
  6. Odpowiedni kompan – jeśli zauważycie pierwsze symptomy wpadania w nałóg hazardowy, udajcie się do kasyna z osobą, która nie ma problemu z grą.
  7. Zero pożyczek – to ważna zasada hazardowego abstynenta, aby nie pożyczać pieniędzy na grę. Z zaciągania długów raczej nie wychodzi nic dobrego, a szczególnie niebezpieczne jest zadłużanie się specjalnie na grę. Nawet jeśli przyjdzie Wam coś takiego do głowy, możecie to potraktować jako symptom, że czas na specjalistyczną terapię dla uzależnionych.

Lista wpisów

+48 735 469 430

Picie alkoholu a zdrowy rozsądek

Picie alkoholu z okazji świąt, uroczystości czy innych ważnych wydarzeń nie kwalifikuje się jeszcze do leczenia uzależnień. Przeciwnie, jest to zachowanie powszechnie przyjęte i akceptowane przez większość kultur na świecie. Z kolei już bycie tzw. pijakiem jest społecznie napiętnowane.

Jaka jest granica zdrowego rozsądku w piciu?

I czym się różni pijak od alkoholika?

Kobieta alkoholiczka czy pijaczka?

Bohdan Woronowicz, autor książki pt. Uzależnienia, geneza, terapia, powrót do zdrowia podejmuje temat zdrowego rozsądku w piciu alkoholu. Zauważa, że w języku greckim słowo pijany oznacza osobę, która źle zachowuje się po wypiciu wina. Z kolei antyczni Rzymianie mawiali, że pijaństwo to dobrowolne szaleństwo.

Pijak lub pijaczka, zdaniem Woronowicza, są w stanie kontrolować spożywanie alkoholu. Są w stanie odmówić lampki wina czy przerwać picie w danej chwili. Jednak… często tego nie robią. Upijają się i awanturują. Zarówno pijakowi jak i alkoholiczce potrzebna jest więc specjalna terapia dla uzależnionych i prywatny ośrodek leczenia uzależnień.

Czym jest nadużywanie alkoholu?

Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne definiuje tzw. nadużywanie alkoholu jako destrukcyjną wersję zażywania substancji psychoaktywnych. Co uszkadza organizm i prowadzi do pojawienia się w ciągu roku następujących objawów:

  • powtarzające się nieobecności w pracy, zaniedbywanie rodziny spowodowane regularnym piciem.
  • spożywanie alkoholi w sytuacjach, kiedy wymagana jest ostrożność, np. w czasie prowadzenia pojazdów.
  • problemy prawne związane z patologicznym zachowaniem pod wpływem alkoholu.
  • regularne picie, mimo problemów społecznych, w relacjach z innymi czy zdrowotnych.

Nieco inaczej do nadużywania alkoholu odnosi się Światowa Organizacja Zdrowia, której eksperci zalecają wycofanie się z tego terminu, ponieważ nie definiuje on precyzyjnie ilości spożywanego alkoholu jak i sposobu picia.

Specjaliści z ŚOZ zaproponowali więc zastąpienie terminu nadużywanie alkoholu innymi określeniami – problemy związane z alkoholem lub niesprawności związane z alkoholem. Co ciekawe, termin problemy związane z alkoholem zaczyna być używany coraz powszechniej i obejmuje nie tylko ograniczenie sprawności fizyczne i psychicznej ale też następstwa nadużywania alkoholu…

  • społeczne
  • ekonomiczne
  • prawne

Niektóre ośrodki zamknięte leczenia uzależnień oferują więc specjalne leczenie alkoholizmu ujmujące problem w szerszej perspektywie.

Czy można pić bezpiecznie?

Eksperci różnie definiują bezpieczną dawkę alkoholu. Na przykład w 1895 roku na V Kongresie Przeciwalkoholowym w Bazylei przedstawiono badania dotyczące progu zatrucia alkoholowego zakłócającego normalne funkcjonowanie organizmu. Próg określono na 20 g alkoholu.

Inny francuski badacz na XXV Kongresie Przeciwalkoholowym zaproponował określić tzw. alkoholikiem osobę spożywającą ok. 0,5 l wódki dziennie. Z kolei w latach 70 XX wieku Brytyjskie Królewskie Kolegium Psychiatryczne sprecyzowało bezpieczną granicę dziennego spożycia trunków jako:

  • 60 – 80 g – dla mężczyzn
  • 30 – 40 g – dla kobiet

Jednak kolejne badania z lat 80 uznały te wartości za zawyżone. Wkrótce wprowadzono pojęcie porcji standardowej oznaczającej obecnie 10 g czystego alkoholu, co odpowiada…

  • 100 ml wina 12%
  • 75 ml wina 18%
  • 250 ml piwa 5%
  • 30 ml wózki 40%

Co ciekawe, w ostatnich latach eksperci z Światowej Organizacji Zdrowia wprowadzili do powszechnego użycia następujące terminy:

  • szkodliwe spożywanie alkoholu – kiedy konsumując alkohol doświadczamy szkód z funkcjonowania psychicznym i fizycznym. Piciem szkodliwym jest spożywanie ponad 40 g alkoholu przez kobietę i ponad 60 g przez mężczyznę.
  • picie ryzykowne – kiedy konsumujemy alkohol w takich ilościach i w taki sposób, że zachodzi bardzo duże prawdopodobieństwo wystąpienia utraty zdrowia. Czyli kiedy kobieta alkoholiczka spożywa po 1 – 2 porcji a mężczyzna alkoholik po 4 – 5 porcji alkoholu po 10 g przez minimum 5 dni w tygodniu.

Bohdan Woronowicz dodaje jednak, że każda ilość trunków jest szkodliwa dla zdrowia. Są jednak takie osoby, które nie powinny spożywać w ogóle alkoholu, ponieważ nawet niewielka jego ilość może wywołać duże szkody. Nie powinny więc pić wina, wódki czy piwa…

  • kobiety ciężarne
  • dzieci
  • osoby doświadczające niektórych chorób
  • osoby przyjmujące określone leki

Lista wpisów

+48 735 469 430

Leczenie alkoholizmu – rozpraw się z tym mitem…

Już w siedemnastym wieku pewien francuski pisarz i filozof, François de La Rochefoucauld zauważył, że więcej ludzi utonęło w kieliszku niż w morzu.

Bohdan Woronowicz, autor książki pt. Uzależnienia, geneza, terapia, powrót do zdrowia dodaje, że nikt kto sięga po alkohol nie robi tego po to, aby zachorować. Czyni to natomiast między innymi z powodu licznych mitów, które narosły wokół spożywania trunków.

Rozprawmy się z nimi!

1. Alkohol udoskonala sprawność psychofizyczną?

To pierwszy z mitów. A jest dokładnie odwrotnie. Badania psychometryczne wykazały, że kierowcy, po spożyciu nawet niewielkiej dawki alkoholu reagują wolniej nawet o 0,3-0,5 s. Tymczasem reakcja trzeźwego, pełnosprawnego kierowcy wynosi około 0,5 s.

Kierowca, który ma problem z nadużywaniem alkoholu albo kobieta alkoholiczka prowadząca często po pijanemu powinni jak najprędzej odwiedzić ośrodek leczenia uzależnień. W przypadku na przykład kobiety, dobrze jakby to był wyspecjalizowany prywatny ośrodek terapii leczenia uzależnień od alkoholu dla kobiet.

2. Alkohol dodaje sił?

Rzeczywiście, picie alkoholu pobudza, anuluje zmęczenie. Jednak tylko… na chwilę. Nałogowe zażywanie trunków uszkadza działanie układu nerwowego, ale też i osłabia mięśnie. Może spowodować nawet zanik mięśni.

3. Mężczyzna ma mocną głowę?

Często uważa się, że mężczyźni nie upijają się łatwo, a wręcz są odporni na alkohol. Rzeczywiście, ta sama ilość alkoholu powoduje mniejsze stężenie w organizmie mężczyzny niż kobiety. Jednak nie oznacza to, że mężczyzna może pić i nie ponosić żadnych skutków.

Może wręcz być tak, że uzależniona kobieta doświadcza później niż mężczyzna zmian chorobowych spowodowanych alkoholizmem. Reagowanie na alkohol zależy bowiem nie tylko od płci ale również od indywidualnych cech organizmu. Także od diety, stylu życia czy stanu zdrowia.

4. Alkohol leczy serce?

Wydawać się może, że codzienna porcja koniaczku dobrze robi na układ krwionośny. Tymczasem najnowsze badania naukowe udowadniają, że poprawa samopoczucia będąca wynikiem lampki koniaku jest skutkiem działania uspokajającego oraz znieczulającego. Nie ma to związku z odżywieniem, dotlenieniem serca. Naczynia wieńcowe nie rozszerzają się i nie zwiększa się dopływ krwi do mięśnia sercowego.

Uzależniona kobieta czy uzależniony mężczyzna borykają się nie tylko z niedotlenieniem mózgu ale również ze skokami ciśnienia tętniczego krwi. Co skutkuje przy dłuższym nałogu alkoholowym…

  • uszkodzeniem ścianek naczyń krwionośnych
  • a nawet zwyrodnieniem serca

5. Trunki rozgrzewają?

Mimo, że alkohol rzeczywiście rozgrzewa na mrozie, to może być wręcz szkodliwy, bo nie zauważając, że jest nam zimno, możemy zasnąć i wyziębić się.

6. Alkohol to pokarm?

Niektórzy wręcz myślą, że piwo czy wino są substytutami pokarmu, znakomicie go zastępującymi. I choć alkohol dostarcza organizmowi kalorii to są to niestety tzw. puste kalorie. Wódka czy nawet wino nie są w stanie zastąpić białka, węglowodanów czy tłuszczy.

Alkohol nie jest źródłem energetycznym, gdyż jest toksyczny i uniemożliwia odkładanie zapasów energetycznych.

7. Alkohol poprawia trawienie?

Nie tylko nie poprawia, ale wręcz…

  • drażni układ pokarmowy
  • zaburza pracę jelit
  • utrudnia wchłanianie pokarmów
  • upośledza pracę trzustki i wątroby

8. Piwo leczy nerki?

Niektórzy wręcz zalecają piwo osobom chorym na kamicę nerkową. A to za sprawą tego, że piwo działa moczopędnie. Zdarza się, że nawet lekarze zalecają picie piwa. I nawet jeżeli jest w tym prawda to pamiętajcie, że alkohol ma także negatywny wpływ na zdrowie.

Poza tym niektórzy niesłusznie uważają, że… piwo to nie alkohol. Co jest oczywiście nieprawdą.

9. Nie piję, bo nikt mnie nie widział pijaną? Potrzebna Ci terapia dla uzależnionych!

Terapia odwykowa dla kobiet czy dla mężczyzn ma często na celu uświadomienie sobie problemu alkoholowego. Alkoholicy wypierają fakt picia. Sądząc, że osoba uzależniona od alkoholu to wyłącznie taka, która regularnie słania się na nogach.

Tymczasem – jak zauważa Bohdan Woronowicz – bycie pijanym to nie jest diagnostyczny objaw nałogu alkoholowego, gdyż jest wielu alkoholików, którzy… nigdy nie byli pijani. Którzy lubią wypić sobie lampkę wina na poprawę humoru i piją w niewielkich ilościach. Za to bardzo regularnie.

10. Urodził się alkoholikiem?

Wielu ludzi uważa, że alkoholizm dziedziczy się genetycznie. Tymczasem współcześni naukowcy uważają, że wśród przyczyn alkoholizmu są wyszczególnione poniżej czynniki. (Wyspecjalizowany ośrodek leczenia uzależnień planując terapię, bierze je wszystkie pod uwagę)

Są to czynniki…

  • psychologiczne
  • duchowe
  • społeczne
  • biologiczne

Lista wpisów

+48 735 469 430

Terapia dla uzależnionych – jem, bo…

O ile kobieca narkomania bardzo często ma swoje źródła w chęci poszukiwania nowych, ekstremalnych doświadczeń a kobiecy alkoholizm bierze się z problemów emocjonalnych czy z kumulacji różnych problemów to przyczyn zaburzenia odżywiania należy dopatrywać się w… niedoskonałych relacjach z rodzicami.

Na przykład w wygórowanych oczekiwaniach ze strony ojca i matki, nadużyciach seksualnych czy też w zbyt szybkim oddaleniu się od rodziców i w braku więzi emocjonalnej.

Terapia dla uzależnionych a problem separacji od rodziców

Zamknięte ośrodki leczenia uzależnień pełne są kobiet jak i mężczyzn, u których anoreksja lub bulimia spowodowane są zbyt wczesną separacją od rodziców. Nastolatki, mimo że poszukujące autonomii i bywające opryskliwe wobec rodziców, potrzebują poczucia bezpieczeństwa. Dlatego rodzice powinni stopniować odseparowanie od siebie dzieci. Idealnie jest, kiedy dziecko…

  • powoli wchodzi w rolę dorosłego
  • jednocześnie czasowo powraca do roli dziecka

Mądry dorosły powinien być gotowy do udzielenia emocjonalnego wsparcia dziecku, kiedy będzie ono tego wsparcia potrzebować.

Często jest tak, że kiedy matka źle znosi emocjonalne oddalenie się córki w okresie dojrzewania, karze ją za to odrzuceniem. W takiej sytuacji nastolatka, jeśli wychowuje się w pełnej rodzinie, zrekompensuje sobie złe relacje z matką zbliżeniem się do ojca.

W pełnych rodzinach i dobrych relacjach między rodzicami, kiedy dziecko wychowywane jest przez matkę jak i przez ojca, separacja od rodziców jest mniej prawdopodobna i jest większa szansa na normalne kontakty rodzinne.

Podobną pozytywną rolę spełniają dobre kontakty nastolatki czy nastolatka z rówieśnikami. Warto dodać, że ewentualne oddzielenie od rodziców łatwiej jest dziecku przeżyć, kiedy czuje się ono przynależne do grupy rówieśników.

Ponadto separacja od rodziców jest łatwiejsza dla tych nastolatków, które wcześniej nasyciły się miłością i bliskością rodziny. Z kolei osoby zaniedbywane w dzieciństwie albo zbyt wcześnie uczone samodzielności odczuwają w dorosłym życiu sprzeczne tendencje, czyli…

  • z jednej strony pragną być dorosłe
  • z drugiej strony czują potrzebę opieki i akceptacji

Zacznijcie leczenie uzależnień od uświadomienia sobie konfliktu…

Niejeden prywatny ośrodek terapii leczenia uzależnień borykający się z zaburzeniami odżywiania jest pełen osób doświadczających sprzecznych tendencji, polegających na…

  • z jednej strony pragnieniu bycia zależnym emocjonalnie od drugiej osoby
  • z drugiej strony potrzebie bycia niezależnym

Potrzeba niezależności u osób z zaburzeniami odżywiania związana jest jednak nie tyle z naturalną potrzebą autonomii u dorosłej osoby co z obawą przed odrzuceniem. Profesjonalna terapia dla uzależnionych pozwala pacjentkom uświadomić sobie ów konflikt, rozwiązać go i odkryć własne potrzeby emocjonalne.

Leczenie uzależnień powinno polegać na znalezieniu kompromisu z uwzględnieniem wszystkich swoich potrzeb.

Kiedy nie akceptujemy swojego ciała… – ośrodek terapii leczenia uzależnień

Zdrowy człowiek lubi siebie pomimo świadomości swoich wad albo ograniczeń. Osoba z zaburzeniami odżywiania nie tylko jest z siebie niezadowolona co wręcz potępia siebie i odrzuca. Brak samoakceptacji wynika często z braku akceptacji i bliskiego kontaktu emocjonalnego z rodzicami. A także z nierealistycznych wymagań rodziców w stosunku do dziecka.

Bogusław Włodawiec zauważa, że dziecko przyjmuje wymagania od rodziców. Przyjmuje te wymagania i stara się im sprostać nawet wówczas, kiedy są one nierealistyczne i wręcz wykraczające poza ludzką naturę i możliwości organizmu. Chętnie sięga w takiej sytuacji po restrykcyjne diety czy narzuca sobie ciężkie ćwiczenia fizyczne.

Z kolei wulgarne uwagi rodziców lub nadużycia seksualne mogą skutkować brakiem akceptacji seksualności własnego ciała u dorastających dziewcząt. Pomóc może tylko dobry ośrodek terapii leczenia uzależnień, skierowany do osób z zaburzeniami odżywiania.

Lista wpisów

+48 735 469 430

Lekomania – jak się objawia?

Reklamy są pełne informacji o cudownych środkach stanowiących antidotum na różne dolegliwości, a nawet kłopoty życiowe. Tymi cudownymi środkami są tabletki. Na katar, na trawienie, na konflikty z sąsiadami. Nic dziwnego, że rozpowszechnia się choroba zwana lekomanią.

Co to jest lekomania?

Lekomania to uzależnienie od leków. To forma toksykomanii polegającej na nadmiernym przyjmowaniu substancji działających szkodliwie na organizm ludzki. Substancja zawarta w lekach wchodzi w interakcje z organizmem człowieka. Osoba uzależniona czuje przymus zażywania leku w celu zaznania określonego efektu psychicznego lub fizycznego albo w celu uniknięcia nieprzyjemnych czy też bolesnych doznań spowodowanych brakiem leku.

Ciekawostka – mimo że pierwsze przypadki lekozależności opisano w latach 60 XX wieku, to XXI wiek przyniósł znaczny wzrost uzależnienia od leków.

Jakie są objawy lekomanii?

Oto 8 podejrzanych zachowań, które mogą wskazywać na uzależnienie od leków:

  1. Zmiana osobowości.
  2. Zbytnia koncentracja na zdobywaniu leku zawierającego uzależniającą substancję.
  3. Zobojętnienie.
  4. Sięganie po coraz większe dawki leku.
  5. Spadek zdolności psychomotorycznych.
  6. Zespół abstynencyjny po odstawieniu leków, czyli drażliwość, bezsenność, skurcze mięśni, drżenie rąk, zawroty głowy, płaczliwość.
  7. Sięganie po przeterminowane leki.
  8. Aplikowanie leków pomimo ich skutków ubocznych.

Ciekawostka – trudno zdiagnozować lekomanię, ponieważ osoby uzależnione nie przyznają się do swojego problemu, często także przed samym sobą. Natomiast otoczeniu lekomana trudno jest ocenić, dlaczego aplikuje on sobie leki.

Jakie są objawy odstawienia leków? – pomoże terapia dla uzależnionych!

Po odstawieniu leków lekoman…

  • czuje niepokój
  • jest pobudzony
  • nie może spać
  • nie ma apetytu
  • ma drgawki
  • ma objawy przypominające grypę
  • odczuwa wahania nastroju

Ciekawostka – po odstawieniu leków mogą pojawić się także omamy, halucynacje czy urojenia.

Po czym poznać, że jest się uzależnionym?

Oto sygnały, które powinny zaniepokoić rodzinę:

  1. Przyjmowanie coraz większych dawek leku.
  2. Sięganie po lek nie w celach medycznych ale w celu normalnego funkcjonowania.
  3. Przyjmowanie leków nawet po ustąpieniu objawów choroby.
  4. Częste wizyty u lekarza.
  5. Noszenie leków w torebce.
  6. Panika w przypadku ubytku zapasów farmaceutycznych.
  7. Mieszanie różnych leków o silnym działaniu, potęgujących efekt.

Jakie są typy lekomanii?

Ze względu na przyczynę wyróżnia się lekomanię neurotyczną (charakteryzującą się zachowaniami agresywnymi, uzależnieniem od leków i narkotyków, często występującymi stanami niepokoju), depresyjną (objawiającą się bezsennością, charakterystyczna dla osobowości mało patologicznej), psychiatryczną (wtórną od choroby psychicznej).

Ze względu na rodzaj zależności wyróżnia się typ morfinowy, kokainowy, haszyszowy, khat, amfetaminowy, halucynogenny.

Ciekawostka – najbardziej uzależniają leki nasenne, przeciwbólowe, uspokajające, euforyzujące, hormonalne i dopingujące.

Jak zachowuje się lekoman?

Specjaliści wyróżniają kilka wzorców zachowań charakterystycznych dla lekomanów.

Oto charakterystyczne zachowania:

  1. Lekoman manipuluje lekarzem w celu wypisania mu recepty, na przykład udaje, że zgubił receptę.
  2. Osoba uzależniona nie chce zgodzić się na przepisanie zamienników, twierdząc że inne leki są nieskuteczne.
  3. Lekoman prosi lekarza, aby przepisał silniejsze dawki leku, gdyż dotychczasowe nie działają.

Ciekawostka – osoba zniewolona uzależnieniem odwiedza różnych lekarzy w celu wyłudzenia większej ilości recept.

Nałóg czy przyzwyczajenie?

Nałóg różni się od przyzwyczajenia nieodpartą potrzebą zażywania leku. Pomóc mogą ośrodki odwykowe i terapia dla uzależnionych. Jeśli długotrwałemu zażywaniu leków towarzyszą objawy ogólnego wyczerpania, to nie jest to już lekomania, a toksykomania.

Ciekawostka – lekarze odnotowują przypadki aplikowania aż kilkunastu tabletek od bólu głowy dziennie lub wypijania kilku butelek kropki walerianowych czy żołądkowych.

Lista wpisów

+48 735 469 430

Takie problemy seksualne mają Dorosłe Dzieci Alkoholików

Czy wiecie, że ludzka psychika odpowiada za aż 80% problemów klinicznych natury seksuologicznej? Dlatego dzieci wychowane w rodzinach dysfunkcyjnych mają w dorosłym życiu nie tylko problemy psychiczne ale i seksualne.

Niepokój, stres, nieufność…

Rodzina jest naturalnym źródłem kształtowania wzorców zachowań i sposobów radzenia sobie z problemami, emocjami. Rodzina buduje system wartości. Wpływa na samoocenę młodego człowieka. Dlatego błędy popełniane przez rodziców wpływają na późniejsze dorosłe życie dzieci. Takim poważnym błędem popełnianym w procesie wychowania jest narażenie dziecka na kontakt z bliską osobą uzależnioną od alkoholu. Bo alkoholizm jest chorobą rodzinną. Chorują na nią nie tylko same osoby uzależnione, ale także pozostała część rodziny, która cierpli z powodu ciągłego poczucia niepewności.

Taka rodzina musi zmierzyć się z nieprzewidywalnością zachowań uzależnionej matki czy ojca. Pojawiają się negatywne emocje, takie jak strach, wstyd czy poczucie winy. Pojawia się uczucie odtrącenia. Jest ciągły stres, niepokój, lęk, a nawet wrogość. Członkowie rodziny nie czują się kochanymi, docenianymi, szanowanymi. W dodatku uczą się niewłaściwych wzorców komunikacji i relacji z ludźmi. Uczą się również rozwiązywania problemów za pomocą siły. Nie mają wiary w porządek świata. I bardzo ważne – nie potrafią zaufać w późniejszym życiu.

Zachowania seksualne osób DDA

Rodzina z problemem alkoholowym powinna być objęta pomocą psychologiczną. Pomocny może być specjalistyczny ośrodek walki z uzależnieniem i terapia dla uzależnionych skierowana do całej rodziny. Jeżeli rodzina nie otrzyma pomocy, jej członkowie doświadczają poważnych problemów w funkcjonowaniu społecznym, w tym w relacjach partnerskich i intymnych.

A oto 7 charakterystycznych zachowań Dorosłych Dzieci Alkoholików z syndromem DD w relacjach intymnych:

  1. DDA nie umieją nawiązać głębokich relacji, nawiązują krótkotrwałe relacje partnerskie.
  2. Są negatywnie nastawione do życia seksualnego, łącząc seks z takimi emocjami jak lęk przed sprawdzeniem się, niepokój czy obawa, a nawet strach.
  3. Nie potrafią przyjmować uczuć oraz ich odwzajemniać z powodu niskiego poczucia własnej wartości i negatywnego nastawienia do swojego ciała.
  4. Nadmiernie koncentrują się na ocenianiu siebie i swojego partnera w roli kochanka.
  5. Mają podwyższony poziom lęku, który to lęk w życiu seksualnym jest toksyczny. Może to być na przykład lęk przed oceną w łóżku prowadzący do zaburzeń erekcji, bolesnych stosunków i niemożnością doświadczenia orgazmu u kobiety.
  6. Osoby z syndromem DDA doświadczają depresji, którą zmniejsza libido. Zdecydowanie rzadziej podejmują aktywność seksualną. Poza tym mniejszy popęd może być skutkiem ubocznym działania leków antydepresyjnych.
  7. Sięgając po alkohol, zmniejszają swoją sprawność seksualną. Do upośledzenia funkcji seksualnych prowadzą także narkotyki.

Co jeszcze wpływa na niesatysfakcjonujące życie seksualne?

Nie można jednak generalizować. Mimo że całą rodzinę z syndromem DDA trzeba leczyć w ośrodkach odwykowych, poddając ją terapii dla uzależnionych i współuzależnionych to problemy seksuologiczne mogą mieć różnorodną genezę.

Przyczyną problemów seksualnych mogą być także choroby somatyczne, takie jak nadciśnienie czy cukrzyca. Na zmniejszone libido wpływa również leczenie onkologiczne. Na nieudane życie seksualne wpływają także inne choroby psychiczne i stosowanie leków.

Lista wpisów