Terapia alkoholizmu

4–6 tygodni

Stacjonarna terapia uzależnienia od alkoholu w grupie złożonej wyłącznie z kobiet. Podstawowy pobyt to cztery tygodnie; sugerujemy sześć, bo tylko program pogłębiony obejmuje pracę z traumą, trening zmiany zachowań i readaptację.

Terapia wstępna4 tygodnie11 000 zł
Terapia pogłębiona6 tygodni15 000 zł

Bez skierowania
Możliwe raty
Wyłącznie dla kobiet
Termin ustalany telefonicznie

+48 735 469 430 Pełny cennik

Czynne codziennie, 7 dni w tygodniu

Terapia alkoholizmu kobiet

Alkoholizm, czyli uzależnienie od alkoholu, jest poważnym problemem zdrowotnym, społecznym i psychicznym, który dotyka ludzi w różnym wieku, niezależnie od płci, wykształcenia czy statusu społecznego. Charakteryzuje się przymusem spożywania alkoholu, utratą kontroli nad ilością wypijanego alkoholu oraz występowaniem objawów fizycznych i psychicznych po odstawieniu napojów alkoholowych. Uzależnienie ma też poważne konsekwencje dla rodziny, środowiska pracy i społeczeństwa.

Spis treści

1.Czym jest uzależnienie od alkoholu?
2.Specyfika kobiecego uzależnienia od alkoholu
3.Dlaczego kobietom trudno jest rozpocząć leczenie?
4.Problemy kobiet w utrzymaniu trzeźwości
5.Na czym polega skuteczna terapia i jak pomagamy kobietom
6.Pytania o terapię alkoholizmu

Czym jest uzależnienie od alkoholu?

Uzależnienie od alkoholu jest jednym z najpoważniejszych zaburzeń psychicznych i społecznych współczesnego świata. Jest to choroba przewlekła, postępująca i potencjalnie śmiertelna, która dotyka nie tylko osoby pijącej, lecz także jej otoczenie: rodzinę, przyjaciół, bliskich. Uzależnienie od alkoholu definiowane jest w różny sposób, w zależności od przyjętego modelu teoretycznego i klasyfikacji diagnostycznej. Według Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób ICD-11 ( w Polsce obowiązuje jeszcze w praktycznej diagnostyce ICD 10) uzależnienie od alkoholu to zaburzenie regulacji spożycia substancji psychoaktywnej charakteryzujące się silną potrzebą (głodem) jej zażywania, ograniczoną kontrolą oraz kontynuacją picia, mimo negatywnych konsekwencji zdrowotnych i społecznych. Kluczowe cechy obejmują tolerancję (potrzeba coraz większych ilości alkoholu), objawy odstawienne oraz silne pragnienie powrotu do nałogu po okresie abstynencji.

Kluczowe cechy uzależnienia wg Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób ICD-11:

Uzależnienie od alkoholu to choroba, a nie moralna słabość czy brak silnej woli.

Silna, nieodparta potrzeba: Intensywny głód lub pragnienie spożycia alkoholu
Osłabiona kontrola: Problemy z zaprzestaniem lub ograniczeniem spożycia np. używanie większej ilości substancji niż zamierzano, częstsze lub dłuższe używanie niż planowano.
Kontynuacja mimo negatywnych konsekwencji: Pomimo wiedzy o szkodach fizycznych, psychicznych i społecznych, osoba nadal kontynuuje nałogowe zachowanie.
Objawy odstawienia: Fizyczne lub psychiczne objawy pojawiające się po zaprzestaniu lub ograniczeniu spożywania alkoholu, które mogą być złagodzone poprzez powrót do nałogu.
Tolerancja: Potrzeba stosowania coraz większych dawek substancji, aby osiągnąć pożądany efekt

Specyfika kobiecego uzależnienia od alkoholu

Uzależnienie od alkoholu wśród kobiet jest zjawiskiem coraz częściej zauważanym i analizowanym przez psychologów i lekarzy. Mimo rosnącej świadomości społecznej i dostępności terapii, kobiety uzależnione od alkoholu wciąż stanowią mniejszość wśród osób podejmujących leczenie. Kobiety znacznie rzadziej niż mężczyźni szukają pomocy, a proces ich trzeźwienia bywa trudniejszy, bardziej emocjonalny i obarczony licznymi przeszkodami społecznymi oraz osobistymi.

Stereotypy społeczne

W kulturze nadal funkcjonuje przekonanie, że pijący mężczyzna to problem, ale pijąca kobieta to wstyd. Ten społeczny podwójny standard sprawia, że kobieta uzależniona czuje się bardziej potępiana i mniej uprawniona do proszenia o pomoc. Kobiety trafiają na leczenie później, często dopiero po interwencji rodziny, lekarza lub sądu.

Brak dostosowanych do kobiet programów terapeutycznych

Przez wiele lat system leczenia uzależnień był projektowany głównie z myślą o mężczyznach. Kobiety miały trudności w odnalezieniu się w grupach terapeutycznych zdominowanych przez mężczyzn, w których często brakowało przestrzeni na tematy takie jak: macierzyństwo, przemoc, wstyd, relacje czy seksualność. Na podstawie tych doświadczeń nasz zespół stworzył program dedykowany kobietom, który uwzględnia ich szczególne potrzeby emocjonalne i społeczne.

Brak czasu i przeciążenie obowiązkami

Wiele kobiet nie może pozwolić sobie na dłuższą terapię z powodu obowiązków rodzinnych i zawodowych. Często są one jedynymi opiekunkami dzieci, co uniemożliwia udział w terapii stacjonarnej. Brak opieki zastępczej lub wsparcia partnera powoduje, że leczenie wydaje się nierealne, nawet jeśli kobieta chce wytrzeźwieć.

Dlaczego kobietom trudno jest rozpocząć leczenie?

a) Stereotypy społeczne

Jednym z głównych powodów, dla których kobietom trudno jest rozpocząć leczenie, jest wstyd związany z piciem. W społeczeństwie wciąż silnie zakorzenione są stereotypy, że kobieta powinna być opiekunką, matką i strażniczką domowego porządku. Alkoholizm jest więc odbierany jako moralna porażka, bycie złą żoną i matką. Kobiety uzależnione często ukrywają swój problem nawet przed najbliższymi, piją w samotności i długo zaprzeczają uzależnieniu. Wstyd i lęk powodują, że nie zgłaszają się na terapię lub robią to dopiero w bardzo zaawansowanym stadium choroby.

b) Strach przed utratą dzieci i roli rodzinnej

Wiele kobiet obawia się, że przyznanie się do problemu alkoholowego może skutkować odebraniem dzieci lub utratą praw rodzicielskich. Lęk przed interwencją opieki społecznej sprawia, że kobiety ukrywają swoje picie i nie podejmują leczenia. Jednocześnie rola matki, która musi być silna, sprawia, że kobiety starają się funkcjonować mimo pogłębiającego się nałogu, często kosztem własnego zdrowia psychicznego.

c) Brak wsparcia i izolacja społeczna

Kobiety uzależnione często nie mają wsparcia ze strony rodziny. W wielu przypadkach partner również nadużywa alkoholu lub nie rozumie potrzeby leczenia. Społeczne osądzanie i stygmatyzacja prowadzą do izolacji. Kobieta czuje się samotna, niezrozumiana i pozbawiona oparcia. Z powodu tej izolacji wiele kobiet nie wie, gdzie szukać pomocy lub nie ma odwagi, by pójść do poradni uzależnień czy grupy wsparcia.

d) Współwystępowanie innych problemów psychicznych

Kobiety uzależnione od alkoholu znacznie częściej niż mężczyźni cierpią na depresję, zaburzenia lękowe, zaburzenia odżywiania oraz traumy z przeszłości ( przemoc domowa lub wykorzystywanie seksualne). Te doświadczenia utrudniają podjęcie decyzji o zmianie i wejście w proces zdrowienia. Często alkohol jest sposobem radzenia sobie z bólem emocjonalnym, dlatego po jego odstawieniu pojawia się silny lęk, pustka i poczucie zagubienia.

Problemy kobiet w utrzymaniu trzeźwości

a) Głód emocjonalny i samotność

Kobiety w procesie trzeźwienia często doświadczają głębokiego głodu emocjonalnego. Po odstawieniu alkoholu muszą zmierzyć się z uczuciami, które przez lata tłumiły: żalem, gniewem, lękiem czy poczuciem straty. Trzeźwość wymaga nowego sposobu przeżywania emocji, co bywa bolesne i wymaga czasu oraz wsparcia terapeutycznego.

b) Presja społeczna i brak zrozumienia

Kobiety trzeźwiejące często spotykają się z nieświadomym niezrozumieniem otoczenia: pytaniami „czemu nie wypijesz choć kieliszka?” czy komentarzami sugerującymi, że „nie wyglądasz jak alkoholiczka”. Takie reakcje osłabiają decyzję kobiet o abstynencji i mogą prowadzić do nawrotów picia.

c) Trudności w odbudowie poczucia własnej wartości

W procesie zdrowienia kobiety często zmagają się z poczuciem winy i wstydu za szkody wyrządzone bliskim oraz z niskim poczuciem wartości. Odbudowanie pozytywnego obrazu siebie wymaga czasu, pracy psychoterapeutycznej i życzliwego wsparcia. Bez tego trzeźwość staje się trudna do utrzymania.

Na czym polega skuteczna terapia i jak pomagamy kobietom

Coraz więcej placówek na świecie dostrzega potrzebę prowadzenia terapii z uwzględnieniem płci. W Polsce jesteśmy jedynym ośrodkiem leczenia uzależnień z programem terapeutycznych skierowanym wyłącznie dla kobiet. Uzależnienie od alkoholu jest złożonym zaburzeniem, które wymaga całościowego podejścia diagnostycznego i terapeutycznego. Skuteczne leczenie uzależnienia od alkoholu wymaga zintegrowania wiedzy medycznej, psychoterapeutycznej i duchowej, a także akceptacji faktu, że trzeźwość to proces, a nie jednorazowe wydarzenie. Efektywna terapia wymaga przyjęcia własnej odpowiedzialności za proces zdrowienia, akcentując wymiar ludzki i duchowy choroby: potrzebę uznania bezsilności, pracy nad sobą i wsparcia społecznego. Trzeźwienie kobiet uzależnionych od alkoholu to proces złożony i często długotrwały. Na drodze stoją bariery emocjonalne, społeczne i rodzinne: wstyd, lęk przed oceną, brak wsparcia, wysokie wymagania ze strony bliskich. Kobiety potrzebują terapii opartej na empatii, zrozumieniu i akceptacji, a także środowiska, które pozwoli im się poczuć bezpiecznie bez osądu i oceny, odbudować siebie, zadbać o zdrowie. Dopiero wtedy można mówić o realnej szansie na trwałą trzeźwość i odbudowanie poczucia własnej wartości.

Pytania o terapię alkoholizmu

Ile trwa odwyk alkoholowy w waszym ośrodku?

Stacjonarna terapia alkoholizmu trwa u nas 4 albo 6 tygodni. Czterotygodniowa terapia wstępna to pierwsze kroki w leczeniu, a sześciotygodniowa terapia pogłębiona to pełny program, który zalecamy każdej pacjentce jako najskuteczniejszy. Długość pobytu proponuje terapeuta po rozmowie telefonicznej, a pobyt można przedłużyć. Wyjazd z ośrodka nie kończy leczenia: według PARPA (2019) terapia uzależnienia wymaga regularnych zajęć przez co najmniej kilkanaście miesięcy, z czasem coraz rzadszych. Odwyk alkoholowy: etapy i czas trwania

Jak wygląda terapia alkoholowa w ośrodku?

Przez cały program mieszkasz w ośrodku i pracujesz w grupie złożonej wyłącznie z kobiet. Lekarz psychiatra stawia diagnozę uzależnienia, psycholog szuka podłoża problemów, a terapeuta przygląda się twoim postawom, zachowaniom i relacjom. Przed południem jest terapia grupowa, po południu kolejna grupa albo warsztaty 12 Kroków AA, terapia indywidualna i terapia zajęciowa, a wieczorem społeczność z bilansem dnia lub miting AA. Przed wyjazdem dostajesz szczegółowy plan na czas po terapii.

Czy przed terapią trzeba przejść detoks alkoholowy?

Nie zawsze. Warunkiem rozpoczęcia terapii jest przebyty detoks (minimum 7 dni) albo tydzień abstynencji przed przyjazdem. Przy przyjęciu robimy badanie alkomatem i wynik musi wynosić 0,0 promila, a bez wymaganej abstynencji wskazany jest dłuższy pobyt. PARPA radzi pójść do lekarza, gdy objawy odstawienia, np. drżenie, wymioty czy lęk, są bardzo nasilone, gdy piłaś długim ciągiem albo łączyłaś alkohol z lekami. Szpitalny detoks na NFZ jest bezpłatny, trwa do 10 dni i wymaga skierowania, np. od lekarza rodzinnego albo z poradni leczenia uzależnień. Detoks alkoholowy: na czym polega i co dalej

Czy muszę mieć diagnozę alkoholizmu, żeby przyjechać?

Nie. Diagnozę stawia u nas lekarz psychiatra w ramach każdego programu, bez dopłaty. Nie potrzebujesz też skierowania ani wyników badań. Przyjmujemy kobiety, które nie są pewne, czy to już uzależnienie, bo taka niepewność często jest częścią choroby. Pierwszy krok to rozmowa telefoniczna: terapeuta pyta o historię picia, dotychczasowe leczenie i przyjmowane leki. Termin rezerwuje bezzwrotna zaliczka 3000 zł, wliczana w koszt pobytu. Czy jestem alkoholiczką? 10 sygnałów

Czy alkoholizm u kobiet leczy się inaczej?

W naszym ośrodku tak. Pracujesz w grupie złożonej wyłącznie z kobiet, a program powstał z myślą o nich. Omawiamy w nim wstyd, macierzyństwo, przemoc, relacje i seksualność, czyli tematy, na które w grupach zdominowanych przez mężczyzn często brakowało miejsca. Program opiera się na modelu Minnesota i na modelu terapii relacyjnej kobiet. Według amerykańskiego instytutu NIAAA (2025) kobiety mają problemy związane z alkoholem wcześniej i przy mniejszym piciu niż mężczyźni, a rzadziej trafiają na leczenie.

Czy odwyk alkoholowy w waszym ośrodku jest na NFZ?

Nie. Jesteśmy ośrodkiem prywatnym i pobyt jest płatny: 11 000 zł za 4 tygodnie albo 15 000 zł za 6 tygodni. W tej kwocie są zajęcia, nocleg, posiłki, diagnoza psychiatryczna i opieka medyczna. Koszt rozłożysz na raty w MediRaty, możesz też złożyć wniosek o dofinansowanie z Fundacji na Rzecz Pomocy Kobietom. Na NFZ leczenie odwykowe jest bezpłatne, również dla osób nieubezpieczonych. Do poradni leczenia uzależnień zgłaszasz się sama, bez skierowania. Oddział dzienny i całodobowy przyjmują tylko ze skierowaniem od lekarza. NFZ czy prywatnie: porównanie

Co, jeśli po terapii wrócę do picia?

Przerwij picie jak najszybciej i poproś o pomoc terapeutę w poradni albo ludzi z grupy samopomocowej, np. AA. Według PARPA większość osób, które nie piją od wielu lat, ma za sobą kilka prób leczenia. Dla absolwentek naszego ośrodka prowadzimy terapię nawrotową: trwa od 1 do 3 tygodni i kosztuje od 2500 zł za tydzień, plus 500 zł za konsultację lekarską. Na mitingi i spotkania organizowane przez ośrodek absolwentki mogą przyjeżdżać bez limitu czasu.