Przejdź do treści
Centrum Terapii Kobiet Logo
Terapia alkoholizmu kobiet

Objawy i znaki ostrzegawcze alkoholizmu. Kiedy szukać pomocy?

Zaktualizowano Alkoholizm kobiet

Alkoholizm, tak jak każde inne uzależnienie, potrafi rozwijać się bardzo powoli. Od pierwszych symptomów do postawienia diagnozy mija zwykle dużo czasu, dlatego warto wiedzieć, jak wyglądają początkowe objawy uzależnienia od alkoholu.

Im wcześniej niepokojące sygnały zostaną rozpoznane, tym szybciej można zgłosić się po profesjonalną pomoc.

Zwiększona częstotliwość picia

Coraz częstsze sięganie po alkohol w różnych okolicznościach i z różnych powodów to jeden z kluczowych sygnałów wpadania w nałóg. Systematyczne picie, któremu towarzyszy przyjmowanie coraz większych ilości, prowadzi ostatecznie do utraty kontroli.

Nieumiejętność odmówienia sobie kolejnej lampki wina czy butelki piwa świadczy o tym, że rozwija się uzależnienie. Przymus coraz częstszego picia i niezdolność do powstrzymania się to poważne symptomy alkoholizmu.

O rozwoju choroby świadczy również zwiększająca się tolerancja — czyli potrzeba spożywania coraz większych ilości alkoholu, aby osiągnąć ten sam efekt.

Regulowanie emocji alkoholem

Jeśli sięganie po alkohol zaczyna być sposobem na radzenie sobie z emocjami, mamy do czynienia z poważnym zagrożeniem. Alkohol bywa środkiem do poprawy samopoczucia, zwłaszcza gdy pojawia się smutek, stres, lęk czy zdenerwowanie.

Moment, w którym pijesz coraz więcej ze względu na odczuwane emocje, może być pierwszym symptomem uzależnienia. Najczęściej alkohol służy wtedy jako ucieczka przed konfrontacją z trudnymi uczuciami, z którymi nie potrafisz poradzić sobie inaczej.

W takim przypadku pomoc powinna obejmować pracę z negatywnymi wzorcami myślenia oraz wyposażenie osoby uzależnionej w narzędzia do zdrowego radzenia sobie z emocjami — i przede wszystkim zrozumienie przyczyn, dla których sięga po alkohol.

Niepokój rodziny

Wczesne stadium alkoholizmu wywołuje znaczące zmiany w zachowaniu, co szybko zauważa najbliższe otoczenie. Zazwyczaj to rodzina jako pierwsza rozpoznaje problem, podczas gdy osoba uzależniona bardzo długo mu zaprzecza.

Jeśli otoczenie zaczyna się niepokoić i przeczuwać, że bliska osoba ma problem z alkoholem, należy uznać to za ważny sygnał. Tym bardziej, jeśli uwagi na temat picia spotykają się z silnym, wręcz agresywnym zaprzeczaniem.

W dłuższej perspektywie u bliskich może rozwinąć się współuzależnienie. Jeśli to ty jesteś osobą bliską, sprawdź, jak pomóc bliskiej osobie uzależnionej.

Picie pomimo konsekwencji

Coraz częstsze picie skutkuje poważnymi problemami — nie tylko dla samej osoby uzależnionej, ale dla całego systemu rodzinnego. Pojawiają się trudności z obowiązkami domowymi i zawodowymi, a w konsekwencji kłopoty finansowe.

Mimo rosnącej świadomości konsekwencji alkoholiczka wciąż ignoruje pierwsze oznaki uzależnienia, próbując przekonać samą siebie, że nad wszystkim panuje. Ten mechanizm szczególnie wyraźnie widać u wysokofunkcjonujących alkoholiczek.

Nałóg przekłada się też na zdrowie fizyczne i psychiczne. Alkoholizm często rozwija się równocześnie z zaburzeniami snu, depresją, stanami lękowymi lub zaburzeniami osobowości, a także nasila postawy agresywne.

Najważniejsze sygnały ostrzegawcze

Poniższa tabela podsumowuje, na co zwrócić uwagę:

ObszarCo powinno niepokoić
Częstotliwość piciaCoraz częstsze sięganie po alkohol i rosnąca tolerancja
Powód piciaAlkohol jako sposób na emocje, a nie element okazji
KontrolaNieudane próby ograniczenia, picie mimo postanowień
Reakcja otoczeniaNiepokój rodziny i agresywne zaprzeczanie uwagom
KonsekwencjePicie mimo problemów w pracy, domu i zdrowiu
Zdrowie psychiczneZaburzenia snu, depresja, lęk, agresja

Jeśli rozpoznajesz kilka z tych sygnałów u siebie, pomocny będzie też tekst Czy jestem kobietą alkoholiczką?.

Gdzie szukać pomocy?

Wiedząc, jak rozpoznać objawy alkoholizmu, należy jak najszybciej sięgnąć po profesjonalną pomoc. Istotna jest nie tylko terapia samej osoby uzależnionej — równie ważne jest wsparcie dla rodziny.

Dlatego najlepiej zdecydować się na leczenie w miejscu, które uwzględnia w terapii cały system rodzinny. Niezbędna będzie pomoc psychologów i psychoterapeutów, którzy rzetelnie zdiagnozują problem, określą stopień uzależnienia i wdrożą odpowiednie metody. Praktyczne kryteria znajdziesz we wpisie Jak wybrać najlepszy ośrodek leczenia uzależnień.

Jak wygląda terapia uzależnień?

Pierwszym krokiem jest dokładnie postawiona diagnoza, którą specjalista przeprowadza na podstawie kryteriów diagnostycznych. Następnie zapada decyzja, czy leczenie ma odbywać się stacjonarnie (w zamkniętym ośrodku), czy ambulatoryjnie (w poradni).

Leczenie alkoholizmu przynosi lepsze rezultaty w trybie stacjonarnym, ponieważ terapia jest wtedy intensywniejsza, a pacjentka pozostaje pod stałą opieką specjalistów. Tryb stacjonarny zakłada pełne odizolowanie od środowiska, w którym ukształtował się nałóg.

Poza terapią indywidualną prowadzi się również terapie grupowe, a pomocą obejmuje się także rodzinę. Terapia powinna być wieloaspektowa i odnosić się do stanu fizycznego, emocjonalnego i duchowego. Cały przebieg opisujemy we wpisie o etapach procesu odwyku.

Jeśli rozpoznajesz u siebie lub bliskiej osoby opisane sygnały, skontaktuj się z naszym ośrodkiem.

Najczęściej zadawane pytania

Jakie są pierwsze objawy alkoholizmu?
Do wczesnych sygnałów należą coraz częstsze sięganie po alkohol, rosnąca tolerancja, picie w reakcji na emocje oraz nieudane próby ograniczenia. Niepokojące jest też agresywne zaprzeczanie, gdy bliscy zwracają uwagę na picie.
Kiedy picie staje się uzależnieniem?
Wtedy, gdy pojawia się przymus i utrata kontroli nad ilością oraz częstotliwością picia, a alkohol staje się głównym sposobem radzenia sobie z emocjami. Ważnym progiem jest też picie mimo świadomości negatywnych konsekwencji.
Czy rosnąca tolerancja to objaw alkoholizmu?
Tak. Konieczność wypicia coraz większej ilości alkoholu, by osiągnąć ten sam efekt, jest typowym objawem rozwijającego się uzależnienia i sygnałem, że organizm przystosował się do stałej obecności alkoholu.
Kiedy szukać pomocy?
Jak najwcześniej — nie trzeba czekać na kryzys ani na utratę pracy czy rodziny. Jeśli rozpoznajesz kilka sygnałów ostrzegawczych u siebie lub bliskiej osoby, to już wystarczający powód, aby skonsultować się ze specjalistą.
Czy leczenie stacjonarne jest skuteczniejsze niż ambulatoryjne?
Zwykle tak. W trybie stacjonarnym terapia jest intensywniejsza, pacjentka pozostaje pod stałą opieką specjalistów i zostaje odizolowana od środowiska, w którym rozwinął się nałóg. O trybie decyduje jednak diagnoza i indywidualna sytuacja.

Chętnie odpowiemy na wszystkie Wasze pytania