KROK 6 - wady i zalety

Po wyznaniu istoty swoich błędów w kroku piątym przychodzi pytanie: co dalej z tym, co zobaczyłam w sobie? Krok szósty jest odpowiedzią — to gotowość do zmiany.

Nie jest to jeszcze sama zmiana, lecz wewnętrzne przygotowanie na nią. A kluczowe słowo brzmi: balans.

Krok 6 w skrócie

Najważniejsze jest słowo „gotowi”. Krok szósty nie wymaga, byś od razu pozbyła się wszystkich wad — wymaga szczerej gotowości, by nad nimi pracować. To subtelna, ale zasadnicza różnica.

Treść kroku szóstego

„Staliśmy się całkowicie gotowi, aby Bóg uwolnił nas od wszystkich wad charakteru.”

Literatura AA kładzie nacisk właśnie na gotowość, a nie na doskonałość:

„Musimy skierować wzrok ku doskonałości i przygotować się do drogi w tym kierunku. Nasze potknięcia na tej drodze nie będą miały wielkiego znaczenia. Ważne jest tylko jedno pytanie: Czy jesteśmy gotowi?”

„Dwanaście kroków i dwanaście tradycji”, s. 69

Praca nad charakterem to proces

Tu pada prawda, którą trzeba nieustannie podkreślać: praca nad własnym charakterem jest procesem, a nie jednorazowym wydarzeniem.

Zaczyna się w terapii, jest kontynuowana na programie ze sponsorem i trwa przez całe życie. Nie ma tu mety, po której „jest się gotowym raz na zawsze”.

To zdejmuje ogromną presję. Krok szósty nie mówi „bądź doskonała”, tylko „bądź w drodze” — i właśnie ta perspektywa pozwala nie poddać się przy pierwszym potknięciu.

Chodzi o postęp, nie o ideał

Warto to zapamiętać jako osobną zasadę całego programu: liczy się postęp, a nie duchowy ideał.

Osoba uzależniona ma skłonność do myślenia „wszystko albo nic” — albo jestem idealna, albo beznadziejna. To zniekształcenie, które opisujemy we wpisie Projekcja — samooszukiwanie się w nałogu.

Krok szósty rozbraja tę pułapkę: potknięcia są częścią drogi, nie jej przekreśleniem. Ważne jest, żeby wciąż iść, a nie żeby nigdy się nie potknąć.

Balans: wady i zalety

I tu dochodzimy do sedna tego kroku. Zdrowa praca nad sobą wymaga stanięcia w prawdzie — a prawda ma dwie strony.

• Przyznajemy się do wszystkich swoich wad — bez wybielania,
• ale nie zapominamy o zaletach — bez fałszywej skromności.

To wcale nie jest oczywiste. Osoba uzależniona zwykle widzi tylko jedną stronę: albo wyolbrzymia swoje zalety, albo bezlitośnie karze się za wady. Krok szósty przywraca równowagę — całą prawdę o sobie, a nie jej połowę.

Zdrowe poczucie własnej wartości

Właśnie na tym polega zdrowe widzenie siebie: na realnej ocenie własnej osoby.

Oznacza to dwie granice naraz:

• nie wyolbrzymiać zalet ponad rzeczywisty obraz,
• nie karać się za wady w sposób destrukcyjny, który nie zostawia miejsca na akceptację.

Poczucie własnej wartości nie bierze się z bycia bez wad — bierze się z akceptacji siebie razem z nimi. To fundament, nad którym pracujemy w terapii, i grunt pod krok 7 — pokorę. Całą sekwencję opisujemy w tekście Program 12 kroków.

Jeśli chcesz zacząć pracę nad sobą w bezpiecznych warunkach, skontaktuj się z nami.