Przekaż darowniznę
+48 735 469 430

Gniew jest po to, aby Was o tym poinformować…

Gniew to, wbrew pozorom, uczucie bardzo pożyteczne. Bo daje sygnał, że ktoś zranił Wasze potrzeby. Że coś jest nie w porządku. Praktycznie każdy doświadczył tej emocji. Ale czy wiecie, że od złości można się uzależnić?

Co to jest gniew?

Gniew, zwany też złością to reakcja emocjonalna pojawiająca się wówczas, gdy zablokowane jest jakieś dążenie. Tracimy wówczas kontrolę nad sobą. Ale złość także wyzwala impuls, aby sprawdzić, na czym polega problem. Wręcz sygnalizuje, że ten problem jest.

Ciekawostka – stan skrajnego gniewu to wściekłość. Psychologowie znają także tzw. „wściekłość narcystyczną”, okazywaną przez ludzi z osobowością narcystyczną w odpowiedzi na wyimaginowaną lub rzeczywistą krytykę. Osobowość narcystyczna charakteryzuje się niezdolnością do przyjęcia perspektywy innych ludzi, nastawieniem wielkościowym, brakiem empatii i potrzebą bycia podziwianym.

Po co jest gniew?

Złość jest po to, aby poinformować o tym, że dzieje się coś złego. Złość skłania do zastanowienia się nad sposobami rozwiązania problemu. Skłania do podjęcia decyzji o powiedzeniu czegoś albo zrobieniu.

Ciekawostka – amerykańska coach Martha Beck jest zdania, że gniew jest systemem odpornościowym psychiki, bardzo niezbędnym (pomimo swojej niebezpiecznej energii). Niezbędnym dlatego, iż jest jest jedyną zdrową odpowiedzią na niesprawiedliwość. Zdaniem amerykańskiej specjalistki gniew „pobudza i budzi”.

Kiedy złość jest uzależnieniem?

Uzależnienie od złości objawia się tym, że mamy wrażenie, iż wszystko jest problemem i myślimy o tym bez przerwy. W dodatku mówimy rzeczy i zachowujemy się tak, że później tego żałujemy. Ignorujemy otoczenie, które zauważa, że posunęliśmy się w swojej złości za daleko. Nie korygujemy swoich zachowań. I nie pozwalamy, aby złość odeszła.

Ciekawostka – przyczyną uzależnienia od gniewu może być środowisko, w którym dorastaliśmy i w którym taki tzw. model zachowań występował. Rodziny z problemem patologicznej złości mają takie destruktywne nawyki jak: uważanie, że wysoki poziom złości jest czymś normalnym, słuchanie siebie tylko wówczas jeśli któryś z domowników zacznie się gniewać czy też rozwiązywanie problemów za pomocą gniewu.

Jak poradzić sobie ze złością? – pomoże Wam ośrodek odwykowy

Najważniejsze jest to, aby złość zauważyć. I aby odpowiedzieć sobie na pytanie, dlaczego odczuwamy gniew, co wywołuje go i potęguje oraz dlaczego ta sytuacja tak silnie na nas wpływa. Czyli krótko mówiąc należy zrozumieć samego siebie. Zrobić kilka głębszych oddechów i dać sobie czas. Jeśli gniew wpływa destrukcyjnie na Wasze życie, koniecznie odwiedźcie specjalistyczny ośrodek uzależnień. Ośrodek odwykowy realizujący program dla osób uzależnionych od złości pomoże dojść Wam z powrotem do formy.

Ciekawostka – zwróćcie się również do osób, do których macie zaufanie, a które potrafią kontrolować swoją złość lepiej niż Wy.

Jak reagować na gniewoholika?

Z osobą uzależnioną od gniewu jest tak, że nigdy nie wiadomo, co się zaraz wydarzy. Dlatego należy z góry wyznaczyć granice, których nie będziecie przekraczać. Pamiętajcie też, że negatywne emocje są zaraźliwe. Dobrze jest więc zachować spokój i nie wdawać się w dyskusje. Bo dyskusja ta może obrócić się przeciwko Wam. Dobrze jest także przy okazji zainwestować w swój rozwój osobisty i nauczyć się asertywnej komunikacji.

Ciekawostka – kontaktując się z gniewoholikiem warto zastosować technikę asertywności zwaną jujitsu. Polega ona na stanowczym wyrażeniu własnego zdania przy zachowaniu tej samej dynamiki wypowiedzi. Ta technika może również być pomocna samej osobie uzależnionej od gniewu. Istotą jest opanowanie energii powstającej pod wpływem rozmowy. Jest to bardzo trudna sztuka, ponieważ wiele osób daje się sprowokować i traci cierpliwość, a negatywne emocje potęgują tylko kłótnie i nieporozumienia.

Asertywność można ćwiczyć poprzez wyobrażenie sobie siebie jako człowieka z gumy, który odbija to, cokolwiek do niego trafi. Czyli zamiast przedstawiać swoje przeciwstawne argumenty i udowadniać swoje racje, wykorzystujecie argumenty przeciwnika, starając się go zrozumieć. Pozostawiając jednocześnie osobę złoszczącą się z jego własną, skierowaną w próżnię siłą.

Lista wpisów

+48 735 469 430

Uzależniona kobieta – 15 cech wyróżniających kobiece uzależnienia

alkoholizm kobiet

Czy wiecie, że mężatki rzadziej niż singielki spożywają w ciąży alkohol? Z kolei kobiety w nieformalnym związku są bardziej narażone na przejęcie uzależnienia od swojego partnera.

Zobaczcie, czym charakteryzują się kobiece uzależnienia!

  1. W odróżnieniu od mężczyzn, panie (statystycznie) wpadają w sidła alkoholizmu w późniejszym wieku.
  2. Nie znaczy to jednak, że młode kobiety nie piją! Przeciwnie – ostatnio występuje tendencja do naśladowania zachowań męskich przez młode kobiety.
  3. Kobiety doświadczają znacznie szybciej negatywnych skutków picia alkoholu. Szybciej doświadczają konsekwencji społecznych, psychologicznych i biologicznych. Narastanie tych negatywnych następstw specjaliści nazywają „teleskopowym rozwojem uzależnienia u kobiet”.
  4. Uzależniona kobieta to często taka, która mieszka z uwikłanym w alkoholizm partnerem. Na rozwój alkoholizmu u pań wpływają również zaburzenia seksualne i lękowo-depresyjne, cechy osobowości i obciążenia środowiskowe.
  5. Występowanie uzależnienia od alkoholu w rodzinie pełni jednak mniejszą rolę w rozwoju alkoholizmu u kobiet niż u mężczyzn.
  6. Podejmujące leczenie panie zgłaszają przy okazji wiele innych problemów – finansowych, zawodowych, zdrowotnych.
  7. U pań wraz z rozwojem alkoholizmu pojawiają się i pogłębiają problemy emocjonalne i psychiczne. Szczególnie potęgują się depresja i lęki.
  8. Kobiety są bardziej krytyczne wobec własnego alkoholizmu niż mężczyźni. Mają także większe poczucie winy.
  9. Zwiastunem rozwoju uzależnienia u kobiet jest rozpoczęcie picia w wieku dorastania, bycie w nieformalnym związku z mężczyzną nadużywającym alkoholu, zaburzenia seksualne, wykorzystywanie seksualne w dzieciństwie, zaburzenia depresyjne i lękowe, przyjmowanie środków psychoaktywnych.
  10. W związku z tym, że u kobiet uzależnionych od alkoholu pojawiają się specyficzne potrzeby fizyczne, społeczne i problemy psychologiczne, konieczne jest tworzenie specjalnych programów leczenia dla kobiet alkoholiczek. Typowo kobiece uzależnienia leczy specjalistyczny ośrodek terapii leczenia uzależnień im. Marii Teresy z Kalkuty. Jego misją jest ratowanie kobiet dotkniętych uzależnieniem i współuzależnieniem. Specjalny program otacza opieką całą rodzinę, gdyż współuzależnienie destabilizuje funkcjonowanie całego systemu rodzinnego, generując stres, brak poczucia bezpieczeństwa i stabilizacji. Specjalnie dobrana wielotorowa metoda leczenia zapewnia relaks, wyciszenie, wsparcie duchowe i dyskrecję. Oparta jest na idei, że razem można osiągnąć więcej niż w pojedynkę. Opiera się nie tylko na wiedzy teoretycznej ale i na konkretnym doświadczeniu. Specjalnie dobrana metoda prywatnego ośrodka uzależnień składa się z terapii grupowej, warsztatów, mitingów pozwalających zrozumieć zachowania własne i bliskich osób oraz zapoczątkować zmianę, która jest procesem.
  11. O ile w przypadku mężczyzn niższe wykształcenie i niższy status społeczny pociągają ze sobą skłonność do uzależnienia, to u kobiet jest odwrotnie – im wyższe wykształcenie, tym statystycznie większa skłonność do alkoholizmu. Powodem takiego stanu może być to, że żyjąc w społeczeństwie patriarchalnym i androcentrycznym (czyli stawiającym pierwiastek męski w centrum uwagi) kobiety najpierw starają się zadbać o dzieci i męża, a później myślą o sobie i o zakupie takich dóbr luksusowych jak alkohol. Panie o wyższym statusie mogą sobie zatem pozwolić na kupno alkoholi. Nie mówiąc już o tym, że kobiety mają zazwyczaj wyższe wymagania jeśli chodzi o jakość alkoholi.
  12. Wieloletnie intensywne picie kobiet skutkuje (częściej niż u mężczyzn) uszkodzeniem mięśnia sercowego. Powoduje również uszkodzenie wątroby oraz zapalenie trzustki. Poza tym picie więcej niż jednego drinka dziennie zwiększa ryzyko wystąpienia nowotworu sutka. U dorastających dziewcząt spożywanie alkoholu skutkuje zmniejszeniem hormonu wzrostu. Uzależniona kobieta w wieku rozrodczym ryzykuje zaburzeniami cyklu menstruacyjnego, wzrostem stężenia prolaktyny w surowicy krwi, zaburzeniami płodności, upośledzeniem rozwoju płodu i wcześniejszą menopauzą.
  13. Kobiety w ciąży zazwyczaj ograniczają spożycie alkoholu. Nabierają motywacji do podjęcia leczenia odwykowego.
  14. Co ciekawe, alkohol w ciąży rzadziej spożywają mężatki.
  15. Picie alkoholu w ciąży zwiększa ryzyko poronienia oraz śmierci płodu lub noworodka. Zwiększa występowanie wad wrodzonych. Uwaga – najniebezpieczniejsze jest spożywanie alkoholu w pierwszym trymestrze ciąży!

Lista wpisów