Przekaż darowniznę
+48 735 469 430

KROK 9 – zadośćuczynienie

Krok 9 – ,,Zadośćuczyniliśmy osobiście wszystkim, wobec których było to możliwe, z wyjątkiem tych przypadków, gdy zraniłoby to ich lub innych.”

Zadośćuczynienie jest efektem poprzednich ośmiu kroków. Nie byłoby możliwe bez przyjęcia pomocy, bez przemiany duchowej, bez wsparcia drugiej osoby, bez stanięcia w prawdzie wobec swoich ułomności, wad charakteru i wobec swoich różnych zachowań destrukcyjnych.

W pracy nad sobą na poziomie 9 kroku staramy się naprawić możliwie wszystkie krzywdy. Jednocześnie w kolejnym kroku postanawiamy żyć w gotowości do natychmiastowej naprawy błędów.

Musimy także zadośćuczynić samym sobie.

W ośrodku często obserwujemy zranione serce, gdzie osoba
mówi: ,,Ktoś mnie skrzywdził, ale ja już sobie z tym poradziłam, to już jest
dawno za mną.” Później w procesie terapeutycznym widzi, że wszystkie jej
zachowania, jej reakcje, miały swój początek w tym zranieniu i „krwawi” do tej
chwili. Przebaczenie zawsze musi iść przed zapomnieniem.

,,Ten prawdziwie przebacza, kto już nie pamięta.”  –
Matka Teresa z Kalkuty

Literatura AA:

,,Jeśli ten etap naszego rozwoju przychodzi nam z wielkim trudem, to już w połowie drogi zadziwią nas osiągnięte rezultaty. Poznamy nową wolność i nowe szczęście. Nie będziemy żałować przeszłości, ani zatrzaskiwać za nią drzwi. Pojmiemy sens słów ‘’pogoda ducha’’ i zaznamy spokoju. Bez względu na to, jak nisko upadliśmy, dostrzeżemy że i z naszego doświadczenia mogą skorzystać inni. Zniknie uczucie bezużyteczności i pokusa rozczulania się nad sobą. Bardziej niż sobą zainteresujemy się bliźnimi. Zniknie egoizm. Zmieni się cały nasz stosunek do życia. Opuści nas strach przed ludźmi i niepewnością materialną. Znajdziemy intuicyjnie sposób postępowania w sytuacjach, których odtąd nie umieliśmy rozwiązać. Nagle zaczniemy pojmować, że Bóg czyni dla nas to, czego sami dla siebie nie byliśmy w stanie uczynić.

Czy są to obietnice bez pokrycia? Sądzimy, że nie. Urzeczywistniają się czasem szybko, czasem wolniej, ale zawsze materializują się, jeśli nad nimi pracujemy.”

Anonimowi Alkoholicy str.
72.

Lista wpisów

+48 735 469 430

KROK 8 – inwentura krzywd

Krok 8 – ,, Zrobiliśmy listę osób, które skrzywdziliśmy i staliśmy się gotowi zadośćuczynić im wszystkim.”

 

 

Bardzo ważne jest, żeby osoba uzależniona przygotowała się do zadośćuczynienia. Ważne jest aby nie robić tego samemu, aby nie wpaść w fałszywą postawę męczennika, ani też nie wybielać się i nie racjonalizować swoich czynów.

Osoba uzależniona musi rozumieć jakie skutki jej uzależnienie wywierało na jej najbliższych, na otoczenie i musi mieć wolę i chęć wynagrodzenia im tego, zadośćuczynienia im.

Literatura AA:

,, Dokonawszy rzetelnego przeglądu wszystkich naszych stosunków z ludźmi i dostrzegłszy te cechy osobowości, które raniły innych i szkodziły im, teraz możemy zacząć szukać w pamięci konkretnych ludzi, którym wyrządziliśmy krzywdę.

(..)Powinniśmy unikać skrajnych sądów zarówno o sobie samych jak i o innych. Nie wolno nam wyolbrzymiać własnych ani cudzych wad. Będziemy wytrwale starać się o rozwagę i obiektywizm.”

12 kroków i 12 tradycji str. 82

Sumienie jest naszym przyjacielem, niewątpliwie jest darem od Boga, jest naszym głosem wewnętrznym, który pokazuje że nie jesteśmy na dobrej drodze. Z kolei pielęgnowanie w sobie poczucia winy jest poważną przeszkodą do zadośćuczynienia. Jest wytłumaczeniem do tego, aby nic w sobie nie zmieniać. Jest to postawa bardzo egoistyczna. Osoba w poczuciu winy mówi: „… Po prostu jest beznadziejnie, wszyscy pewnie mnie nienawidzą, mają o mnie straszne zdanie, no i w sumie mają racje, ale ja już nie jestem w stanie tego zmienić…”

Nie jest to ani postawa dorosła, ani postawa racjonalna. Nie ma to nic wspólnego z zadośćuczynieniem, brak tutaj też miłości własnej. Człowiek popada w beznadzieje i użalanie się nad sobą, wynikiem tego jest niemożność podjęcia jakiegokolwiek działania.

 

Lista wpisów

+48 735 469 430

12 KROKÓW prowadzących do ZAPICIA

  1. Przestaję uczestniczyć w mitingach AA / AL-Anon
  2. Zaczynam wątpić w swoją chorobę
  3. Zaczynam winić świat zewnętrzny za swoje problemy
  4. Unikam mówienia o swoich problemach
  5. Zaczynam się izolować
  6. Zaczynam snuć nierealne plany
  7. Zaczynam uciekać w świat marzeń i „gdybać”
  8. Zaczynam miewać okresy lekkiej depresji
  9. Zaczynam świadomie kłamać
  10. Widzę swoje problemy jako beznadziejne
  11. Moje życie zaczyna być chaotyczne
  12. Próbuję wszystko kontrolować, czuję że tracę kontrolę

Lista wpisów

+48 735 469 430

KROK 4 – inwentura samej siebie

Krok 4 – ,,Zrobiliśmy gruntowny i odważny obrachunek moralny”

 

 

Samo odstawienie substancji nie rozwiązuje problemu, wręcz przeciwnie. Sama abstynencja nie jest jeszcze zdrowieniem, nadal jest to w pełni rozwinięty mechanizm zaprzeczeń, iluzji, nałogowego regulowania uczuć…

Praca terapeutyczna kroku 4 polega na uzmysłowieniu kobiecie uzależnionej, że alkohol nie jest główną przyczyną jej wszystkich problemów, że problem tak na prawdę tkwi w niej jako osobie uzależnionej, w jej wypatrzonym widzeniu rzeczywistości i wypatrzonym obrazie siebie.

Osoba uzależniona ma problemy z nazywaniem swoich uczuć i swoich wartości. Ma problem żeby określić w sposób racjonalny, rzeczywisty swoje mocne strony. Bardzo często może myśleć na wyrost o swoich możliwościach, albo bardzo krytycznie podchodzić do swoich braków. Może mieć nierealny ogląd na otaczającą ją rzeczywistość i swoje możliwości. Może mieć złudne poczucie, że panuje nad czymś nad czym kompletnie nie ma kontroli, bądź na odwrót, że przerasta ją coś z czym rzeczywiście mogłaby sobie poradzić.

Potrzeba pracy żeby przemienić i przewartościować swoje życie na poziomie duchowym, oraz rozbroić mechanizmy uzależnienia na poziomie psychologicznym.

Literatura AA:

,,Nasz obrachunek moralny sporządziliśmy uczciwie. Przede wszystkim odsłoniliśmy nasze wady, które spowodowały wszystkie kolejne niepowodzenia. Przekonawszy się, że to nasz egoizm, przejawiający się na różne sposoby, był przyczyną naszych porażek, dokładnie tę cechę przeanalizowaliśmy. Skłonność do urazy i łatwość popadania w złość to nasz grzech „numer jeden”.

Str. 55 „Anonimowi Alkoholicy”
Osoba uzależniona musi nauczyć się pokory, akceptacji siebie samej. Patrzenia na siebie w pokorze i akceptowania swoich słabości, przez co łatwiej jej będzie zaakceptować słabości i ułomności innych.

Lista wpisów

+48 735 469 430

KROK 3 – zaufanie i pokora

Krok 3 – ,,Postanowiliśmy powierzyć naszą wolę i nasze życie opiece Boga jakkolwiek Go pojmujemy”

 

 

Gdyby istotą uzależnienia było tylko samo picie, to nie byłoby to tak straszne. To zakłamanie które temu towarzyszy powoduje, że człowiek jest w sidłach nałogu. Będąc w pełni świadomym na innych płaszczyznach, w odniesieniu do choroby jaką jest alkoholizm, nie jest w stanie w sposób rzeczywisty, racjonalny i zdroworozsądkowy ocenić swojej sytuacji.

Osoba uzależniona, nie wie do końca kim jest, nie umie rozeznać swoich uczuć i swoich intencji.

Praca terapeutyczna opiera się na budowaniu poczucia własnej wartości, poczucia piękna, kobiecości, macierzyństwa, relacji w rodzinie. Na pokazaniu osobie uzależnionej na ile jej zachowania są obarczone egoizmem, egocentryzmem, niedojrzałością a kiedy wypływają one z wnętrza serca, z dobra i miłości, które są obecne w każdym człowieku.

Terapeutycznie możemy bardzo wiele rzeczy z sobie „wygrzebać”. Możemy dojść do prawdy bardzo bolesnej i brutalnej o sobie. Problem polega na tym co potem z tym zrobić?

Bez oparcia w Bogu prawda o sobie i poczucie winy, może Cię zniszczyć.

Bez oparcia w Bogu nie jesteś w stanie sobie wybaczyć.

Bez przyjęcia Miłości Bożej nie jesteś w stanie Kochać siebie i innych.

Trzeba przyjąć Bożą Miłość, żeby stanąć w prawdzie i zrobić inwenturę samego siebie i swoją chorobę.

Literatura AA

,,Możemy wierzyć i jednocześnie być bardzo daleko od Boga. Toteż musimy zastanowić się, w jaki sposób możemy umożliwić Mu przyjście do nas. Trzeci krok jest pierwszą próbą na tej drodze. Skuteczność całego programu AA zależy od tego, czy rzeczywiście rzetelnie i szczerze ,,postanowiliśmy powierzyć naszą wolę i nasze życie opiece Boga, jakkolwiek Go pojmujemy”

Dwanaście kroków i dwanaście tradycji st.36

Tak więc pierwsze trzy kroki są aktem woli..Kolejne kroki to działanie, czyli konkretna praca, która jest konieczna, żeby te zmiany były trwałe!!!

Lista wpisów

+48 735 469 430

KROK 2- krok nadziei

Krok 2 – ,,Uwierzyliśmy, że Siła Wyższa od nas samych może przywrócić nam zdrowie”

 

 

Punktem zwrotnym w leczeniu jest zakwestionowanie swojego dotychczasowego sposobu myślenia i przyjęcie postawy pokornej.

Literatura AA:

” Tysiące mężczyzn i kobiet zgodnie oświadczają, że od momentu, gdy uwierzyli w istnienie Siły Wyższej niż oni sami i przyjęli określona postawę, zaszła w nich kardynalna zmiana.”

str.42 „Anonimowi Alkoholicy”

W pracy terapeutycznej pokazujemy pacjentkom, że ich rozumienie i postrzeganie uzależnienia nie jest prawdziwe, i że to ona sama jako osoba uzależniona jest swoim największym wrogiem.

Ponieważ w procesie terapeutycznym istnieje niebezpieczeństwo negowania i racjonalizowania przekazywanej wiedzy o uzależnieniu, w naszym Ośrodku działa mocno społeczność zdrowiejących uzależnionych kobiet (wolontariuszki z różnym stażem trzeźwości), które opowiadając swoją historię, pokazują istotę choroby i jej mechanizmy. Ponadto w naszym ośrodku wymogiem w pracy dla terapeutów jest ich osobiste doświadczenie uzależnienia i walki z nim, co pozwala na lepsze dotarcie i nacisk na praktyczny aspekt procesu. Czym więcej takich osób i ich świadectw, tym skuteczniejsza i intensywniejsza praca terapeutyczna.

Kiedy osoba uzależniona nabiera zaufania i kwestionuje swoje dotychczasowe myślenie, zaczynamy pracę nad zobaczeniem skutków uzależnienia w życiu duchowym, jakimi są pustka i lęki, oraz nad uznaniem sprawczości Siły Wyższej.

Krok 2 jest KROKIEM NADZIEI..że podobnie jak w przypadku innych osób, Siła Wyższa jakkolwiek ją pojmuję, może przywrócić mi zdrowie…

Zapraszamy do odsłuchania audycji 2-ego kroku:

 

Lista wpisów