Reportaż TVP o naszym ośrodku — dlaczego kobiety ukrywają nałóg

„Tutaj zaczęło się moje trzeźwienie. Gdyby nie to, myślę, że dawno byłabym już po drugiej stronie.”

Tym zdaniem jednej z naszych pacjentek Telewizja Polska otworzyła reportaż o ośrodku, nakręcony u nas dla cyklu „Dobre historie”.

Obejrzyj reportaż

Materiał trwa cztery i pół minuty. Nagranie jest dostępne na profilu programu.

O czym jest ten materiał

Redakcja ujęła to w jednym zdaniu: uzależnione kobiety często doświadczają stygmatyzacji, dlatego ukrywają się z nałogiem i tak rzadko trafiają na terapię. Reportaż pokazuje, jak wygląda praca w ośrodku, który powstał właśnie po to, żeby ten mechanizm przerwać.

Dlaczego to trafia w sedno

Bo stygmatyzacja nie jest tu kwestią obyczajową — jest czynnikiem klinicznym. Działa tak:

1. Pijąca kobieta spotyka się z ostrzejszą oceną niż pijący mężczyzna. „Zapił się” bywa opowiadane z pobłażaniem; „zapiła się” prawie nigdy.
2. Ocena zmusza do ukrywania. Picie przenosi się do domu, po godzinach, w samotności — poza zasięg wzroku tych, którzy mogliby zareagować.
3. Ukrywanie opóźnia zgłoszenie. Kobieta trafia na terapię później i w gorszym stanie somatycznym, bo jej organizm znosi alkohol gorzej niż męski. Piszemy o tym w tekście o kobiecie alkoholiczce i osi czasu nałogu.
4. Wstyd zostaje nawet wtedy, gdy picie ustaje — zwłaszcza u matek. Rozwijamy to we wpisie „jestem złą mamą, bo piję”.

To jest dokładnie powód, dla którego prowadzimy ośrodek wyłącznie dla kobiet. W grupie bez mężczyzn o wstydzie, macierzyństwie i przemocy mówi się wcześniej — a od tego, kiedy padnie pierwsze szczere zdanie, zależy tempo całej terapii. Rozwijamy ten wątek w tekście o terapii w grupie kobiecej i mieszanej.

Co z tego wynika dla ciebie

Jeśli oglądasz ten reportaż, bo rozpoznajesz w nim siebie albo kogoś bliskiego, najważniejsze jest jedno: ukrywanie się jest częścią choroby, nie dowodem na to, że jeszcze nie jest źle.

• Zobacz, jak wygląda terapia uzależnień u nas i program ośrodka.
• Sprawdź cennik — do rozpoczęcia nie potrzebujesz skierowania.
• Zadzwoń albo napisz, również jeśli chodzi o bliską ci kobietę.

Dla rodzin prowadzimy cykliczne warsztaty — stacjonarnie i online.