Zanim trafisz do ośrodka odwykowego... - fazy hazardu

28 lutego 2020Zaktualizowano 16 lipca 2026Uzależnienia

Który moment jest najlepszy, aby rozpocząć leczenie uzależnienia od hazardu? I czy w ogóle da się grać, nie wpadając w nałóg?

Okazuje się, że tak — pod warunkiem przestrzegania kilku zasad. Zanim jednak do nich przejdziemy, warto zrozumieć, co napędza uzależnienie od gry.

Hazard a błędy poznawcze

W przypadku alkoholizmu do rozwoju nałogu przyczyniają się przede wszystkim problemy emocjonalne. W hazardzie kluczową rolę odgrywa co innego — zniekształcenia poznawcze, czyli błędy w myśleniu.

Magdalena Rowicka, autorka książki „Uzależnienia behawioralne. Profilaktyka i terapia”, wskazuje mechanizmy podtrzymujące uzależnienie od hazardu:

Błąd poznawczy	Na czym polega
Zaprzeczanie	Odmowa przyjęcia do wiadomości, że problem istnieje
Iluzja kontroli	Przekonanie, że da się wpłynąć na wynik gry losowej
Rozproszenie ja	Utrata kontaktu z sobą i własnymi granicami podczas gry
Nałogowe regulowanie uczuć	Traktowanie gry jako sposobu na poprawę nastroju
Niewłaściwa ocena prawdopodobieństwa	Błędne szacowanie szans na wygraną
Prawie wygrana	Traktowanie niemal trafionego układu jak wygranej
Heurystyka reprezentatywności	Złudzenie gracza: układy chaotyczne wydają się bardziej prawdopodobne niż uporządkowane
Heurystyka dostępności	Zdarzenia łatwo przywoływane z pamięci wydają się bardziej prawdopodobne
Heurystyka zakotwiczenia	Opieranie oceny na przypadkowej, pierwszej informacji
Pozorne korelacje	Dostrzeganie związku przyczynowego między niezależnymi zdarzeniami

Jak te złudzenia działają w praktyce, pokazujemy we wpisie Od magii liczb do totolotka.

Fazy hazardu — kiedy szukać pomocy?

Uzależnienie od hazardu rozwija się etapami. Na każdym z nich można rozpocząć leczenie — im wcześniej, tym łatwiej.

Faza zwycięstw — fascynujesz się grą i fantazjujesz o niej. Wygrana utwierdza cię w przekonaniu, że masz szczęście i talent do przewidywania. Paradoksalnie bardziej pożądana jest tu przegrana, bo skłania do obiektywnej oceny własnych szans.
Faza strat — to naturalna konsekwencja częstego grania. Strata rodzi chęć odegrania się, więc doszukujesz się systemów, prowadzisz zestawienia według kolorów czy dni tygodnia. Rządzą tobą już błędy poznawcze, a nie racjonalne myślenie. Pojawiają się pożyczki i sprzedawanie rzeczy.
Faza desperacji — straty się pogłębiają. Następuje separacja od rodziny, utrata pracy, narastające długi i panika. Dochodzi wyczerpanie psychiczne i poczucie winy.
Utrata nadziei — pojawia się przeświadczenie, że nic już nie można zrobić: długi są za wysokie, bliscy odeszli, a życie straciło sens.

Nawet na ostatnim etapie nie wszystko jest stracone — to również dobry moment, by odbić się od dna.

Jak nie uzależnić się od hazardu? 7 zasad

To tylko rozrywka — nie pozwól, by gra stała się czymś więcej.
Zdrowy stosunek do przegranej — ustal przed grą kwotę, którą możesz stracić, i nie kontynuuj po przegranej.
Nie graj w napięciu — unikaj gry, gdy jesteś w psychicznym dołku. Granie nigdy nie może być sposobem na poprawę nastroju.
Kontroluj czas — jeśli zaplanowana godzina zamienia się w kilka, ustal granicę i jej pilnuj.
Czas z bliskimi — hazard bywa ucieczką od samotności, a to samo, czego w nim szukasz, mogą dać ci bliscy.
Odpowiedni kompan — przy pierwszych symptomach graj tylko w towarzystwie osoby bez problemu z grą.
Zero pożyczek — sama myśl o zadłużeniu się na grę to sygnał, że pora na terapię.

Warto też poznać mechanizmy hazardu online, który jest dziś najłatwiej dostępną i najtrudniejszą do ukrycia formą gry.

Nigdy nie jest za późno

Bez względu na fazę, w której jesteś, odpowiednia terapia pozwala odzyskać kontrolę i poskładać życie w całość. Hazard to uzależnienie behawioralne, więc jego leczenie opiera się przede wszystkim na pracy nad zniekształceniami poznawczymi i emocjami, które gra ma zagłuszać.

W naszym ośrodku obejmujemy kobiety kompleksową terapią uzależnień. Jeśli rozpoznajesz u siebie którąś z faz, skontaktuj się z nami — nie czekaj, aż długi urosną.

Najczęściej zadawane pytania

Czy można grać i się nie uzależnić?

Tak, o ile przestrzega się kilku zasad: traktowania gry wyłącznie jako rozrywki, ustalania z góry kwoty, którą można stracić, kontrolowania czasu, unikania gry w napięciu emocjonalnym oraz bezwzględnego zakazu pożyczania pieniędzy na grę.

Jakie są fazy uzależnienia od hazardu?

Wyróżnia się fazę zwycięstw, w której gra daje emocje i pozorną kontrolę, fazę strat z przymusem odgrywania się, fazę desperacji, gdy hazard dominuje nad życiem, oraz utratę nadziei. Leczenie można rozpocząć na każdym z tych etapów.

Czym są błędy poznawcze w hazardzie?

To zniekształcenia myślenia podtrzymujące nałóg, między innymi iluzja kontroli nad grą losową, traktowanie prawie wygranej jak wygranej, złudzenie gracza czy dostrzeganie związków między niezależnymi zdarzeniami. W hazardzie odgrywają większą rolę niż emocje.

Kiedy zgłosić się po pomoc?

Sygnałem alarmowym jest pożyczanie pieniędzy na grę, odgrywanie się po stratach, ukrywanie skali grania i granie dla poprawy nastroju. Nie trzeba czekać na fazę desperacji — im wcześniej rozpoczniesz terapię, tym łatwiej odzyskać kontrolę.

Czy w fazie utraty nadziei jest jeszcze ratunek?

Tak. Nawet gdy długi są wysokie, a bliscy odeszli, terapia pozwala odzyskać kontrolę i poskładać życie w całość. To trudny moment, ale bywa też najlepszym momentem, by odbić się od dna.