Przejdź do treści
Centrum Terapii Kobiet Logo
Terapia alkoholizmu kobiet

Objawy alkoholizmu: znaki ostrzegawcze i kiedy szukać pomocy

Zaktualizowano Alkoholizm kobiet
mgr Gabriela FligPsycholog, Psychotraumatolog. Terapeuta uzależnień i współuzależnieńWeryfikacja merytoryczna: mgr Agnieszka Siejko-Kural

Objawy alkoholizmu to silna potrzeba picia, utrata kontroli nad tym, kiedy i ile się pije, rosnąca tolerancja, objawy odstawienia, zaniedbywanie innych spraw z powodu picia i picie mimo szkód. Do rozpoznania uzależnienia wystarczą trzy z tych sześciu objawów, jeśli pojawiły się w ciągu ostatnich dwunastu miesięcy. Tak mówi klasyfikacja ICD-10, na której opiera się podręcznik PARPA z 2017 roku. Znaki ostrzegawcze pojawiają się zwykle wcześniej: picie dla ulgi, picie po kryjomu, luki w pamięci po ilości, po której nie było widać upojenia. Po pomoc możesz iść już przy pierwszym z tych sygnałów, nie czekając, aż picie odbierze ci pracę albo zdrowie.

Niżej opisujemy objawy z dwóch stron: jak wyglądają dla osoby, która pije, i co widzą jej bliscy. Pokazujemy też, jak zwykle rozwija się uzależnienie, które objawy wymagają pilnej pomocy lekarza i od czego zacząć leczenie w Polsce.

Tekst ma charakter informacyjny i nie zastępuje rozmowy z lekarzem ani terapeutą uzależnień.

Jakie są objawy alkoholizmu?

Klasyfikacja ICD-10 opisuje sześć objawów uzależnienia od alkoholu, a specjalista rozpoznaje uzależnienie, gdy w ostatnim roku wystąpiły co najmniej trzy z nich (PARPA, 2017). Tabela pokazuje każdy objaw z dwóch stron: jak przeżywa go osoba pijąca i co mogą zauważyć jej bliscy.

Objawy według ICD-10, za: „Medyczne aspekty uzależnienia od alkoholu”, PARPA, 2017. Opisy w kolumnach to przykłady, a nie kryteria.
ObjawJak to wygląda od środkaCo mogą zauważyć bliscy
Silna potrzeba picia (głód alkoholu)Myśli wracają do tego, kiedy i gdzie będzie można się napić. Trudno skupić się na czymś innym.Zniecierpliwienie, gdy alkoholu brakuje. Pilnowanie, żeby w domu zawsze był zapas.
Utrata kontroli nad piciemTrudno powstrzymać się od picia przed południem, skończyć picie tego samego dnia albo zostawić coś w butelce.Wieczory, które miały być krótkie, przeciągają się. Obietnice, że będzie mniej, przestają się liczyć.
Objawy odstawieniaPo przerwie w piciu drżą ręce, pojawiają się poty, nudności, bezsenność i niepokój. Ulgę daje kolejny kieliszek albo lek uspokajający.Złe samopoczucie i drażliwość rano, picie „na klina”, sięganie po leki na sen.
Rosnąca tolerancjaDawna ilość już nie działa. Żeby poczuć to samo, trzeba wypić więcej.Ktoś pije dużo i nie wygląda na pijanego. Otoczenie mówi o „mocnej głowie”.
Zaniedbywanie innych sprawDawne zainteresowania przestają cieszyć. Coraz więcej czasu zajmuje picie i dochodzenie do siebie.Rezygnacja ze spotkań i dawnych pasji. Wolne dni układają się wokół picia.
Picie mimo szkódWiesz, że alkohol szkodzi, na przykład że po dłuższym piciu wraca przygnębienie, a pijesz dalej.Kłótnie, kłopoty w pracy, złe wyniki badań i uwagi lekarza, a picie trwa.

Nie trzeba mieć wszystkich objawów. Według podręcznika PARPA mniej więcej co trzecia osoba spełniająca kryteria uzależnienia w ogóle nie doświadcza zespołu abstynencyjnego (PARPA, 2017). To, że ktoś nie ma rano drżących rąk, nie oznacza więc, że nie jest uzależniony.

Picie szkodliwe może z zewnątrz wyglądać podobnie: za często, za dużo i ze szkodami dla zdrowia albo relacji. Od uzależnienia odróżniają je głód alkoholu, objawy odstawienia i utrata kontroli nad ilością i częstością picia (PARPA, 2019). PARPA podkreśla, że tego rozróżnienia nie zrobi sama osoba pijąca ani jej rodzina, bo to zadanie specjalisty. Kto stawia rozpoznanie i jak wygląda pierwsza wizyta, opisujemy w tekście Diagnoza alkoholizmu: kto ją stawia i jakie są kryteria.

Jakie są pierwsze objawy alkoholizmu?

Pierwsze objawy alkoholizmu dotyczą zwykle tego, po co się pije, a dopiero później tego, ile. Alkohol przestaje być dodatkiem do okazji i staje się sposobem na ulgę, na przykład po ciężkim dniu albo po kłótni. E. M. Jellinek, który w 1952 roku opisał przebieg uzależnienia w raporcie Światowej Organizacji Zdrowia, wymienił zachowania zapowiadające chorobę, zanim pojawi się utrata kontroli (WHO, 1952):

  • picie dla ulgi w napięciu, najpierw od czasu do czasu, a z czasem prawie codziennie, bez wyraźnego upojenia,
  • rosnąca tolerancja, czyli potrzeba coraz większej ilości, żeby osiągnąć to samo odprężenie,
  • luki w pamięci po ilości, po której nikt nie widział upojenia (o tym, jak powstają, piszemy w tekście o palimpseście alkoholowym),
  • picie po kryjomu, na przykład kilka kieliszków „na boku” podczas przyjęcia,
  • myślenie o alkoholu z wyprzedzeniem: czy na spotkaniu będzie go dość, a jeśli nie, to lepiej wypić wcześniej,
  • szybkie wypijanie pierwszych porcji,
  • poczucie winy z powodu picia i unikanie rozmów o alkoholu.

Na tym etapie pije się już dużo, ale otoczenie zwykle tego nie zauważa, bo picie nie kończy się wyraźnym upiciem. Jellinek uważał go za dobry moment na zatrzymanie choroby, bo wymówki nie są jeszcze silne, a obawa przed skutkami picia jest żywa.

Jeśli chcesz sprawdzić te sygnały u siebie, przejdź do tekstu Czy jestem alkoholiczką? 10 sygnałów i co zrobić dalej. Znajdziesz tam też limity picia o niskim ryzyku dla kobiet i różnicę między piciem ryzykownym, szkodliwym i uzależnieniem.

Fazy alkoholizmu: jak rozwija się uzależnienie?

Jellinek podzielił rozwój uzależnienia na cztery fazy: przedalkoholową, ostrzegawczą, krytyczną i przewlekłą. Granicą między nadmiernym piciem a chorobą była dla niego utrata kontroli, od której zaczyna się faza krytyczna.

Źródło: E. M. Jellinek, „The phases of alcohol addiction”, aneks do raportu WHO, 1952.
FazaOd czego się zaczynaCo się dzieje
PrzedalkoholowaOd picia dla ulgiAlkohol łagodzi napięcie. Picie dla ulgi zdarza się najpierw okazjonalnie, potem prawie codziennie. Rośnie tolerancja, ale picie nie zwraca niczyjej uwagi. Trwa od kilku miesięcy do 2 lat.
OstrzegawczaOd pierwszych luk w pamięciDochodzą picie po kryjomu, myślenie o alkoholu z wyprzedzeniem, szybkie picie pierwszych porcji i poczucie winy. Trwa od pół roku do 4-5 lat.
KrytycznaOd utraty kontroliPo pierwszym kieliszku trudno przestać. Pojawiają się wymówki, złość przy rozmowach o piciu, wyrzuty sumienia, okresy abstynencji i własne „zasady” picia, ukrywanie zapasów, porzucanie znajomych i zainteresowań. Pod koniec tej fazy zaczyna się picie rano.
PrzewlekłaOd kilkudniowych ciągówPicie trwa także w dzień, przez kilka dni z rzędu. Tolerancja spada: do upojenia wystarcza nawet połowa dawnej ilości. Lęk i drżenie wracają, gdy tylko alkohol przestaje działać, więc picie służy głównie ich uciszaniu. U części osób pojawiają się psychozy alkoholowe.

Ten model ma ponad 70 lat i nie służy do stawiania diagnozy. Jellinek zbudował go na podstawie ponad dwóch tysięcy historii picia mężczyzn i sam zastrzegał, że nie każdy ma wszystkie objawy ani nie przechodzi ich w tej samej kolejności. O kobietach napisał, że fazy są u nich mniej wyraźne, a uzależnienie często rozwija się szybciej. Fazy pomagają zobaczyć kierunek zmian, a rozpoznanie opiera się na kryteriach z pierwszej tabeli.

Podręcznik PARPA dodaje, że po wielu latach picia tolerancja może spadać, gdy alkohol uszkodził już wątrobę albo układ nerwowy (PARPA, 2017). To, że ktoś „upija się szybciej niż kiedyś”, nie oznacza więc poprawy.

Objawy fizyczne i psychiczne: co widać z zewnątrz?

Z zewnątrz najłatwiej zauważyć objawy odstawienia, zmiany nastroju i zachowania oraz skutki picia dla zdrowia. Żaden z nich osobno nie dowodzi uzależnienia, bo podobne dolegliwości mają też inne przyczyny. Znaczenie ma to, że pojawiają się razem i wiążą się z piciem.

Źródła: PARPA, 2017; MedlinePlus, 2025; WHO, 1952.
ObszarCo może się pojawić
Ciało po przerwie w piciuDrżenie rąk, poty, szybkie bicie serca, nudności, wymioty, bezsenność. Objawy zaczynają się zwykle 6-24 godziny po ostatnim piciu, a najsilniejsze są po 1-3 dniach.
Ciało przy długotrwałym piciuPodwyższone ciśnienie, drobne punktowe wybroczyny na skórze i przedłużające się krwawienia, częstsze urazy, u części osób okrągła, jakby obrzęknięta twarz. Stłuszczenie wątroby rozwija się u prawie wszystkich osób uzależnionych, na początku nie boli i wychodzi dopiero w badaniach.
NastrójPrzygnębienie, lęk, drażliwość, wybuchy złości, zwłaszcza gdy ktoś wspomina o piciu. U połowy pacjentów z uzależnieniem objawy depresyjne pojawiają się zaraz po przerwaniu ciągu picia, a u co piątej z tych osób trwają dłużej niż miesiąc.
Sen i myślenieTrudność z zaśnięciem bez alkoholu, koszmary, luki w pamięci po piciu, kłopoty z jasnym myśleniem w dniach po odstawieniu.
ZachowaniePicie w samotności i po kryjomu, chowanie butelek, wymówki, nieobecności w pracy po wieczornym piciu, wycofywanie się ze spotkań i dawnych znajomości.

Poty, lęk i bezsenność mają wiele przyczyn, dlatego ocenia je lekarz. Dla rozpoznania uzależnienia ważne jest, czy nasilają się po przerwie w piciu i słabną po kolejnym kieliszku albo po leku uspokajającym. Tak klasyfikacja ICD-10 opisuje objawy odstawienia (PARPA, 2017). Podwyższone ciśnienie też długo nie daje dolegliwości, a ryzyko jego rozwoju rośnie już przy piciu nieco ponad 20 g czystego alkoholu dziennie (PARPA, 2017).

Dlaczego osoba pijąca długo nie widzi problemu?

Uzależnienie rozwija się stopniowo, a obraz „alkoholika”, który większość ludzi nosi w głowie, nie pasuje do ich własnego życia. PARPA szacuje, że wszystko, czyli zdrowie, rodzinę, dom i pracę, traci około 5% osób uzależnionych. Zdecydowana większość mieszka z rodziną, chodzi do pracy, nie pije w miejscach publicznych i zwykle nie wymaga regularnych interwencji pogotowia ani policji (PARPA, 2019). Łatwo więc powiedzieć sobie: nie piję jak oni, więc to nie o mnie.

Jellinek opisał, że razem z utratą kontroli pojawiają się wymówki. Służą przede wszystkim samej osobie pijącej: przekonują ją, że miała dobry powód, żeby się upić, i że bez takiego powodu panuje nad piciem. W tym samym czasie picie zaczyna być widoczne, a rodzina i pracodawca zwracają uwagę. Na uwagi osoba pijąca odpowiada kolejnymi wyjaśnieniami, a z czasem złością (WHO, 1952).

Dlatego wiele osób trafia na leczenie pod naciskiem rodziny, pracodawcy, sądu albo z powodu zagrożenia zdrowia, a rzadziej z własnej decyzji (PARPA, 2019). Z danych polskich placówek wynika, że kontakt z leczeniem podejmuje około jednej trzeciej osób uzależnionych, zwykle po 30. roku życia, gdy objawy są już zaawansowane (PARPA, 2017). O tym, jak picie ukrywają kobiety i dlaczego ich uzależnienie długo pozostaje niewidoczne, piszemy w tekście Alkoholizm wśród kobiet: objawy, specyfika i terapia.

Jeśli pije ktoś bliski i zaprzecza, rozmawiaj o konkretach: co widziałaś, kiedy i jak to wpłynęło na ciebie. Jak przygotować taką rozmowę i gdzie szukać wsparcia dla siebie, opisujemy w przewodniku Jak pomóc bliskiej osobie uzależnionej.

Kiedy szukać pomocy?

Po pomoc możesz iść, gdy tylko zauważysz u siebie albo u bliskiej osoby któryś z objawów z pierwszej tabeli. Amerykański Narodowy Instytut ds. Nadużywania Alkoholu i Alkoholizmu (NIAAA) pisze, że każdy z nich jest powodem do niepokoju, a im jest ich więcej, tym pilniej trzeba coś zmienić (NIAAA, 2025). Nie musisz mieć pewności, że to uzależnienie. Tę ocenę robi specjalista na pierwszej wizycie.

Opracowanie na podstawie: PARPA, 2019; MedlinePlus, 2025; NIAAA, 2025; KCPU, 2023.
SytuacjaCo zrobićGdzie
Pijesz więcej lub częściej, niż chcesz, a próby ograniczenia się nie udająUmów konsultację i diagnozęPoradnia leczenia uzależnień, bez skierowania i bezpłatnie
Po przerwie w piciu masz silne objawy odstawienia, piłaś długim ciągiem, łączysz alkohol z lekami albo chorujesz na coś jeszczeZanim przerwiesz picie, porozmawiaj z lekarzem. Oceni, czy potrzebny jest detoksLekarz rodzinny, poradnia leczenia uzależnień albo izba przyjęć szpitala z oddziałem detoksykacyjnym
Pije ktoś bliski, a ty nie wiesz, jak reagowaćPoszukaj pomocy także dla siebieTelefon zaufania 800 199 990, poradnia leczenia uzależnień, grupy Al-Anon
Po odstawieniu alkoholu pojawiają się drgawki, omamy, splątanie lub gorączka albo osoba po piciu nie daje się dobudzićWezwij pomoc od razu112
Masz myśli samobójczeZadzwoń od razu800 70 2222 (całą dobę), przy bezpośrednim zagrożeniu życia 112

Zmiana nie musi zaczynać się od całkowitej pewności ani od gotowości na długie leczenie. Pierwsza rozmowa w poradni służy temu, żeby ocenić, czy to picie szkodliwe, czy uzależnienie, bo od tego zależy, jaką terapię zaproponuje placówka i jak długo potrwa (PARPA, 2019).

Kiedy dzwonić pod 112?

Dzwoń pod 112, gdy po odstawieniu alkoholu pojawiają się drgawki, omamy, silne splątanie, gorączka albo nieregularne bicie serca, oraz gdy osoba po piciu nie daje się dobudzić albo oddycha rzadziej niż 8 razy na minutę. Oba stany mogą zagrozić życiu (MedlinePlus, 2025; NIAAA, 2025).

Zespół abstynencyjny zwykle słabnie po kilku dniach (PARPA, 2019), ale u części osób prowadzi do powikłań. Napady drgawkowe zdarzają się w 3-15% zespołów abstynencyjnych, a majaczenie alkoholowe (delirium tremens) rozwija się u 5-20% pacjentów leczonych w szpitalu z powodu odstawienia alkoholu (PARPA, 2017). Osoba w majaczeniu nie wie, gdzie jest ani jaki jest dzień, widzi i czuje rzeczy, których nie ma, zwykle przerażające. Objawy nasilają się wieczorem i w nocy, a po raz przebytym majaczeniu rośnie ryzyko powikłań przy kolejnych odstawieniach alkoholu. Pierwszy w życiu napad drgawek zawsze wymaga szpitala i badań neurologicznych, nawet jeśli wszystko wskazuje na alkohol (PARPA, 2017). Jeśli trafiasz do szpitala z innego powodu, powiedz lekarzom, że dużo piłaś, żeby mogli obserwować objawy odstawienia (MedlinePlus, 2025).

Zatrucie alkoholem rozpoznasz po tym, że osoba jest splątana albo nie daje się dobudzić, wymiotuje, ma drgawki, oddycha rzadziej niż 8 razy na minutę albo robi przerwy w oddychaniu trwające 10 sekund i dłużej, ma zimną, wilgotną, bladą lub sinawą skórę (NIAAA, 2025). Nie zostawiaj jej samej. Jeśli jest nieprzytomna albo leży, ułóż ją na boku, żeby się nie zachłysnęła. Jeśli jest przytomna i wymiotuje, niech siedzi pochylona do przodu. Zimny prysznic, kawa i chodzenie nie pomagają i mogą pogorszyć sytuację. Ile alkoholu może zabić, wyjaśniamy w tekście Dawka śmiertelna alkoholu: ile to promili i od czego zależy.

Uzależnienie od alkoholu wiąże się też z wysokim ryzykiem samobójstwa. Według danych przytaczanych przez PARPA próbę samobójczą przynajmniej raz w życiu podejmuje prawie co czwarta osoba uzależniona (PARPA, 2017). Jeśli myślisz o odebraniu sobie życia, zadzwoń pod 800 70 2222 do Centrum Wsparcia dla Osób Dorosłych w Kryzysie Psychicznym. Linia jest bezpłatna i działa całą dobę. Gdy twoje życie albo życie bliskiej osoby jest bezpośrednio zagrożone, dzwoń pod 112.

Gdzie szukać pomocy w Polsce?

Pierwszym krokiem jest zwykle poradnia leczenia uzależnień. Przyjmuje bez skierowania, a za leczenie uzależnienia od alkoholu w Polsce się nie płaci, nawet bez ubezpieczenia zdrowotnego (PARPA, 2019). Tam specjalista ocenia, czy to uzależnienie, i razem z tobą wybiera miejsce dalszego leczenia.

  1. Zadzwoń do poradni i umów termin. Pracownik powie ci, czy obowiązują dodatkowe warunki przyjęcia.
  2. Przyjdź trzeźwa i zabierz dokument tożsamości.
  3. Po rozmowie i badaniu lekarskim ustalicie formę leczenia.

To, co mówisz w placówce leczenia uzależnień, jest poufne i objęte tajemnicą lekarską (PARPA, 2019).

Terapię prowadzą poradnie, gdzie zajęcia odbywają się 2-3 razy w tygodniu po południu, oddziały dzienne, na które przychodzi się przez 6-8 tygodni od poniedziałku do piątku, i oddziały całodobowe, gdzie pobyt trwa 6-8 tygodni. Na oddziały potrzebne jest skierowanie od lekarza, najlepiej z poradni. Detoks, czyli oddział leczenia alkoholowych zespołów abstynencyjnych, trwa do 10 dni, jest bezpłatny i wymaga skierowania od lekarza rodzinnego, z poradni albo z izby przyjęć szpitala. Na detoksie mijają objawy odstawienia, ale samo uzależnienie zostaje. Wyjście z oddziału to dobry moment, żeby zgłosić się do poradni albo na terapię (PARPA, 2019).

Jeśli wolisz najpierw porozmawiać anonimowo, zadzwoń na Ogólnopolski Telefon Zaufania „Uzależnienia”: 800 199 990, codziennie od 16 do 21, bezpłatnie. Mogą dzwonić także bliscy osoby pijącej (KCPU, 2023). Oparciem są też mityngi AA, a dla rodzin grupy Al-Anon. Według PARPA same mityngi nie zawsze wystarczą, ale najlepsze efekty osiągają osoby, które łączą terapię z udziałem w grupach samopomocowych (PARPA, 2019).

Wybierając ośrodek, sprawdź, czy jest zarejestrowany jako podmiot leczniczy. PARPA odradza placówki spoza tego rejestru, bo nie podlegają nadzorowi, a pacjentka nie może złożyć skargi w systemie ochrony praw pacjenta. Ta sama broszura przypomina, że nie ma dowodów na skuteczność leczenia uzależnienia od alkoholu hipnozą, akupunkturą ani ziołami (PARPA, 2019). Jeśli zastanawiasz się, czy leczyć się w placówce publicznej, czy prywatnej, przeczytaj wpis Leczenie uzależnień na NFZ czy prywatnie, gdzie zestawiamy kolejki i koszty.

Leczenie w poradni czy w ośrodku stacjonarnym?

Dla większości osób, które leczą się pierwszy raz, dobrym początkiem jest poradnia. PARPA pisze, że przekonanie o wyższości oddziałów całodobowych nie zawsze jest prawdziwe, i radzi, żeby przy pierwszej próbie leczenia wybierać je wtedy, gdy (PARPA, 2019):

  • w pobliżu nie ma poradni ani oddziału dziennego,
  • pozostanie wśród osób, które piją, zagraża abstynencji,
  • picie jest intensywne,
  • trudno utrzymać nawet krótkie okresy bez alkoholu,
  • potrzebna jest większa opieka medyczna.

Niezależnie od miejsca psychoterapia uzależnienia działa najlepiej, gdy spotkania z terapeutą indywidualnym idą w parze z terapią w grupie (PARPA, 2019).

Nasz ośrodek jest prywatnym ośrodkiem stacjonarnym tylko dla kobiet, wpisanym do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą. Pobyt jest płatny i nie wymaga skierowania. Podstawowy program trwa 4 tygodnie. Sugerujemy 6 tygodni, bo dopiero program pogłębiony obejmuje pracę z traumą, trening zmiany zachowań i readaptację. Diagnozę medyczną uzależnienia stawia u nas lekarz psychiatra, a obok niej prowadzimy diagnozę psychologiczną i terapeutyczną. Bliscy pacjentek mogą uczestniczyć w warsztatach psychoedukacyjnych, także online, a na terenie ośrodka spotyka się grupa AA „Teresa”.

Szczegóły programu, ceny i warunki przyjęcia znajdziesz na stronie terapia alkoholizmu dla kobiet. O wolny termin możesz zapytać pod numerem 735 469 430.

Najczęściej zadawane pytania

Jakie są pierwsze objawy alkoholizmu?
Zwykle zmienia się to, po co się pije: alkohol staje się sposobem na ulgę w napięciu, najpierw od czasu do czasu, potem prawie codziennie. Dochodzą rosnąca tolerancja, picie po kryjomu, myślenie o alkoholu z wyprzedzeniem, poczucie winy i luki w pamięci po ilości, po której nie było widać upojenia. Na tym etapie picie jeszcze nie rzuca się w oczy.
Po czym poznać, że ktoś jest alkoholikiem?
Po utracie kontroli nad piciem: pije więcej lub dłużej, niż zamierzał, nie dotrzymuje obietnic ograniczenia, rano ma objawy odstawienia, potrzebuje coraz więcej alkoholu, rezygnuje z innych spraw i pije mimo szkód. Bliscy widzą też picie po kryjomu, chowanie butelek, wymówki i złość przy rozmowach o alkoholu. Rozpoznanie stawia jednak specjalista, a nie rodzina.
Ile objawów musi wystąpić, żeby rozpoznać alkoholizm?
Według klasyfikacji ICD-10 co najmniej trzy z sześciu w ciągu ostatniego roku: silna potrzeba picia, utrata kontroli nad piciem, objawy odstawienia, rosnąca tolerancja, zaniedbywanie innych spraw i picie mimo szkód. Około 30% osób uzależnionych w ogóle nie ma zespołu abstynencyjnego, więc brak drżenia rąk rano nie wyklucza uzależnienia. Jak wygląda diagnoza alkoholizmu
Czy alkoholik musi pić codziennie?
Nie. W kryteriach uzależnienia nie ma częstotliwości picia ani liczby kieliszków. Część osób uzależnionych pije tylko wieczorami, część ciągami przez kilka dni, a potem robi przerwy. Liczy się utrata kontroli nad tym, kiedy, ile i jak długo się pije, oraz to, co picie wypiera z życia.
Kiedy szukać pomocy przy alkoholizmie?
Jak tylko zauważysz któryś z objawów u siebie albo u bliskiej osoby. Każdy z nich jest powodem do niepokoju, a im jest ich więcej, tym pilniej trzeba działać. Nie trzeba czekać na utratę pracy czy zdrowia ani mieć pewności, że to uzależnienie. Tę ocenę robi specjalista w poradni leczenia uzależnień, do której nie potrzeba skierowania.
Czy można samemu odstawić alkohol?
Nie zawsze jest to bezpieczne. Przy uzależnieniu nagłe odstawienie może wywołać zespół abstynencyjny, a u części osób drgawki albo majaczenie alkoholowe. Porozmawiaj z lekarzem, zanim przerwiesz picie, zwłaszcza gdy pijesz ciągami, masz silne objawy po przerwie, łączysz alkohol z lekami albo chorujesz na coś jeszcze. Lekarz może skierować cię na bezpłatny detoks, który trwa do 10 dni.
Gdzie szuka pomocy rodzina osoby uzależnionej od alkoholu?
Na Ogólnopolskim Telefonie Zaufania „Uzależnienia” 800 199 990 (codziennie od 16 do 21, bezpłatnie), w poradniach leczenia uzależnień, które prowadzą programy dla rodzin, i w grupach Al-Anon. Bliscy mogą szukać pomocy dla siebie niezależnie od tego, czy osoba pijąca zgodzi się na leczenie. Jak pomóc bliskiej osobie uzależnionej

Źródła

  1. PARPA (materiał udostępniany przez KCPU). Medyczne aspekty uzależnienia od alkoholu (red. M. Wojnar), 2017.
  2. PARPA (obecnie KCPU). Czy warto podjąć leczenie odwykowe? O leczeniu osób pijących alkohol szkodliwie i uzależnionych, 2019.
  3. WHO (Technical Report Series, nr 48). Expert Committee on Mental Health, Alcoholism Subcommittee: second report. Aneks 2: E. M. Jellinek, The phases of alcohol addiction, 1952.
  4. NIAAA. Understanding Alcohol Use Disorder, 2025.
  5. MedlinePlus (U.S. National Library of Medicine). Alcohol withdrawal, 2025.
  6. NIAAA. Understanding the Dangers of Alcohol Overdose, 2025.
  7. KCPU. Ogólnopolski Telefon Zaufania „Uzależnienia” 800 199 990, 2023.
  8. Centrum Wsparcia (zadanie finansowane przez Ministra Zdrowia). Centrum Wsparcia dla Osób Dorosłych w Kryzysie Psychicznym, 800 70 2222.

Chętnie odpowiemy na wszystkie Wasze pytania