Przejdź do treści
Centrum Terapii Kobiet Logo
Ośrodek leczenia uzależnień kobiet

Pijak czy alkoholik? Gdzie kończy się rozsądne picie

Zaktualizowano Uzależnienia
mgr Gabriela FligPsycholog, Psychotraumatolog. Terapeuta uzależnień i współuzależnieńWeryfikacja merytoryczna: mgr Agnieszka Siejko-Kural

Pijak i alkoholik mogą pić tyle samo i równie często. Różni ich przede wszystkim to, czy picie wymknęło się spod kontroli: osoba uzależniona odczuwa głód alkoholu, po przerwie w piciu ma objawy odstawienia i nie panuje nad tym, ile i jak często pije. Ktoś, kogo otoczenie nazywa pijakiem, też pije za dużo i ponosi tego skutki, ale tych objawów nie ma, więc łatwiej mu ograniczyć picie albo przestać (PARPA, 2018 i 2019). W medycynie słowa „pijak” nie ma. Najbliżej mu do picia ryzykownego albo szkodliwego.

Niżej wyjaśniamy te pojęcia, przeliczamy porcje standardowe na kieliszki i butelki, podajemy limity picia o niskim ryzyku i pokazujemy, jak eksperci od lat je obniżają. Piszemy też, co ta różnica zmienia dla rodziny, także przed sądem, i od czego zacząć, kiedy picie przestaje być rozsądne.

Czym się różni pijak od alkoholika?

Różnicę wyznaczają głównie trzy objawy uzależnienia: głód alkoholu, zespół abstynencyjny i utrata kontroli nad ilością i częstością picia. Według PARPA osoby pijące szkodliwie i osoby uzależnione mogą pić podobnie, czyli za często i za dużo, ze szkodą dla zdrowia, rodziny i pracy. O uzależnieniu mówi się wtedy, gdy do tych szkód dochodzą objawy, których osoba pijąca szkodliwie nie ma (PARPA, 2019).

Źródło: PARPA, 2018 i 2019. Słowa „pijak” i „alkoholik” są potoczne, specjalista rozpoznaje picie szkodliwe albo uzależnienie.
CechaPicie szkodliwe (potocznie „pijak”)Uzależnienie (potocznie „alkoholik”)
Jak pijeZa dużo i za często, bywa, że się upijaPodobnie, a z czasem potrzebuje więcej, żeby poczuć to samo („mocna głowa”)
Głód alkoholuNie maJest, często silny, czasem przemożny
Po przerwie w piciuNie ma objawów odstawieniaPojawia się zespół abstynencyjny, a ulgę przynosi kolejna porcja, czyli „klin”
Kontrola nad piciemZachowana: przy wysiłku i wsparciu potrafi pić mniej albo przestaćZaburzona: trudno zapanować nad tym, jak często, ile i jak długo się pije
SzkodyJuż są: zdrowotne, psychiczne albo społeczneSą, a picie wypiera rzeczy, które wcześniej były ważniejsze
Cel leczeniaZwykle ograniczenie picia do poziomu niskiego ryzykaZwykle pełna abstynencja

Potoczny obraz alkoholika, który stracił dom, pracę i pije pod sklepem, pasuje do niewielu osób uzależnionych. Według PARPA taka degradacja dotyczy około 5% z nich. Większość żyje z rodziną, pracuje i nie pije w miejscach publicznych (PARPA, 2019). Dlatego kobieta, która wieczorem pije w domu wino, a rano odwozi dzieci do szkoły, łatwo uznaje, że uzależnienie jej nie dotyczy. Jak wygląda takie picie, opisujemy w tekście o wysokofunkcjonującym alkoholiku.

Działa to też w drugą stronę: nie każdy, kto pije za dużo, jest uzależniony. Według szacunków, które PARPA podawała w 2018 roku, alkoholu nadużywa w Polsce około trzech milionów osób, a uzależniona jest co piąta z nich.

Kto jest kim, nie rozstrzygnie ani osoba pijąca, ani jej rodzina. PARPA pisze wprost, że rozpoznanie objawów uzależnienia jest zadaniem specjalisty, a od tego, czy to picie szkodliwe, czy uzależnienie, zależą cele, metody i długość terapii (PARPA, 2019). Jak wygląda taka wizyta, opisujemy w tekście Diagnoza alkoholizmu.

Co znaczy picie ryzykowne, szkodliwe i nadużywanie alkoholu?

Picie ryzykowne jeszcze nie zaszkodziło, ale grozi szkodami, jeśli się nie zmieni. Picie szkodliwe już spowodowało szkody zdrowotne, psychiczne albo społeczne, choć uzależnienia nie ma (PARPA, 2018). Obie definicje opisują sposób picia i jego skutki, a nie liczbę gramów. Ryzykowne jest picie za dużo, za często albo w nieodpowiedniej sytuacji, na przykład przed prowadzeniem samochodu. Każdy z trzech wzorów, czyli picie ryzykowne, szkodliwe i uzależnienie, wymaga zmiany sposobu picia.

W internecie krążą progi w rodzaju „picie szkodliwe to ponad 40 g alkoholu u kobiety i 60 g u mężczyzny”. W zaleceniach PARPA te liczby znaczą co innego. To górna granica jednorazowego picia dla osoby, która pije okazjonalnie: kobieta nie powinna wtedy wypijać przy jednej okazji więcej niż 40 g, a mężczyzna więcej niż 60 g (więcej w tabeli limitów niżej).

„Nadużywanie alkoholu” to określenie potoczne. PARPA używa go w znaczeniu: pić zbyt często i zbyt dużo, ze szkodą dla siebie i otoczenia (PARPA, 2018). Pojawia się też w ustawie o wychowaniu w trzeźwości, o czym piszemy niżej.

Jako diagnoza nadużywanie zniknęło z amerykańskiego podręcznika psychiatrii DSM w 2013 roku. W poprzednim wydaniu, DSM-IV, rozpoznawało się je już po jednym z czterech objawów w ciągu roku: zaniedbywaniu domu lub pracy z powodu picia, piciu w sytuacjach grożących urazem, kłopotach z prawem albo piciu mimo konfliktów z bliskimi. DSM-5 połączył nadużywanie i uzależnienie w jedno zaburzenie używania alkoholu z 11 kryteriami: 2-3 spełnione w ciągu roku oznaczają postać łagodną, 4-5 umiarkowaną, a 6 i więcej ciężką. Kryterium kłopotów z prawem usunięto, a dodano głód alkoholu (NIAAA, 2021).

Ile to jest porcja standardowa alkoholu?

Porcja standardowa to 10 g czystego alkoholu, czyli 250 ml piwa 5%, 100 ml wina 12% albo 30 ml wódki 40% (PARPA, 2018). Przelicza się na nią każdy napój, bo w piwie, winie i wódce jest ten sam alkohol etylowy, a różni się tylko jego ilość.

Źródło: PARPA, 2018.
NapójJedna porcja (10 g alkoholu)Typowa ilość
Piwo 5%250 mlButelka 0,5 l: ok. 2 porcje
Wino 12%100 mlKieliszek 200 ml: 2 porcje. Butelka 0,75 l: ok. 7,5 porcji
Wódka 40%30 mlButelka 0,5 l: ok. 17 porcji

Gdy napój ma inną moc albo pojemność, policz to sama: pojemność w mililitrach razy moc w procentach, podzielone przez 100 i pomnożone przez 0,8. Wynik to gramy czystego alkoholu, a po podzieleniu przez 10 masz liczbę porcji. Mnożnik 0,8 bierze się stąd, że mililitr alkoholu waży około 0,8 g. Brytyjska jednostka alkoholu to 10 ml, czyli 8 g (Department of Health, 2016).

Przeliczenia własne według definicji porcji standardowej PARPA (10 g czystego alkoholu).
Co pijeszObliczeniePorcje standardowe
Kieliszek wina 150 ml, 13%150 × 13 ÷ 100 × 0,8 = 15,6 gok. 1,5
Piwo 0,5 l, 6%500 × 6 ÷ 100 × 0,8 = 24 gok. 2,4
Drink z 50 ml wódki 40%50 × 40 ÷ 100 × 0,8 = 16 gok. 1,6
Butelka prosecco 0,75 l, 11%750 × 11 ÷ 100 × 0,8 = 66 gok. 6,6

Ilość alkoholu we własnym kieliszku łatwo zaniżyć. W brytyjskim badaniu osoby, które same nalewały sobie alkohol, regularnie nie doceniały, ile go jest w kieliszku, więc w domu wypijały więcej, niż sądziły (Department of Health, 2016).

Porcja standardowa nie wszędzie jest taka sama. W Wielkiej Brytanii to 8 g, w Kanadzie 13,45 g, a na świecie wartości wahają się od 8 do 20 g (CCSA, 2023). Jeśli liczysz picie w zagranicznej aplikacji albo czytasz zagraniczne zalecenia, sprawdź, jaką porcję przyjęto.

Ile można wypić, żeby pić z niskim ryzykiem?

Kobieta, która pije kilka razy w tygodniu, nie powinna przekraczać 2 porcji dziennie, a mężczyzna 4. Oboje powinni mieć co najmniej dwa dni w tygodniu bez alkoholu. To limity opracowane przez Światową Organizację Zdrowia, które w Polsce upowszechnia PARPA (2018).

Źródło: PARPA, 2018. Limity picia o niskim ryzyku szkód opracowała WHO, radę o tempie picia dodaje PARPA.
LimitKobietaMężczyzna
Jednorazowo, gdy pijesz okazjonalnie40 g, czyli 4 porcje (np. 2 piwa 0,5 l)60 g, czyli 6 porcji (np. 3 piwa 0,5 l)
Dziennie, gdy pijesz kilka razy w tygodniu20 g, czyli 2 porcje (np. 1 kieliszek wina 200 ml)40 g, czyli 4 porcje (np. 2 kieliszki wina 200 ml)
Dni bez alkoholuCo najmniej 2 w tygodniu, najlepiej dzień po dniuCo najmniej 2 w tygodniu, najlepiej dzień po dniu
Łącznie w tygodniu140 g, czyli 14 porcji (prawie 2 butelki wina 0,75 l)280 g, czyli 28 porcji (prawie 4 butelki wina 0,75 l)
Tempo piciaNie więcej niż 1 porcja na godzinęNie więcej niż 1 porcja na godzinę

Butelka wina wypita we dwie w jeden wieczór to po około 3,75 porcji na osobę, prawie dwa dzienne limity. Tygodniowego limitu nie da się też „wybrać” w jeden weekend, bo obowiązuje równocześnie limit jednorazowy. Brytyjscy eksperci dodają, że jedno lub dwa intensywne picia w tygodniu zwiększają ryzyko śmierci z powodu chorób przewlekłych, wypadków i urazów (Department of Health, 2016).

Kobiety mają niższe limity, a PARPA wyjaśnia, dlaczego ta sama ilość alkoholu działa na nie silniej. Kobieta i mężczyzna o tej samej masie ciała, którzy wypiją tyle samo porcji, nie mają tego samego stężenia alkoholu we krwi: u kobiety może być ono nawet o 40% wyższe. Kobiety mają mniej wody w organizmie, alkohol rozkłada się u nich niemal wyłącznie w wątrobie, a estrogeny nasilają jego wchłanianie (PARPA, 2018). Najnowsze zalecenia brytyjskie i kanadyjskie są już takie same dla obu płci, ale kanadyjscy eksperci zaznaczają, że powyżej niskiego ryzyka zagrożenie rośnie u kobiet szybciej niż u mężczyzn (CCSA, 2023).

Mieszczenie się w limitach nie oznacza, że picie jest bezpieczne. Specjaliści zrezygnowali z określenia „bezpieczne picie” i mówią o piciu na poziomie niskiego ryzyka szkód, bo alkohol jest substancją toksyczną, a każdy organizm reaguje na niego inaczej (PARPA, 2018). Uzależnienie rozpoznaje się po utracie kontroli nad piciem i jego skutkach, a nie po liczbie porcji (NIAAA, 2021). Można więc mieścić się w limitach i mieć problem z alkoholem. Sygnały do sprawdzenia u siebie opisujemy w tekście Czy jestem alkoholiczką? 10 sygnałów i co zrobić dalej.

Czy istnieje bezpieczna dawka alkoholu?

Nie. Według Światowej Organizacji Zdrowia nie ma ilości alkoholu, która nie wpływałaby na zdrowie, a ryzyko zaczyna się od pierwszej porcji. Alkohol powoduje co najmniej siedem rodzajów nowotworów, w tym raka jelita grubego i raka piersi u kobiet. Około połowa nowotworów wywołanych alkoholem w Europie występuje u osób, których picie nie spełnia definicji picia intensywnego. WHO nie znalazła też dowodów, że ewentualne korzyści z lekkiego i umiarkowanego picia dla serca i w cukrzycy typu 2 przeważają nad ryzykiem raka (WHO Europa, 2023).

Granice „rozsądnego” picia od lat idą w dół, w miarę jak przybywa badań. Dobrze to widać na przykładzie Wielkiej Brytanii i Kanady.

Źródła: Department of Health, 2016; CCSA, 2023; WHO Europa, 2023. Przeliczenia na porcje 10 g własne.
ZalecenieCo mówiłoW polskich porcjach (10 g)
Wielka Brytania, 1995Regularnie nie więcej niż 2-3 jednostki dziennie dla kobiet i 3-4 dla mężczyzn (jednostka to 8 g)Kobiety ok. 1,6-2,4 porcji dziennie, mężczyźni ok. 2,4-3,2
Wielka Brytania, 2016Dla obu płci najbezpieczniej nie przekraczać regularnie 14 jednostek tygodniowo, rozłożonych na co najmniej 3 dniOk. 11 porcji tygodniowo
Kanada, 2011Kobiety do 10 porcji tygodniowo, mężczyźni do 15 (porcja kanadyjska to 13,45 g)Kobiety ok. 13,5, mężczyźni ok. 20 porcji tygodniowo
Kanada, 2023Niskie ryzyko przy najwyżej 2 porcjach tygodniowo bez względu na płeć, 3-6 porcji to ryzyko umiarkowaneOk. 2,7 porcji tygodniowo
WHO Europa, 2023Nie ma ilości alkoholu obojętnej dla zdrowiaBrak bezpiecznej ilości

Brytyjczycy obniżyli limit, bo przybyło dowodów, że alkohol wywołuje nowotwory. Ryzyko raka piersi, przełyku, jamy ustnej i gardła rośnie już przy niskim spożyciu, więc regularne picie każdej ilości alkoholu może szkodzić, choć w granicach limitu ryzyko jest mniejsze (Department of Health, 2016). Kanadyjczycy policzyli z kolei, że ich limity z 2011 roku wiązały się z ryzykiem wyższym, niż uznaje się za akceptowalne. Polski limit tygodniowy dla kobiet (140 g) jest zbliżony do kanadyjskiego z 2011 roku (ok. 135 g).

Limity niskiego ryzyka służą temu, żeby osoby, które piją, szkodziły sobie mniej. Im mniej alkoholu, tym mniejsze ryzyko, a każde ograniczenie picia przynosi korzyść. Najwięcej zyskują osoby, które piją dużo, nawet jeśli nie zejdą od razu do niskiego ryzyka (CCSA, 2023).

Kto nie powinien pić alkoholu wcale?

PARPA zaleca całkowitą abstynencję kilku grupom osób (PARPA, 2018):

  • kobietom w ciąży i tym, które ciążę planują: alkohol przechodzi przez łożysko, a po 40-60 minutach jego stężenie we krwi płodu jest takie jak we krwi matki. Kanadyjskie zalecenia mówią wprost, że w ciąży nie ma znanej bezpiecznej ilości alkoholu (CCSA, 2023),
  • kobietom karmiącym piersią przez pierwsze pół roku karmienia: alkohol przenika do mleka i wbrew obiegowej opinii nie wspomaga laktacji, a ją zaburza,
  • osobom niepełnoletnim: w Polsce alkohol można legalnie pić od 18. roku życia, a picie w młodym wieku zwiększa ryzyko szybszego uzależnienia,
  • osobom chorym, somatycznie i psychicznie, oraz przyjmującym leki, bo alkohol może pogorszyć stan zdrowia i wchodzi w interakcje z lekami. O łączeniu alkoholu z lekami uspokajającymi i nasennymi piszemy w tekście o uzależnieniu od leków uspokajających i nasennych,
  • osobom uzależnionym od alkoholu, bo ich zdolność kontrolowania picia jest zaburzona, a najskuteczniejszym sposobem radzenia sobie z uzależnieniem jest pełna abstynencja.

Wśród przeciwwskazań PARPA wymienia też podeszły wiek: osoby starsze osiągają wysokie stężenie alkoholu we krwi już po stosunkowo niewielkiej ilości, a ryzyko szkód zdrowotnych jest u nich większe niż u młodszych. Są też sytuacje, w których picie zakazuje prawo: w pracy, w szkole, przy prowadzeniu pojazdu i w czasie opieki nad dziećmi (PARPA, 2018).

Dlaczego ta różnica ma znaczenie dla rodziny i dla prawa?

Od tego, czy to picie szkodliwe, czy uzależnienie, zależy, jaka pomoc ma sens i co może zrobić sąd. Osobom dorosłym pijącym szkodliwie, które nie mają przeciwwskazań zdrowotnych ani innych powodów do abstynencji, poradnie proponują programy ograniczania picia. Trwają one zwykle kilkanaście tygodni: uczestnik planuje nowy sposób picia, uczy się wzmacniać samokontrolę i radzić sobie z chęcią picia. U osób uzależnionych takie programy pomagają tylko nielicznym, lżej uzależnionym. Dla pozostałych najlepszym celem jest abstynencja (PARPA, 2019).

Różnicę zna też prawo. Ustawa o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi zajmuje się osobami, które w związku z nadużywaniem alkoholu powodują rozkład życia rodzinnego, demoralizację małoletnich, uchylają się od obowiązku zaspokajania potrzeb rodziny albo systematycznie zakłócają spokój lub porządek publiczny. Gminna komisja rozwiązywania problemów alkoholowych kieruje taką osobę na badanie do biegłego, który ocenia, czy jest uzależniona (art. 24 i 25). Sąd może zobowiązać do leczenia odwykowego tylko osobę uzależnioną, a wniosek do sądu składa komisja albo prokurator (art. 26). Samo upijanie się i awantury, bez uzależnienia, do tego nie wystarczą. Jak przebiega ta procedura i ile trwa, opisujemy w tekście Przymusowe leczenie alkoholika.

Rodzina nie musi czekać, aż osoba pijąca zechce się leczyć. Poradnie leczenia uzależnień z umową z NFZ pomagają bezpłatnie także bliskim osób, które piją problemowo: partnerom i dorosłym dzieciom osób uzależnionych. Na konsultację można się umówić telefonicznie albo osobiście, bez skierowania (PARPA, 2018 i 2019).

Co zrobić, gdy picie przestaje być rozsądne?

Zacznij od policzenia, ile pijesz, a potem spróbuj zejść do limitów niskiego ryzyka. Jeśli to się nie udaje, idź do specjalisty. Kolejne kroki według zaleceń PARPA (2018 i 2019):

  1. Zapisuj każdą wypitą porcję, także kieliszek do obiadu i piwo po pracy. PARPA radzi prowadzić taki dzienniczek picia i nie pomijać ani nie pomniejszać żadnej dawki.
  2. Sprawdź sygnały ostrzegawcze opisane przez PARPA: coraz więcej okazji do picia, alkohol jako powód spotkań, „mocna głowa”, klinowanie, picie w samotności, żeby ukryć picie, luki w pamięci, „ciche próby” ograniczania picia, żeby udowodnić innym, że masz kontrolę, i irytacja, gdy bliscy mówią o twoim piciu.
  3. Ogranicz picie do limitów z tabeli wyżej i zachowaj co najmniej dwa dni w tygodniu bez alkoholu. Pij wolniej, między porcjami pij napoje bezalkoholowe i nie pij na pusty żołądek.
  4. Jeśli po kilku tygodniach starań nie udaje ci się ograniczyć picia, umów się do poradni leczenia uzależnień. Na NFZ nie potrzebujesz skierowania, a na wizytę przyjdź trzeźwa.
  5. Jeśli pijesz codziennie, a przerwa w piciu wywołuje złe samopoczucie, które mija dopiero po kolejnej porcji, porozmawiaj z lekarzem, zanim przestaniesz pić. U osoby uzależnionej odstawienie alkoholu czasem wymaga pomocy medycznej, a nawet kilku dni na oddziale detoksykacyjnym, a po przerwaniu intensywnego picia napady drgawkowe zdarzają się u 5-15% osób uzależnionych. Przy drgawkach, omamach albo utracie przytomności dzwoń pod 112. Na detoks oraz na oddział dzienny i całodobowy na NFZ potrzebne jest skierowanie od lekarza.

W naszym ośrodku prowadzimy stacjonarną terapię alkoholizmu tylko dla kobiet. Jesteśmy placówką prywatną, do której nie potrzebujesz skierowania. Czym różni się leczenie na NFZ od prywatnego, piszemy w tekście Leczenie uzależnień na NFZ czy prywatnie. Telefon odbieramy codziennie od 8:00 do 20:00. Możesz zadzwonić w swojej sprawie albo w sprawie bliskiej ci kobiety, a rozmowa jest bezpłatna i do niczego nie zobowiązuje.

Najczęściej zadawane pytania

Czym się różni pijak od alkoholika?
Pijak i alkoholik mogą pić podobnie: za dużo i za często, ze szkodą dla zdrowia i bliskich. Osobę uzależnioną odróżniają głód alkoholu, objawy odstawienia po przerwie w piciu i utrata kontroli nad tym, ile i jak często pije. Kto pije szkodliwie, ale nie jest uzależniony, łatwiej ogranicza picie albo przestaje pić. Słowo „pijak” nie jest diagnozą. Specjalista rozpoznaje picie szkodliwe albo uzależnienie.
Czy pijak może stać się alkoholikiem?
Może. Uzależnienie rozwija się w trakcie picia, a PARPA opisuje sygnały, że picie staje się problemem: coraz więcej okazji do picia, mocna głowa, klinowanie, picie w samotności, luki w pamięci i ciche próby ograniczania picia, żeby udowodnić innym, że ma się kontrolę. Kto zauważa je u siebie, powinien porozmawiać ze specjalistą w poradni leczenia uzależnień.
Ile to jest jedna porcja standardowa alkoholu?
W Polsce porcja standardowa to 10 g czystego alkoholu, czyli 250 ml piwa 5%, 100 ml wina 12% albo 30 ml wódki 40%. Półlitrowe piwo to około 2 porcje, butelka wina 0,75 l około 7,5 porcji, a butelka wódki 0,5 l około 17 porcji. Dla innych napojów pomnóż pojemność w mililitrach przez moc w procentach, podziel przez 100 i pomnóż przez 0,8, a wynik w gramach podziel przez 10.
Ile alkoholu może wypić kobieta, żeby pić z niskim ryzykiem?
Według limitów WHO, które upowszechnia PARPA, kobieta pijąca kilka razy w tygodniu nie powinna przekraczać 2 porcji dziennie, czyli jednego kieliszka wina 200 ml albo jednego piwa 0,5 l, i powinna mieć co najmniej dwa dni w tygodniu bez alkoholu. Jednorazowo nie więcej niż 4 porcje, a w całym tygodniu nie więcej niż 14. Mieszczenie się w limitach nie oznacza, że picie jest bezpieczne.
Czy istnieje bezpieczna dawka alkoholu?
Nie. Światowa Organizacja Zdrowia w 2023 roku przypomniała, że nie ma ilości alkoholu obojętnej dla zdrowia, a ryzyko zaczyna się od pierwszej porcji. Alkohol powoduje co najmniej siedem rodzajów nowotworów, w tym raka piersi. Limity podawane przez PARPA dotyczą picia o niskim ryzyku szkód. Bezpiecznej dawki nie wyznaczają.
Czy upijanie się w weekendy to picie ryzykowne?
Tak, jeśli przy jednej okazji kobieta wypija więcej niż 4 porcje, a mężczyzna więcej niż 6, bo to granica jednorazowego picia o niskim ryzyku. Test AUDIT Światowej Organizacji Zdrowia pyta wprost, jak często wypijasz sześć lub więcej porcji naraz. Czy to już uzależnienie, zależy od kontroli nad piciem i objawów, a nie od tego, czy pijesz codziennie. Rozstrzyga to specjalista.
Kto nie powinien pić alkoholu wcale?
Według PARPA kobiety w ciąży i planujące ciążę, kobiety karmiące piersią w pierwszym półroczu karmienia, osoby niepełnoletnie, osoby chore i przyjmujące leki oraz osoby uzależnione od alkoholu. Wśród przeciwwskazań wymienia też podeszły wiek. Prawo zakazuje też picia w pracy, w szkole, przy prowadzeniu pojazdu i w czasie opieki nad dziećmi.
Czy rodzina może zmusić pijaka do leczenia?
Sama nie może. Rodzina może zgłosić sprawę do gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych, jeśli osoba pijąca rozbija życie rodzinne, nie zaspokaja potrzeb rodziny albo systematycznie zakłóca spokój. Komisja kieruje ją do biegłego, a sąd może zobowiązać do leczenia tylko osobę uzależnioną. Wniosek do sądu składa komisja albo prokurator. Bliscy mogą też bezpłatnie i bez skierowania skorzystać z pomocy poradni leczenia uzależnień. Przymusowe leczenie alkoholika

Źródła

  1. PARPA (obecnie KCPU). Alkohol: czy można pić bezpiecznie? Sprawdź, czy Twoje picie mieści się w granicach niskiego ryzyka szkód, 2018.
  2. PARPA (obecnie KCPU). Czy warto podjąć leczenie odwykowe? O leczeniu osób pijących alkohol szkodliwie i uzależnionych, 2019.
  3. Sejm RP (ISAP). Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (tekst jednolity Dz.U. 2023 poz. 2151), art. 24-26, 2023.
  4. NIAAA. Alcohol Use Disorder: A Comparison Between DSM-IV and DSM-5, 2021.
  5. WHO, Biuro Regionalne dla Europy. No level of alcohol consumption is safe for our health, 2023.
  6. Department of Health (Wielka Brytania). Alcohol Guidelines Review: Report from the Guidelines development group to the UK Chief Medical Officers, 2016.
  7. Canadian Centre on Substance Use and Addiction (CCSA). Canada's Guidance on Alcohol and Health: Final Report, 2023.

Chętnie odpowiemy na wszystkie Wasze pytania