Hazard, zakupy... – leczenie uzależnień behawioralnych

Hazard, zakupoholizm i seksoholizm to specyficzne uzależnienia — traktowane przez wiele osób jako widzimisię albo nowoczesny wynalazek.

Tymczasem są to realne nałogi behawioralne, a ich leczenie ma swoją specyfikę. Czym się różni w każdym z tych trzech przypadków?

Trzy nałogi, trzy drogi leczenia

Hazard — decyzja o całkowitej abstynencji

Leczenie patologicznego hazardu zaczyna się od jednej, trudnej decyzji: o całkowitej abstynencji. Całkowitej, czyli wykluczającej:

• uczestnictwo w grach hazardowych,
• branie udziału w grach towarzyskich — włącznie z grą w bierki,
• obserwowanie innych graczy,
• oglądanie teleturniejów w telewizji,
• picie alkoholu.

To trudne, bo aby taką decyzję podjąć, trzeba najpierw przyznać, że problem jest realny — a większość osób uzależnionych nie zdaje sobie z tego sprawy.

Trzeba też uczciwie przyznać, że nie każdy hazard jest patologiczny. Specjaliści potrafią odróżnić hazard patologiczny od mniej groźnego — profesjonalnego czy społecznego. Hazard patologiczny cechuje się:

• potrzebą przeżywania silnego napięcia w czasie gry,
• poczuciem mocy po wygranej,
• silnym impulsem do dalszej gry po wygranej,
• spadkiem szacunku do siebie po przegranej,
• żądzą odzyskania straty po przegranej,
• poszukiwaniem w grze komfortu psychicznego,
• podporządkowaniem grze życia prywatnego i zawodowego.

Leczenie zaczyna się więc od określenia fazy hazardu. Terapia opiera się na programie 12 kroków w grupie innych osób zmagających się z hazardem, w ramach którego pomoc uzyskują również bliscy.

Paradoks, o którym warto wiedzieć: niejedna hazardzistka bardziej cieszy się z przegranej niż z wygranej — bo przegrana daje możliwość odegrania się. To bardzo niebezpieczne, bo uniemożliwia przerwanie gry.

Zakupoholizm — terapia i profilaktyka

Leczenie zakupoholizmu opiera się przede wszystkim na terapii poznawczo-behawioralnej oraz na terapii grupowej — na przykład w grupach Anonimowych Klientów czy Anonimowych Kupujących.

Nie musisz jednak czekać, aż nałóg się rozwinie. Alternatywą jest profilaktyka:

• rób zakupy według wcześniej sporządzonej listy niezbędnych rzeczy,
• zamień supermarkety na mniejsze sklepy osiedlowe,
• wysyłaj na zakupy członków rodziny,
• przeczytaj kilka książek o świadomym kupowaniu i trikach marketingowych,
• jeśli słabość do zakupów zacznie wymykać się spod kontroli, nie zwlekaj z terapią.

Rozwinięcie tych zasad znajdziesz we wpisie Zakupoholizm a świadome kupowanie.

Seksoholizm — psychoterapia i relacje

Leczenie seksoholizmu opiera się na psychoterapii i grupach wsparcia. Kompleksowy program obejmuje również udział rodziny w ramach terapii współuzależnienia.

W terapii uzależnienia od seksu najważniejsze jest:

• nauczenie się budowania trwałych związków,
• nauczenie się nawiązywania zdrowych relacji z ludźmi,
• wyćwiczenie umiejętności radzenia sobie ze stresem i problemami.

Wspólny mianownik: przyznanie się do porażki

We wszystkich trzech przypadkach terapia grupowa zaczyna się tak samo — od przyznania się do własnej porażki. To umożliwia stanięcie twarzą w twarz z innymi ludźmi i powiedzenie sobie nawzajem o swoich problemach.

Najtrudniejsze na tym etapie jest właśnie przyznanie się. Wiele osób trafia do ośrodka dopiero wtedy, kiedy dotknie dna — wówczas przyznanie się przychodzi łatwiej, bo porażka jest bardziej namacalna. Nie trzeba jednak czekać na dno.

W naszym ośrodku obejmujemy kobiety kompleksową terapią uzależnień, również behawioralnych. Jeśli rozpoznajesz u siebie któryś z opisanych mechanizmów, skontaktuj się z nami.