Przekaż darowniznę
+48 735 469 430

Seks

Seksoholizm, czyli uzależnienie od seksu, to taki sam nałóg jak alkoholizm czy narkomania. Nadmierna, patologiczna potrzeba podejmowania czynności seksualnych całkowicie obejmuje władzę nad daną osobą i z czasem staje się dla niej, a często także dla jej najbliższych, źródłem cierpienia.

 Seksoholik jest zależny od pewnych zachowań seksualnych, co przejawia się okresowym lub stałym przymusem ich podejmowania w celu wywołania podniecenia i euforii (np. u narkomana takie działanie wywołuje przyjęcie środka odurzającego).

Mogą występować różne rodzaje erotomanii takie np. erotomania trwała (częste zmiany partnerów i duża aktywność seksualna, pewien styl życia), erotomania nawracająca (zróżnicowane formy aktywności seksualnej, nieświadome cechy homoseksualne) czy forma graniczna z nasilonymi fantazjami erotycznymi. Wraz z rozwojem Internetu pojawił się ,,cyberseks”, czyli wirtualny stosunek seksualny, odbywany w wyobraźni poprzez wysyłanie (komunikatory, IRC, chat) seksualnych komunikatów, opisujących własne przeżycia erotyczne. Wiąże się to często z masturbacją. Również telefony, poprzez rozmowę, lub SMS-y mogą służyć realizacji potrzeb seksualnych. Pornografia też jest elementem w uzależnieniu od seksu.

U podłoża erotomanii, oprócz nadmiernie silnego popędu seksualnego mogą leżeć m.in. poczucie niższości, nieśmiałość, niepewność i niewiara we własne możliwości seksualne, które wymuszają potrzebę stałego sprawdzania swojej wydolności. Jednocześnie wiadomo, że podniecenie seksualne i orgazm powodują uwolnienie endogennych opiatów, które wpływają na struktury mózgu określany jako ,,układ nagrody”, co pozwala doszukiwać się działania podobnych mechanizmów jak w innych uzależnieniach. Zwiększenie popędu seksualnego (hiperseksualność) spotykane jest także przy uszkodzeniu płatów czołowych i ciała migdałowatego w mózgu.

Uzależnieniu od seksu towarzyszą często inne uzależnienia.

Przyczyny i objawy :

Niektórzy badacze przekonują, że przyczyn seksoholizmu należy szukać w okresie dzieciństwa. Seksoholicy często pochodzą z rodzin dysfunkcyjnych (w których rodzice byli uzależnieni od środków odurzających, alkoholu albo od seksu, w których stosowano przemoc psychiczną itp.). Takie dzieciństwo często doprowadzi do poczucia osamotnienia, lęku, niskiego poczucia własnej wartości, nieufności wobec innych oraz nieumiejętności wchodzenia w głębokie związki interpersonalne, które są bardzo istotnym czynnikiem ryzyka rozwoju seksoholizmu w dorosłości. Ponadto z badań wynika, że osoby uzależnione od seksu w znacznej większości były wykorzystywane seksualnie w dzieciństwie.

Patologiczne nasilenie aktywności płciowej i nadmierne zainteresowanie seksem może być problemem osób już uzależnionych, np. od alkoholu i/lub narkotyków czy hazardu.

Poza tym erotomania może współistnieć z innymi zaburzeniami psychicznymi, np. stanami lękowymi czy depresją.

Seksoholik to osoba, która coraz częściej decyduje się na zachowania seksualne, aż w końcu traci kontrolę nad nimi, nie może ich zaprzestać, mimo negatywnych konsekwencji takiego zachowania.

Seksoholik czuje silną potrzebę podejmowania czynności seksualnych, która z czasem zamienia się w wewnętrzny przymus.

W związku z tym osoby uzależnione od seksu coraz częściej pragną współżyć, najlepiej z kolejnymi partnerami, stale szukają okazji, by kogoś uwieść, mimo iż wiedzą, że skutkami takiego zachowania może być rozpad związku i rodziny, utrata pracy i szacunku otoczenia, a nawet zarażenie się chorobą przenoszoną drogą płciową (np. HIV). Po akcie seksualnym seksoholik stara się możliwie szybko opuścić partnera/partnerkę. Często wstydzi się i ma poczucie winy. Poza tym zachowania seksualne mogą wywoływać u niego poczucie beznadziejności i osamotnienia.

W seksoholizmie zachowania seksualne mogą mieć formę nie tylko przelotnych romansów, lecz także m.in. masturbacji, pornografii i cyberseksu. Erotomania to także silne zainteresowanie pornografią, którą osoba uzależniona od seksu potrafi oglądać przez wiele godzin. Jak wynika z obserwacji lekarzy, seksoholicy zwykle w sposób nałogowy podejmują więcej niż jeden typ zachowań seksualnych, na przykład mogą być pod przymusem onanizowania się, a ponadto oglądania pornografii i korzystania z usług prostytutek.

Seksoholik zdaje sobie sprawę ze swojego nałogu, cierpi z jego powodu i może nawet podejmować próby jego porzucenia, jednak zwykle kończą się one tak, jak w przypadku innych nałogów. Osoba chorobliwie uzależniona od seksu odczuwa bowiem wszystkie objawy “głodu”: potworne bóle mięśni, rozdrażnienie, panikę, brak koncentracji, depresję, a nawet samobójcze myśli. Ulgę może przynieść tylko podjęcie czynności seksualnych.

Uzależnienie od pornografii:

Uzależnienie od pornografii, mimo że często jest bagatelizowane, ma być jednym z najgroźniejszych uzależnień współczesnego człowieka – w końcu coraz więcej osób korzysta z łatwego dostępu do treści pornograficznych. Dziś dostęp do pornografii jest powszechny i w dużej części bezpłatny. Droga do uzależnienia od pornografii wydaje się więc nie taka trudna.

Pornografia jest, obok natręctw seksualnych i kompulsywnej masturbacji – jednym z elementów seksoholizmu.

Z uzależnieniem od pornografii mamy do czynienia, jeśli zaczyna ono utrudniać codzienne funkcjonowanie: kontakty ze znajomymi, rodziną, a przede wszystkim partnerem – gdy wolimy spędzać czas na oglądaniu pornografii w Internecie niż uprawianiu seksu z ukochaną osobą, a także, gdy za wszelką cenę – wbrew woli partnera – nalegamy, by przenieść treść obejrzanych filmów do swojego życia erotycznego. Problem powstaje również, kiedy bez pornografii nie jesteśmy w stanie uzyskać podniecenia, gdy masturbacja w trakcie oglądania filmów staje się sposobem rozładowania napięcia seksualnego i emocjonalnego. Oglądanie materiałów pornograficznych nigdy nie będzie w tej kwestii skuteczne, a ciągły niedosyt doprowadzi do odczuwania wewnętrznego przymusu oglądania treści erotycznych w ciągu dnia, w pracy

Etapy uzależnienia od pornografii:

Podział uzależnienia od pornografii na cztery stopnie – od najmniej groźnego do tego o największym nasileniu:

1. Faza poszukiwania przyjemności – rozpoczęcie przeglądania materiałów erotycznych i powrót do nich po to, by osiągnąć podniecenie seksualne. W tej fazie głównymi motywami osoby oglądającej pornografię są: chęć eksperymentowania, przeżycia nowych doznań, zaspokojenia nudy.

2. Faza odurzenia przyjemnością – nasilenie potrzeby oglądania materiałów pornograficznych, również tych, które zawierają treści drastyczne i dewiacyjne. Wzrasta bowiem tolerancja zarówno na bodźce, jak i niestandardowe zachowania seksualne.

3. Faza stanu przyjemności jako celu nadrzędnego – uniewrażliwienie na materiały, które początkowo wydawały się szokujące – na tym etapie są one nie tylko akceptowalne, ale i pożądane. Pojawiają się mechanizmy obronne – zaprzeczanie, racjonalizacja, mające służyć osobie uzależnionej od pornografii do przekonania samej siebie, że nie ma problemu.

4. Faza stanu odurzenia przyjemnością jako normy – zwiększona chęć wypróbowywania obejrzanych treści pornograficznych w swoim życiu seksualnym. Osoba uzależniona od pornografii zamyka się w kręgu przyjemność-przykrość. Wykonywane działania seksualne związane z pornografią przynoszą przyjemność, to, co nie jest z nimi związane, należy do sfery przykrości. Inne obszary działalności danej osoby stają się mniej ważne, pozostają jakby poza jej świadomością.

Uzależnienie od masturbacji:

Uzależnienie od masturbacji objawia się m.in. poczuciem przymusu onanizowania się.

Uzależnienie od masturbacji to zaburzenie, którego skutki mogą negatywnie wpływać zarówno na seksualną, jak i rodzinną czy zawodową strefę życia. Nałogowy onanizm objawia się bardzo trudną do opanowania koniecznością pobudzania własnych narządów płciowych nawet kilkanaście razy dziennie.

Uzależnienie od masturbacji to temat wstydliwy, o którym trudno mówić nie tylko osobom podejrzewającym u siebie to zaburzenie. Jego objawy są trudne do zdiagnozowania, ale skutki mogą być bardzo destrukcyjne dla życia osoby uzależnionej.

Uzależnienie od onanizmu można podejrzewać, jeśli występują następujące objawy:

  • masturbacja staje się preferowanym zachowaniem seksualnym: osoba pozostająca w związku woli się masturbować niż uprawiać seks z partnerem/partnerką;
  • masturbacja staje się przymusem – kiedy popęd nie zostaje zaspokojony, pojawia się uczucie niepokoju, dyskomfortu;
  • masturbacja przebiega często i regularnie: kilka-kilkanaście razy dziennie;
  • masturbacja utrudnia codzienne funkcjonowanie, np. dana osoba masturbuje się w pracy, przebywając u znajomych, będąc na zakupach;
  • chęć masturbacji staje się zachowaniem kompulsywnym – trudnym do powstrzymania – a myśl o onanizowaniu się cały czas towarzyszy danej osobie;
  • masturbacja staje się stałym elementem dnia, zajmując samo zaspakajającej się osobie dużo czasu;
  • inne sfery życia zostają podporządkowane nałogowi (np. rezygnacja z życia towarzyskiego, zawodowego);
  • osoba uzależniona od masturbacji nie ma potrafi się skupić na obowiązkach zawodowych, rodzinnych – nie ma motywacji do pracy nad związkiem, wykonywania powierzanych zadań, zmniejsza się jej poziom zadowolenia z życia
  • pojawiają się objawy ogólne takie jak zmęczenie, spadek energii i motywacji, depresja.

Wbrew stereotypowi, nałogowy onanizm może dotyczyć zarówno mężczyzn, jak i kobiet, a także nastolatków i osób starszych.

Leczenie

Rozwiązaniem dla seksoholika jest psychoterapia oraz grupy wsparcia. W trakcie terapii chory uczy się m.in. budowania trwałego związku, nawiązywania zdrowszych więzi z ludźmi i radzenia sobie z problemami i stresem. Do terapii warto włączyć partnera osoby uzależnionej.

W Stanach Zjednoczonych, gdzie seksoholizm został zdefiniowany już w latach 70. ub. w., stosuje się taką samą terapię, jak w przypadku osób uzależnionych od alkoholu, czyli 12 kroków odejścia od nałogu.

Gdzie szukać pomocy

W  Warszawie istnieje Wspólnota Uzależnionych od Seksu i Miłości, która zrzesza osoby mające problem z seksem. Szczegółów należy szukać pod adresem http://www.slaa.pl/

Osoby cierpiące na seksoholizm pomocy mogą szukać także we Wspólnocie Anonimowych Seksoholików (SA). Zamknięte mitingi odbywają się w całej Polsce. Szczegółowe informacje można znaleźć na stronie https://sa.org.pl