Program ośrodka
Program terapeutyczny naszego ośrodka
Autorski program skierowany do kobiet zmagających się z uzależnieniami, oparty na terapii relacyjnej kobiet – skuteczny, wspierający i prowadzony przez zespół specjalistów.
Poznaj etapy programuO programie
Autorski program
W ośrodku realizowany jest autorski program terapeutyczny skierowany do uzależnionych kobiet w oparciu o amerykański program terapii relacyjnej kobiet.
Dlaczego jest skuteczny?
Program terapeutyczny naszego Ośrodka obejmuje diagnozę i analizę problemu, ustalenie podłoża przeżywanych trudności, schematów funkcjonowania oraz treningu behawioralnego, mającego na celu zmianę zachowań. Program podlega superwizji i badaniom naukowym, prowadzonym przez Doktor Nauk Społecznych z dziedziny uzależnień i jest udoskonalany dla jak najwyższej skuteczności.
Model Minnesota
W założeniu modelu Minnesota uzależnienie od alkoholu lub innych substancji psychoaktywnych jest chorobą nieuleczalną, tzn. zakłada się brak możliwości powrotu do tzw. kontrolowanego używania alkoholu czy narkotyków. W związku z tym proponowane formy pomocy służą bardziej powstrzymaniu rozwoju choroby niż wyleczeniu. Pomoc osobie uzależnionej jest formą edukacji i treningu, w jaki sposób radzić sobie z nałogowymi zachowaniami, wspieraniem w uruchomieniu jej zasobów niezbędnych w przebudowie osobowości, zmianie odczuwania, reagowania, myślenia.
Założenia programu terapeutycznego
Uzależnienie jako choroba (ICD-11)
Podstawowe założenie – uzależnienie jest chorobą, zgodnie z klasyfikacją ICD-11.
Brak winy i choroba pierwotna
Nie można przypisywać osobistej winy za uzależnienie ani traktować go jako przejawu innych zaburzeń.
Wielość czynników
Na wystąpienie choroby składa się wiele czynników. Ma charakter przewlekły i postępujący.
Motywacja początkowa
Początkowy brak motywacji nie wyklucza skutecznego leczenia – opór może być leczony.
Szacunek dla pacjenta
Podstawą terapii jest poszanowanie godności i indywidualności pacjentki.
Identyfikacja z objawami
Pomaga w powstaniu potrzeby zmiany i rozpoczęcia leczenia.
Zaprzeczanie
Jednym z kluczowych objawów choroby jest zaprzeczanie – u chorego i jego otoczenia.
Cel leczenia
Utrzymywanie dożywotniej abstynencji od substancji psychoaktywnych.
Udział bliskich
Systemowe podejście do leczenia zakłada udział bliskich w terapii.
Zespół interdyscyplinarny
W skład zespołu wchodzą terapeuci, lekarze, psychologowie i osoby zdrowiejące z AA.
Społeczność terapeutyczna
Pacjentki uczą się życia i funkcjonowania z chorobą w bezpiecznym środowisku.
Podstawowe cele leczenia
Uznanie i akceptacja bezsilności wobec alkoholu
W tej fazie wspiera się pacjentkę w uznaniu i zaakceptowaniu faktu, że jest bezsilna wobec alkoholu lub innych substancji psychoaktywnych oraz w przezwyciężeniu zjawiska zaprzeczania.
Uznanie potrzeby zmiany – decyzja o leczeniu
Pacjentka potrafi uznać i zaakceptować fakt, że ma problem. Personel wspiera ją w podjęciu decyzji o zmianie zachowania i przyjęciu leczenia jako sposobu na tę zmianę.
Podjęcie działania
Pomoc pacjentce w szybkim rozpoczęciu zmian – dotyczących stylu życia, destrukcyjnych zachowań oraz wdrażaniu nowych, pozytywnych elementów funkcjonowania.
Strategie leczenia
Podejście terapeutyczne
Sposób komunikacji między personelem a pacjentkami jest bezpośredni, empatyczny i otwarty. Swobodnie dzielimy się doświadczeniem, związanym z ujawnianiem biografii alkoholowej, udzielamy rad opartych na własnych przeżyciach, spontanicznie dzielimy się nadzieją i entuzjazmem w odniesieniu do pozytywnych efektów leczenia.
Wykorzystanie kryzysu jako momentu zmiany
Opracowana została koncepcja i metody interwencji. Jej istotą jest wykorzystanie w sposób zorganizowany kryzysów, występujących w życiu osoby uzależnionej, w celu przełamania działania mechanizmów obronnych i zmobilizowania pacjentki do podjęcia terapii.
Grupy zadaniowe
Celem grup zadaniowych jest pomoc pacjentkom w rozwiązywaniu problemów osobistych i w podejmowaniu decyzji bezpośrednio związanych z uzależnieniem. Poruszane tematy to: uraza, egocentryzm, chęć pokazania siebie w lepszym świetle, obwinianie innych. Zadanie terapeutów prowadzących zajęcia polega na pomaganiu pacjentkom w modyfikacji destrukcyjnych postaw i w wypracowaniu bardziej realistycznego podejścia do swojej sytuacji.
Grupy partnerskie
Inicjowane przez same pacjentki. Udzielają sobie nawzajem wsparcia, dzieląc się doświadczeniami w małych, nieustrukturalizowanych grupach, które prowadzą terapeuci. Nazwano to „zasadą terapii przez pomaganie”. Osoba, która udziela pomocy, może uzyskać tyle samo co osoba, której pomoc jest udzielana.
Wykłady edukacyjne
Istotnym elementem programu stały się krótkie wykłady na temat objawów alkoholizmu, różnych przejawów zachowania osoby uzależnionej, biologicznych i społecznych czynników związanych z alkoholizmem, osobowości oraz technik pomocnych w zmianie zachowania, uczestnictwa w AA. Przyczyniały się one do zwiększania wiedzy o przejawach uzależnienia.
Etapy procesu terapeutycznego
- 1
1. Pierwszy kontakt – rozpoznanie
Proces związany z diagnozą i stwierdzeniem, czy klientka kwalifikuje się do przyjęcia do programu terapeutycznego.
- 2
2. Przyjęcie
Procedury administracyjne związane z przyjęciem do programu terapii, ocena wstępna.
- 3
3. Informacja
Przedstawienie pacjentce programu i celów programu, poinformowanie o zasadach obowiązujących w danym ośrodku i konsekwencjach ich złamania. Pacjentka podejmuje decyzję, czy chce uczestniczyć w programie.
- 4
4. Ocena
Procedury, za pomocą których terapeuta wspólnie identyfikuje silne i słabe strony, problemy i oczekiwania – w celu opracowania planu leczenia.
- 5
5. Planowanie leczenia
Proces z rozpoznania problemów przez terapeutę i pacjentkę oraz ustalenia hierarchii ich ważności, a także kolejności pracy nad nimi. Ustalenie celów krótko i długoterminowych oraz metod, które zostaną wykorzystane.
- 6
6. Terapia (indywidualna, grupowa i dla rodzin)
Pomoc udzielana pacjentce i jej rodzinie przez określenie i opisanie problemu. Analiza postaw, uczuć, prowadzenie dzienniczka uczuć i głodu, praca pisemna dla pogłębionej diagnozy, poszukiwanie alternatywnych rozwiązań. Wsparcie psychotraumatologa, psychologa klinicznego i psychodietetyka.
- 7
7. Wielopłaszczyznowe prowadzenie pacjentki
Zakłada współpracę i koordynowanie działań osób w kierunku osiągania celów.
- 8
8. Interwencja kryzysowa
Niesienie pacjentce pomocy, jeśli przeżywa emocjonalne lub fizyczne załamanie.
- 9
9. Edukacja
Dostarczanie wiedzy pacjentce na temat nadużywania alkoholu i innych substancji psychoaktywnych, informacji o miejscach pomocy, kontakt z grupą AA. Praca osobista w oparciu o literaturę AA.
- 10
10. Gromadzenie danych
Opracowanie i przechowywanie danych dotyczących całego procesu leczenia.
- 11
11. Konsultacje
Utrzymywanie kontaktu z innymi terapeutami i specjalistami w procesie dalszego leczenia pacjentki, w celu zapewnienia jej najlepszej wszechstronnej opieki.