Przekaż darowniznę
+48 735 469 430

Leczenie alkoholizmu

Choć choroba uzależnienia jest jedną z najbardziej „demokratycznych”, widoczne są czynniki zagrożenia charakterystyczne dla każdej z płci. Wynika to z faktu oczywistych różnic w sferze emocjonalnej i psychicznej pomiędzy kobietą a mężczyzną a także z uwarunkowań społecznych, kulturowych a nawet stereotypów myślenia. 

Słowo „alkoholiczka” może zrażać i budzić opory. Zwłaszcza w stosunku do kobiet pojęcie to wywołuje silne skojarzenia. Wiele osób z dużą większą tolerancją odnosi się do pijącego mężczyzny, kiedy jednak ten problem dotyczy kobiety osąd jest negatywny i jednoznaczny. Sama pijąca kobieta często podziela ten pogląd i nie potrafi unieść ciężaru dołującego poczucia winy. Obwinia siebie, za taki stan rzeczy, występuje u niej zaniżona samoocena, a nawet czuje do siebie pogardę. Wstyd i poczucie winy powodują lęk przed oceną za strony otoczenia przez co trudniej jest jej przyznać się do porażki i szukać pomocy.

Właśnie z uwagi na powyższe czynniki coraz częściej zwraca się uwagę na potrzebę uwzględnienia różnic płci w terapii uzależnień. Dlatego ważne aby kobieta borykająca się z tym problemem trafiła na odwyk alkoholowy dla kobiet, gdzie będzie mogła poddać się leczeniu kobiecego alkoholizmu.

Do naszego Ośrodka leczenia alkoholizmu kobiet trafiają różne kobiety: młode, w średnim wieku i starsze, gospodynie domowe, kobiety sukcesu i studentki, wywodzące się z zamożnych bądź ubogich rodzin, mężatki i singielki Chociaż każda z nich jest inna, wszystkie osiągnęły stan w którym musiały przyznać, że alkohol w poważnym stopniu wpływa na ich życie. Dzięki programowi Ośrodka znalazły sposób aby przestać pić, zachować trzeźwość i zbudować nowe życie, bardziej pełne, szczęśliwe i wolne. Poprzez połączenie terapii, programu 12 kroków AA i społeczności terapeutycznej, pacjentki zyskują znacznie więcej niż tylko wiedzę. Program terapeutyczny pomaga im zrozumieć chorobę, społeczność uczy szczerości w relacjach i współistnienia z innymi a program 12 kroków przynosi przemianę duchową i poczucie przynależności do wspólnoty ludzi których łączy problem uzależnienia.

Leczenie alkoholizmu – czym jest alkoholizm?

Zdecydowana większość ludzi zwykle patrzy na alkoholizm w kategoriach moralnych niż medycznych. Alkoholizm jest dla nich dowodem słabego charakteru i upadku moralnego człowieka. Alkoholizm sam w sobie nie jest kwestią moralności czy zachowania, jest chorobą wpisaną do rejestru chorób (ICD 10 ). Choroba jest rezultatem zachodzących w organizmie procesów, na które sam chory nie ma wpływu. Procesy te są anomalią, bo przecież nie występują u każdego kto pije. Co więcej nie każdy kto dużo pije jest alkoholikiem. To nie ilość ani częstotliwość wypijanego alkoholu świadczy o chorobie. Istotą jest utrata kontroli. Choroba przejawia się w obsesji umysłowej oraz występowaniu mechanizmów broniących tej obsesji. Jest to mechanizm nałogowej regulacji emocji i uczuć, mechanizm iluzji i zaprzeczeń oraz mechanizm rozproszonego „JA”. Choroba alkoholowa, jak każda inna wymaga specjalistycznego leczenia.

Leczenie alkoholizmu – objawy (ICD 10) + test

Kryteria diagnostyczne uzależnienia od alkoholu według Światowej Organizacji Zdrowia (ICD-10). Do rozpoznania potrzebne jest stwierdzenie trzech z poniższych objawów w czasie ostatniego roku:

  • Silna potrzeba picia(głód alkoholowy)- drażliwość, nerwowość, napięcie połączone z potrzeba natychmiastowej ulgi, poczucie, „że jeśli się nie napije to zwariuje”
  • Utrata kontroli – trudność w unikaniu rozpoczęcia picia, utrata kontroli nad dalszym piciem po wypiciu dawki alkoholu,
  • Objawy  abstynencyjne – pojawiajcie się po zaprzestaniu picia, gdy spada poziom alkoholu we krwi: drżenie mięśni, niepokój, nudności, wymioty, biegunki, kołatanie serca, bezsenność, rozszerzone źrenice, potliwość, drażliwość, obniżony nastrój, lęk
    Picie w celu złagodzenie objawów abstynencji – picie na kaca, klinowanie, przyjmowanie leków antydepresyjnych, uspokajających, nasennych, przeciw lękowych, benzodiazepiny z zamiarem złagodzenia lub uniknięcia objawów abstynencyjnych;
  • Zmiana tolerancji na alkohol: zwiększona tzw.: mocna głowa, zmniejszona tzn.: niewielka ilość alkoholu potrzebna do upicia
  • Koncentracja życia wokół picia- postępujące zaniedbywanie lub rezygnacja z zainteresowań, nieumiejętność spędzania wolnego czasu na trzeźwo, planowanie picia, picie wg wzorca (codziennie, weekendowo, okresowo itd.)
  • Picie pomimo świadomości szkód spowodowanych piciem alkoholu, dotkliwych konsekwencji i strat związanych z piciem, ignorowanie informacji od osób trzecich o ilości czy częstotliwości wypijanego alkoholu, picie pomimo konsekwencji zdrowotnych, picie wbrew zaleceniom lekarza odnośnie stanu zdrowia.

Jednocześnie należy pamiętać, że do kompleksowej diagnozy potrzebna jest konsultacja z terapeutą uzależnień.W naszym Ośrodku wszystkie konsultacje są bezpłatne. Odbywają się po uprzednim umówieniu terminu od poniedziałku do piątku w godzinach od 10:00 do 15:00.

Leczenie alkoholizmu – kiedy udać na terapię?

Każda osoba spełniająca już trzy z powyższych kryteriów uzależnienia powinna udać się po pomoc do Poradni leczenia uzależnień . Problem w tym, że mimo istnienia łatwo rozpoznawalnych objawów sam alkoholik niemal do końca zaprzecza, że jest chory. Alkoholizm bowiem należy do grupy chorób określanych mianem choroby zaprzeczeń (ang. diseases of denial). Zachowania takie jak racjonalizowanie, minimalizowanie, manipulowanie ludźmi i faktami, selektywna pamięć i wiele innych mechanizmów samooszukiwania się tworzą niezwykle silną strukturę zaprzeczeń. Sama osoba uzależniona głęboko wierzy we wszystkie te mechanizmy przez co udaje jej się manipulować bliskimi, a nawet lekarzem czy psychologiem. Koniecznym jest aby udała się do specjalisty leczenia alkoholizmu i uzależnień. Nasz prywatny odwyk alkoholowy oferuje między innymi specjalistyczne leczenie uzależnienia od alkoholu dla kobiet.

Alkoholizm – jak leczyć alkoholika?

Alkoholizm, jak każde uzależnienie, należy do grupy tzw. „chorób zaprzeczeń”. Dlatego sam alkoholik pomimo występowania wyraźnych objawów chorobowych, niemal do końca nie przyjmuje do świadomości że jest chory. Jest to podstawowy argument ku stwierdzeniu że sama osoba uzależniona nie może sobie pomóc. Ta pomoc musi nadejść z zewnątrz. Niestety osoby z najbliższego otoczenia również pozostają bezradne wobec problemu. Nie mają dostatecznej wiedzy, umiejętności i asertywności aby mu pomóc. Alkoholik bowiem tworzy wokół siebie niezwykle silną siatkę manipulacji ludźmi i faktami, samooszukiwania, minimalizowania i zaprzeczania, w którą wikła bliskie mu osoby. Należy zatem udać się po profesjonalną pomoc. Takiej profesjonalnej pomocy udzieli terapeuta uzależnień, nie lekarz czy psycholog. Ci drudzy mogą zapewnić jedynie wsparcie procesu terapii.

Podstawą walki z uzależnieniem jest terapia w procesie grupowym, której kontynuacją będą mitingi dla osób uzależnionych, mające również charakter spotkań grupowych. Właśnie dlatego „leczenie na kozetce” rzadko okazuje się skuteczne.

Początki walki z nałogiem mogą okazać się niezwykle trudne. Koniecznym może być umieszczenie chorego na oddziale detoksykacyjnym w celu umożliwienia mu podjęcia terapii w trybie stacjonarnym (ośrodek zamknięty leczenia uzależnień), lub ambulatoryjnym (poradnia leczenia uzależnień). Z pewnością w ośrodku leczenia stacjonarnego pacjent może pracować intensywniej, co przełoży się na proces zmian i  trzeźwienie. Podstawowym czynnikiem oprócz profesjonalnej kadry i programu terapeutycznego ośrodka, będzie bezpieczeństwo emocjonalne pacjenta a co za tym idzie zaufanie do terapeutów. W szczególności w leczeniu alkoholizmu kobiet, w początkach procesu zdrowienia ważna jest bezpieczna przystań, w której atmosfera sprzyja zwierzeniom, łzom, i rozmowom o nazbieranych przez lata trudnych emocjach dotyczących ich spraw intymnych. W takim środowisku kobiecej terapii krótkoterminowej zamkniętej (tzn. 6-8 tygodniowej), możliwe jest osiągnięcie procesu na poziomie terapii pogłębionej.

Ile trwa leczenie alkoholizmu?

Nasz Ośrodek leczenia uzależnienia od alkoholu dla kobiet pracuje na amerykańskim modelu Minnesota, będącego do tej pory najbardziej powszechną metodą walki z uzależnieniem  Jak wskazuje raport z 2013 roku ”National Survey of Substance Abuse Treatment Service w USA, model programu 12 kroków AA jest wykorzystywany aż w 74% ośrodków odwykowych w USA. Badania pokazują że aż 67% osób zdrowiejących w oparciu o ten program zachowuje trzeźwość przynajmniej przez kolejne 16 lat, podczas gdy w oparciu o samą terapię zaledwie 25%. Do tej pory nauka nie znalazła bardziej efektywnej metody walki z uzależnieniem. Metoda ta jest połączeniem terapii leczenia alkoholizmu, programu 12 Kroków i społeczności terapeutycznej.

Sam pobyt w Ośrodku nie wymaga długiego czasu, najlepsze efekty uzyskuje się w przedziale od 6 do 8 tygodni terapii zamkniętej po uprzedniej detoksykacji pacjenta.

W tym czasie pacjentka intensywnie pracuje terapeutycznie w obrębie emocji i uczuć, konfrontacji ze skutkami swojego uzależnienia oraz poczucia własnej wartości. Jednocześnie Program 12 Kroków i uczestnictwo w grupach wsparcia przygotowują do praktycznego stosowania zdobytej wiedzy po wyjściu z Ośrodka. W tym modelu istotą jest wzięcie przez osobę uzależnioną odpowiedzialności za swoją trzeźwość i życie a nie uczestniczenie w terapii bez końca. Pobyt na odwyku od alkoholu to pierwszy etap leczenia alkoholizmu, którego jakość i intensywność ma wpływ na przyszłą trzeźwość pacjentki. W naszej medycznej placówce leczenia alkoholizmu kobiet nasze pacjentki znajdują specjalistyczną i profesjonalną pomoc.

Leczenie alkoholizmu – metody

Obecnie w temacie leczenia uzależnień istnieje wiele metod, niejednokrotnie sprzecznych ze sobą. Osoba szukająca pomocy może mieć poczucie zagubienia, chaosu i dezinformacji wobec ilości nurtów leczenia, obietnic łatwych i szybkich rozwiązań ( np. hipnoza, tzw. „wszywka”) a nawet kwestionowania samego problemu uzależnienia (nauka kontrolowanego picia, zamiast terapii uzależnień). Profesjonalna klinika uzależnień powinna opierać się na spójnym i merytorycznym programie, warsztatach pracy praktycznej stanowiących trening nowych zachowań, profesjonalnej i certyfikowanej kadrze.

Odwyk alkoholowy

Niekiedy ciężki stan fizyczny i psychiczny pacjenta, spowodowany ciągiem alkoholowym, uniemożliwia mu natychmiastowe podjęcie terapii. Wtedy koniecznym jest przeprowadzenie detoksykacji na oddziale detoksykacyjnym. Detoks alkoholowy nie jest jeszcze leczeniem nałogu ani elementem terapii. Jest oczyszczeniem organizmu z toksyn i ustabilizowaniem stanu psychofizycznego chorego. Ma też na celu zminimalizowanie prawdopodobieństwa wystąpienia powikłań poalkoholowych takich jak np.: padaczka alkoholowa, psychoza, halucynoza, do zgonu włącznie.

Etapy leczenia alkoholizmu

Etapami leczenia alkoholika można nazwać już wszelkie działania uświadamiające choremu jego stan. Jest to zwykle pierwsza wizyta w poradni leczenie uzależnień, lub rozmowa z lekarzem POZ, telefon zaufania czy pierwszy miting AA. Na tym etapie ważną rolę odgrywa stanowcza postawa rodziny, tzw. „twarda miłość”. Alkoholikowi należy zabrać komfort picia i pozwolić ponosić konsekwencje nałogu.

Powyższe działania mają na celu doprowadzenie go do kolejnego etapu, którym jest profesjonalna pomoc. Żaden alkoholik nie jest w stanie sam sobie pomóc. Również rodzina pozostaje bezsilna wobec jego choroby. Uzależniona osoba musi sama podjąć decyzję o leczeniu odwykowym.

Co zrobić po zakończonym leczeniu alkoholizmu?

W literaturze przedmiotu powrót do picia po podjętym wcześniej leczeniu nazywany jest NAWROTEM. Jest to stopniowy proces zmian, który może prowadzić do ponownego użycia alkoholu. W koncepcji nawrotu w zależności od koncepcji naukowych akcentuje się różne czynniki: poczucie własnej skuteczności, oczekiwania, głód, motywację, radzenie sobie, negatywny efekt, historię rodzinną, wsparcie społeczne oraz stopień nasilenia uzależnienia.

Nawrót choroby niejako wpisany jest w proces trzeźwienia, gdyż sama abstynencja to jeszcze nie trzeźwość. Ta wymaga czasu i wysiłku, wielu zmian w sposobie myślenia. Zmian tych musi dokonać sama zainteresowana trzeźwością osoba, nikt nie wykona tego za nią. 

Niestety uzależnione kobiety napotykają w  trzeźwości na wiele trudności. Poczucie winy i wstyd powodują, że jest ich znacznie mniej na mitingach niż mężczyzn, co oczywiście nie ułatwia im mówienia o sobie otwarcie i szczerze.

Również rodzina może być mniej wyrozumiała wobec trzeźwiejących alkoholiczek. Domownicy oczekują od matek, żon i córek raczej pokuty za alkoholową przeszłość niż zajmowania się zdrowiem psychicznym i duchowym z całą determinacją. Często ojcowie czy mężowie uzależnionych kobiet mają problem natury ambicjonalnej z ich uzależnieniem, lub powodowani zazdrością zabraniają uczestnictwa w mitingach. Obawiają się utraty wizerunku głowy rodziny, wolą więc problem ukrywać i zapomnieć o przykrej przeszłości terapeutycznej żony czy córki. Same zainteresowane też często wybierają „zrehabilitowanie się” powrotem do natłoku obowiązków domowych,  w zamian za odbudowanie poczucia własnej wartości i pracę nad sobą. W szczególności dla kobiet w początkach procesu zdrowienia ważna jest bezpieczna przystań, w której atmosfera sprzyja zwierzeniom, łzom, i rozmowom o nazbieranych trudnych emocjach dotyczących ich spraw intymnych. Tak prowadzona terapia nawrotów i udział w kobiecych mitingach często stanowi ważny i potrzebny etap przejściowy, zanim kobieta odbuduje własne poczucie wartości i zaufanie do innych. Nasz Ośrodek oferuje naszym podopiecznym wsparcie po zakończonej terapii. Oprócz terapii nawrotowej pacjentki mogą bezterminowo uczestniczyć  w zlotach, warsztatach weekendowych, mitingach, imprezach organizowanych przez nas, tak długo jak odczuwają potrzebę. Przy Ośrodku działa również Fundacja na Rzecz Pomocy Kobietom, której głównym celem jest przeciwdziałanie uzależnieniu i stygmatyzacji  kobiet jak również pomoc ich rodzinom.

Prywatne leczenie alkoholizmu

Jesteśmy jedynym w Polsce certyfikowanym, specjalistycznym ośrodkiem terapii uzależnień kobiet. Specjalizujemy się w terapii kobiet, co ma ścisłe przełożenie na skuteczność programu Ośrodka, który wynosi ponad 80%.

Prywatna terapia uzależnień nie zawsze oznacza lepszą i skuteczniejszą. Wiele prywatnych ośrodków odwykowych w Polsce oferuje usługę, nie spełniając wymogów ustawy o lecznictwie odwykowym. Podstawowym kryterium wyboru powinien być wpis ośrodka do rejestru podmiotów wykonujących usługę leczniczą, ilość godzin terapii, kadra z uprawnieniami, certyfikowany program, a nie sauna czy basen. Jednakże prywatna klinika uzależnień to lepsze warunki bytowe dla pacjenta. Choć nie powinny one stanowić głównego kryterium wyboru, z pewnością wpływają na komfort i poczucie zaopiekowania.

Nasz Ośrodek położony jest w malowniczym miejscu, u podnóża Beskidów, gdzie w ciszy i w harmonii z przyrodą pacjentki mogą odzyskać równowagę  psychiczną i duchową. Posiadamy pokoje 2 i 3 osobowe, sale terapeutyczne, salę telewizyjną z kominkiem, bibliotekę, Internet, udogodnienia dla osób niepełnosprawnych, parking, pralnię i suszarnię,  dodatkowo całodobowo dostępna jest kawa, herbata i woda mineralna. Oferta podstawowa obejmuje pobyt 6 tygodniowy w ośrodku zamkniętym z pełnym wyżywieniem, grupową oraz indywidualną terapię uzależnień,  warsztaty i zajęcia dydaktyczne, mitingi w grupach wsparcia dla osób uzależnionych i współuzależnionych, indywidualną opiekę psychologa, opiekę lekarza psychiatry. Dodatkowo oferujemy możliwość relaksu i wyciszenia, wsparcie duchowe oraz zapewniamy pełną dyskrecję.

Alkoholizm kobiet – dlaczego kobiety piją?

Gdy mówimy o alkoholizmie, najczęściej myślimy o pijących mężczyznach. Tymczasem kobiety też piją, chociaż częściej skutecznie ukrywają swój nałóg. Czy picie kobiet różni się od picia mężczyzn? Dlaczego i jak piją kobiety?

Z jednej strony nasuwa się odpowiedź, że nie – przecież mowa jest o organizmie ludzkim, o człowieku, więc po co rozgraniczać płeć. Z drugiej jednak strony kobiecy organizm różni się od męskiego choćby ilością wody w nim zawartej, metabolizmem czy cyklem pracy hormonów.

Stygmatyzacja pijących kobiet.

Warto pamiętać o roli społeczeństwa i stygmatyzacji w kwestii kobiecego alkoholizmu. W naszym społeczeństwie nie ma przyzwolenia społecznego picie kobiet. Nadużywanie środków psychoaktywnych urąga wizerunkowi matki-Polki, jest napiętnowane społecznie bez względu na ewentualną przyczynę powstania uzależnienia. Mężczyzna pijący to „gość”, kobieta pijąca jest postrzegana jako rozwiązła, przypisuje się jej szereg epitetów stygmatyzujących.

Dlaczego kobiety piją?

Kobiety piją z tego samego powodu, co mężczyźni: nie radzą sobie ze sobą, z własnymi emocjami,lękami, przepracowaniem, stresem, obciążeniem obowiązkami. Piją bo są nieszczęśliwe, niezadowolone z siebie, bo nie dają rady. U kobiet często też, gdzieś na dnie, jest silna trauma z przeszłości np. przeżyty gwałt, śmierć kogoś ważnego, porażka np. związana z dziećmi, czy po prostu moment, gdy dzieci odeszły, dorosły. Nierzadko uzależnienie jest ceną, jaką płaci żona pijącego męża. Gdy pije wraz z nim, żeby zatrzymać go w domu, żeby nie szukał towarzystwa, żeby wypił mniej….

Jak piją kobiety?

Najczęściej piją w samotności, w zaciszu domowym, po wypełnieniu podstawowych obowiązków związanych z rolą pracownika, matki, żony. Piją więc często w ukryciu, kiedy domownicy śpią a one już wszystko wysprzątały, poprasowały i zrobiły obiad na drugi dzień; kiedy mają gotowy wykład, przygotowały prezentacje. Piją po powrocie do domu, w samotności, a rano biorą prysznic i wyperfumowane biegną do pracy, na dyżur w szpitalu albo do biura. Piją w pracy, w damskiej torebce zawsze zmieści się przecież piersiówka, którą można wyciągnąć w toalecie… Piją też na imprezach, oficjalnie, bo to styl życia związany z zawodem – po pracy wszyscy chodzą na drinka… Tylko, że kobietom szybko jeden drink przestaje wystarczać, stąd domowe kryjówki – w pralce, za szafą, pod bielizną, za łóżkiem…

Kobiety potrafią utrzymywać bardzo długo swoje picie w dyskrecji, w cieniu wizerunku kobiety aktywnej, pracowitej, odpornej na stres. Alkohol staje się antidotum na rozładowanie napięcia, poprawienie humoru, uzyskanie odprężenia, sposobem na sen.

Kobiety częściej niż mężczyźni piją regularnie i na tzw. „dawce podtrzymującej” – długo nie upijają się do utraty przytomności, nie wszczynają awantur, nie są głośne i absorbujące… ale piją codziennie lub prawie codziennie (szczególnie we wczesnym stadium rozwoju choroby).

Później pojawiają się urwane filmy, próby walki z pojawiającą się depresją, leki uspakajające, leki antydepresyjne, często dołączają też narkotyki. To stadium rozwoju choroby wymyka się już spod kontroli, zaczyna powodować widoczne dla wszystkich straty i upokorzenie.

Kobiece trzeźwienie jest trudniejsze. Kobiety szybciej się uzależniają, ciężej chorują i dłużej wychodzą z nałogu, o ile zdecydują się na leczenie. Powodów takiego stanu rzeczy jest kilka.

Po pierwsze fizjologia. W ciele kobiet jest więcej tłuszczu a mniej wody. U mężczyzn – odwrotnie. Zaraz po wypiciu stężenie alkoholu we krwi kobiety będzie wyższe, bo alkohol rozpuszcza się w wodzie a nie rozpuszcza się w tłuszczu. Do mózgu kobiety, w związku z tym, trafi więcej alkoholu. Poza tym kobiety mają mniej niż mężczyźni enzymu rozkładającego alkohol w wątrobie. Efekt taki sam: kobieta upije się silniej tą samą ilością alkoholu niż mężczyzna. Badania wykazują, że kobieta może się uzależnić już po kilku tygodniach, mężczyzna po latach systematycznego picia. Kobiece trzeźwienie często skazane jest na samotność, brak akceptacji otoczenia, najbliższych, rodziny.

Na terapię trafiają zwykle osoby, którym skumulują się kryzysy a alkohol już nie zadziała, rozpadnie się związek, kolejny raz zawalimy coś w pracy, dojdzie do aktów przemocy, ktoś wezwie do nas policję albo własne dziecko wykrzyczy, co myśli o pijanej mamie… I wtedy dopiero pęka bańka mydlana z przekonaniem, że „piję, ale wszystko działa”. Istotą tej choroby jest wyparcie i dopóki nie zdarzy się coś dramatycznego, np. jazda samochodem pod wpływem alkoholu, poważny błąd, kompromitacja w pracy, uzależnieni mówią, że nad wszystkim panują. To może być początek drogi, wiele osób właśnie tak zaczyna zdrowienie. Mówią np. będę pić 3 razy w tygodniu a nie codziennie, jak do tej pory. Jednak szybko sami dochodzą do wniosku, że to mydlenie sobie i innym oczu.

W naszym ośrodku czekają profesjonaliści z własnym doświadczeniem uzależnienia. Każdy, kto tylko zechce, znajdzie pomoc. Wspieramy najbliższe osoby kobiet uzależnionych. Oferta jest bardzo szeroka, trzeba pokonać opór, wstyd, obawy i zaryzykować powrót do zdrowia.

Ośrodek Terapii Uzależnień Kobiet – dlaczego my?

Gdzie zatem udać się na odwyk alkoholowy?

Ośrodek Terapii Uzależnień Kobiet im. Matki Teresy z Kalkuty w Międzyrzeczu Górnym jest medyczną placówką specjalizującą się w leczeniu uzależnień, zaburzeń odżywiania i współuzależnienia kobiet.

Program terapeutyczny Ośrodka oparty jest na idei, że razem możemy osiągnąć to czego nie możesz osiągnąć w pojedynkę. Jest to połączenie terapii psychologicznej i programu 12 kroków AA. Wielotorowość i intensywność programu znacząco wpływa na jego skuteczność. Nasz personel medyczny, zespół terapeutyczny i wolontariusze motywują i uczą pacjentki podejmowania koniecznych działań do walki z nałogiem w oparciu nie tylko o wiedzę teoretyczną, ale poprzez konkretne doświadczenia związane z trzeźwieniem. Pacjentki zaczynają stosować ten program, na początku ucząc się go w codziennym życiu ośrodka.

Terapia grupowa, warsztaty i mitingi pozwalają zrozumieć zachowania własne i bliskich, oraz zapoczątkować proces zmian. Skuteczność programu jest niepodważalna (więcej na ten temat znajduje się w zakładce „czy program działa”). Nie zostawiamy naszych pacjentek samym sobie. Po zakończonym pobycie zapewnimy kontakt w miejscu zamieszkania pacjentki lub możliwie najbliższym, z osobą która udzieli wsparcia w początkowym okresie. Podopieczna otrzyma też wykaz spotkań AA / AL-ANON oraz zalecenia „na wyjście”. Nasze pacjentki mogą również bezterminowo uczestniczyć w spotkaniach i imprezach organizowanych przez ośrodek, mają możliwość uzyskania indywidualnych porad i uczestnictwa w warsztatach.

Problemy z piciem – test
Alkoholizm – grzech czy choroba?