Przekaż darowniznę
+48 735 469 430

E-hazard – anonimowy, wygodny i…

Ośrodki zamknięte leczenia uzależnień goszczą u siebie coraz więcej pacjentów z zaburzeniami behawioralnymi typu online. Seks online czy też hazard online są bowiem nie tylko o wiele wygodniejsze od konwencjonalnych zachowań ale też i zapewniają o wiele większą anonimowość.

Weźmy pod lupę hazard online – czym jest i co mu sprzyja? Kto jest typowym patologicznym graczem online? Czy jest nim częściej singiel lub singielka, czy przeciwnie, osoba będąca w związku? Czy jest nim bezrobotny czy raczej zatrudniony na wysokim stanowisku?

Czym różni się leczenie uzależnień od hazardu od leczenia narkomanii czy leczenia alkoholizmu?

Co to jest e-hazard?

E-hazard to rodzaj hazardu patologicznego, czyli zaburzenia uprawiania hazardu, który jest obecnie (jak twierdzi Magdalena Rowicka, autorka książki pt. Uzależnienia behawioralne. Profilaktyka i terapia) najlepiej poznanym uzależnieniem behawioralnym, czyli uzależnieniem od czynności. Choć w dalszym ciągu bardzo potrzebne są badania nad tym, jaką rolę w procesie rozwoju nałogu stanowią czynniki neurologiczne czy też psychologiczne.

Wiadomo jednak, że e-hazard, czyli patologiczne granie przez internet, jest swego rodzaju urozmaiceniem i jakościową oraz ilościową odmianą w naturze grania hazardowego. Odmianą bardzo atrakcyjną, gdyż oferującą tysiące stron i szeroką gamę możliwości. Nie trzeba nawet wychodzić z domu, aby zaangażować się w hazard online, co jest bardzo ciekawą alternatywą dla tych, którzy są na przykład introwertykami.

Jest to też ciekawa alternatywa dla tych, którzy nie mają zbyt wiele czasu, bo chodzą na przykład do szkoły. Tutaj od grania dzieli nas kilka kliknięć. Łatwo jest więc niepostrzeżenie, jakby mimochodem i w sposób zupełnie niezaplanowany zarwać niejedną noc. Pomóc może specjalistyczny ośrodek terapii uzależnień programowo dopasowany do zaburzeń behawioralnych online.

Ośrodek terapii uzależnień od hazardu online – kto jest typowym pacjentem?

Ośrodki zamknięte leczenia uzależnień pełne są patologicznych graczy online cechujących się specjalnymi cechami socjodemograficznymi. Do takich wniosków doszli naukowcy, którzy przeprowadzili badania za pomocą narzędzia PANAS oraz kwestionariusza SOGS. Badanie przeprowadzone na reprezentatywnej grupie graczy online wykazały, że w hazard online najczęściej są uwikłani…

  • samotni mężczyźni
  • z wyższym wykształceniem
  • na wysokich stanowiskach

Badanie wykazało także, że granie patologiczne dotyczy 5% graczy online, podczas gdy graczy konwencjonalnych hazard dotyka w zaledwie 0,5%.

Co sprzyja angażowaniu się w e-hazard?

Niejeden ośrodek terapii uzależnień pełen jest internetowych graczy hazardowych, którzy wpadli w nałóg w bardzo sprzyjających warunkach. Takimi sprzyjającymi okolicznościami są…

  • anonimowość grania w sieci
  • związany z anonimowością brak zahamowań
  • wygoda – aby zasiąść przed komputerem i zagrać w grę nie trzeba nawet ubierać się specjalnie, bo wystarczy piżama,
  • dostępność – komputer można włączyć wtedy, kiedy przyjdzie ochota, nawet w środku nocy,
  • symulacyjny charakter – w grze online można być tym, kim się chce, można się wręcz spełniać, symulując prawdziwe życie i łatwo tracąc rozeznanie pomiędzy życiem a iluzją tego życia
  • wirtualne pieniądze – są mniej namacalne niż prawdziwe, więc łatwiej jest je tracić

Poza tym właściciele stron z grami online stosują następujące wprowadzające w błąd, zachęcające do zaangażowania się w grę przypadkowych internautów i sprzyjające rozwojowi hazardu techniki:

  • wersje demonstracyjne gry – wprowadzają w błąd, gdyż tutaj gracz wygrywa zdecydowanie częściej, co ma niewiele wspólnego z rachunkiem prawdopodobieństwa
  • używanie na stronach z grami słów i zwrotów często wyszukiwanych w internecie – tzw. słów kluczowych, często nawet nie mających związku z tematyką strony
  • zapętlone okna typu pop-up – po których zamknięciu otwiera się kolejne okno, mające podobną tematykę

Terapia uzależnień od hazardu online – kontroluj zachowanie i modyfikuj je

W przypadku hazardu online, podobnie jak w przypadku hazardu konwencjonalnego, czynnikiem sprzyjającym rozwojowi uzależnienia są zniekształcenia poznawcze. I o ile w przypadku leczenia alkoholizmu czy leczenia narkomanii ważne jest uświadomienie sobie problemów emocjonalnych prowadzących do uzależnienia od alkoholu czy narkotyków, to celem leczenia uzależnień behawioralnych, w tym hazardowych powinna być praca nad zniekształceniami poznawczymi.

Ośrodek terapii uzależnień to też miejsce, gdzie ma miejsce terapia uzależnień polegająca na poprawie kontroli własnych zachowań. Pacjent uczy się modyfikować własne zachowania i kontrolować je.

Lista wpisów

+48 735 469 430

Co to jest AA i skąd się wzięli Anonimowi Alkoholicy?

terapia AA

Terapia w oparciu o program 12 krokw AA zapewnia wysoką skuteczność. Ale dlaczego właściwie tak jest? Co stoi za sukcesem ośrodków odwykowych skoncentrowanych wokół idei AA i skąd w ogóle wzięli się Anonimowi Alkoholicy? Jaka ciekawa historia wiąże się z tym zjawiskiem?

Kim są Anonimowi Alkoholicy?

AA to dobrowolna, samopomocowa grupa zrzeszająca osoby uzależnione od alkoholu etylowego. To grupa stworzona w celu utrzymania własnej trzeźwości oraz wspierania innych alkoholików w drodze do trzeźwości. Takich grup jest na świecie bardzo dużo. Podstawą ich funkcjonowania jest program 12 kroków AA, czyli zbiór zaleceń dla osób uzależnionych. Punktem wyjściowym jest krok 1, nakazujący przyznanie się do własnej bezsilności wobec alkoholu. Program ten zaadoptowany został przez inne wspólnoty, skupiające nie tylko alkoholików, ale również narkomanów, zakupoholików czy pracoholików.

Historia AA

Pierwsi członkowie AA byli członkami tzw. grup oksfordzkich, czyli chrześcijańskich organizacji. Pierwszą grupę oksfordzką założył Frank Buchman, amerykański misjonarz kościoła luterańskiego. Idea grupy była prosta – poddaj się cały pod „kontrolę Bożą”. Filozofia ta bardzo wpłynęła na wspólnotę AA.

Idea grupy polegała między innymi na zwróceniu się do Boga i poddaniu się jego opatrzności. Pierwszą grupę Anonimowych Alkoholików zainicjował makler giełdowy Bill Wilson. 10 czerwca 1935 roku drugi współzałożyciel ruchu AA, dr Bob Smith zorganizował dzień nieprzerwanej trzeźwości. Datę tę uważa się za symboliczny moment narodzin ruchu AA. Jednak jeszcze wówczas nazwa AA jeszcze nie istniała, gdyż wywodzi się ona od ukazanej w 1939 roku książki pt. „Anonimowi Alkoholicy” opisującej doświadczenia członków bezimiennych jeszcze wówczas grup.

Na czym polega idea AA?

Wspólnota Anonimowych Alkoholików ma na celu przekazanie sobie wzajemnie doświadczenia. Ma na celu pokazanie tego, w jaki sposób ta czy inna osoba poradziła sobie z uzależnieniem. Co było dla niej wsparciem, gdzie znalazła siłę i otuchę, jak uwierzyła w to, że może sobie poradzić z nałogiem.

Jedną z zasad AA jest pełna anonimowość, dająca członkom grupy poczucie dyskrecji. Dlatego wspólnota AA nie rejestruje uczestników ani nie kontroluje ich aktywności. Nigdy nie ujawnia w mediach personaliów ani wizerunku swoich członków. Nie ma nawet list obecności. Podczas dyskusji można powiedzieć o sobie to, co uważamy za konieczne.

Tych 12 zasad funkcjonowania grup gwarantuje skuteczność funkcjonowania grup AA!

A oto 12 zasad działania grup AA:

  1. Terapia AA stawia na wspólnotę – program zdrowienia zależy od jedności grupy.
  2. Nie ma osoby, którzy rządzi w grupie, ponieważ jedyną władzą jest Bóg, a liderzy są jego sługami.
  3. Jeśli chcesz zostać członkiem grupy Anonimowych Alkoholików, musisz spełnić tylko jeden warunek – musisz chcieć przestać pić.
  4. Każda grupa jest niezależna, z wyjątkiem kwestii dotyczących innych grup Anonimowych Alkoholików lub AA jako całości.
  5. Celem każdej grupy jest niesienie posłania alkoholikowi.
  6. Nie wolno użyczać nazwy AA innym ośrodkom ani przedsięwzięciom.
  7. Każda grupa jest samowystarczalna i nie przyjmuje zewnętrznych dotacji.
  8. Wspólnota AA jest nieprofesjonalna, ale biura mogą zatrudniać pracowników.a
  9. AA nie jest organizacją, ale może tworzyć zespoły i komisje.
  10. Anonimowi Alkoholicy nigdy nie odnoszą się do problemów niedotyczących wspólnoty, aby nie być uwikłanymi w publiczne polemiki.
  11. Wspólnota AA przyciąga członków, ale się nie reklamuje w mediach.
  12. Duchowa postawa AA opiera się na anonimowości.

Jakich działań nie podejmuje AA?

To nietypowe, ale grupy AA nie rejestrują uczestników. Nie angażują się także w badania nad uzależnieniami. Nie kontrolują swoich uczestników ani ich nie śledzą. Nie biorą udziału w komisjach lub agendach społecznych. Wystawiają diagnoz lekarskich. Nie udzielają porad psychiatrycznych. Nie dają zwolnień lekarskich. Nie dają leków. Nie mają w swojej ofercie usług religijnych ani nie oferują zatrudnienia swoim uczestnikom. Nie pomagają znaleźć mieszkania, żywności, pieniędzy. Nie udzielają porad rodzinnych. Nie zobowiązują się do rozwiązania kłopotów życiowych. Dzięki tym zabiegom AA jest skuteczniejsze, a ośrodki terapii uzależnień działające wokół idei Anonimowych Alkoholików i idei 12 kroków notują duże sukcesy.

Lista wpisów