Przekaż darowniznę
+48 735 469 430

Dorosłe Dzieci Alkoholików – boją się intymności?

Dorastanie w rodzinie z problemami alkoholowymi, czyli bycie dzieckiem alkoholika wpływa na wykształcenie się specyficznych cech osobowości. Takich cech jak na przykład:

  • lęk przed porzuceniem
  • lęk przed bliskością

– dowiadujemy się z książki pt. Oblicza współczesnych uzależnień, napisanej pod redakcją prof. psychologii Lidii Cierpiałkowskiej.

Dorosłe Dziecko Alkoholika (syndrom DDA) przeżywa odrzucenie kilka razy intensywniej i to w różnych sytuacjach – na przykład aplikując do określonej pracy czy na dane stanowisko przeżywa nie przyjęcie jego oferty jako odrzucenie.

Taki dorosły nie potrafi również wyrażać swoich uczuć oraz potrzeb w związku. Wręcz boi się wchodzić w związki z obawy przed powtórzeniem błędów swoich rodziców. A jeśli już wchodzi w związek, to rozpada się on częściej niż związek osoby z niealkoholowej rodziny.

3 style przywiązania a leczenie uzależnień

Prof. Lidia Cierpiałkowska zauważa też związek między wychowywaniem się w rodzinie alkoholowej, w której rodzic był niezaangażowany emocjonalnie a lękiem i rozpaczą osób z DDA. Brak przywiązania między rodzicem a dzieckiem generuje dużo problemów w późniejszych relacjach. Modele przywiązanie z dzieciństwa są bowiem przenoszone w dorosłość.

Na przykład osoby z tzw. bezpiecznym stylem przywiązania mają więcej pozytywnych doświadczeń w związkach. Mają pozytywny obraz siebie i innych. Potrafią w pełni zaufać partnerowi. Nie boją się bliskości i nie są przesadnie zazdrosne. W sytuacjach stresowych potrafią radzić sobie efektywnie, na przykład szukając wsparcia u innych ludzi. Potrafią też wyciągnąć wnioski z doświadczeń wyniesionych z przeszłych relacji.

Z kolei osoby z tzw. lękowo ambiwalentnym stylem przywiązania (charakterystycznym dla ludzi DDA) mają zarówno pozytywne jak i negatywne doświadczenia z matką. Niejednorodność doświadczeń skutkuje brakiem zaufania zarówno do innych ludzi jak i do siebie. Dlatego w relacjach z bliskimi reagują lękiem i niepewnością. Dzieje się tak dlatego, że lęk ten…

  • wywołuje reakcje ucieczki
  • a z drugiej strony wywołuje reakcję przywiązania

Z kolei Dorosłe Dziecko Alkoholika cechujące się tzw. unikającym stylem przywiązania doświadczyło w dzieciństwie odrzucenie, nieobecność lub zaniedbanie rodzica. Stąd taka osoba wychwytuje z otoczenia sygnały odrzucenia, koncentruje się na nich. Takie osoby unikają szukania wsparcia u innych osób.

Tymczasem grupowa terapia uzależnień i współuzależnień polega właśnie na poszukiwania zrozumienia u innych. Niejedna kobieta alkoholiczka czy kobieta narkomanka lub Dorosłe Dziecko Alkoholiczki zapoczątkowały swoje zdrowienie od zrozumienia, że ich problem nie jest wyjątkowy, że inni czują podobnie.

Od zgodności do konfliktu – terapia uzależnień naprawi relację

Wspomniana psycholog pisze też, że do związków niefunkcjonalnych dochodzi także wówczas, jeśli ludzie w sposób nieprawidłowy rozwiązują konflikty (co ma swoje podłoże we współuzależnionym dzieciństwie). Taki związek jest nazywany koluzyjnym i ma trzy etapy:

  1. Etap zgodności – partnerzy zgodnie odczuwają wrażenie wzajemnego dopełniania się. Dzieje się tak dlatego, że partner progresywny wypiera oraz projektuje na regresywnego partnera swoje dziecięce pragnienia. Z kolei partner regresywny wypiera oraz projektuje swoje progresywne tendencje oraz wykształcone mechanizmy reagowania. Mąż i żona czy też partner i partnerka mają nadzieję na to, że owa relacja wyzwoli ich od głębokich lęków.
  2. Etap konfliktu – na tym etapie powracają u każdego z partnerów wyparte treści. Wyparte treści z dzieciństwa. To sprawia, że bliskie dotąd sobie osoby rozczarowują się sobą. Kłócą się, nie odczuwają satysfakcji w seksie.
  3. Etap odwrócenia ról – partnerzy wymieniają się rolami, czyli na przykład osoba dominująca staje się bierna i na odwrót. Dochodzi do rozpadu związku i rozstania lub życia obok siebie w patologicznej relacji. Pomóc może terapia uzależnień i współuzależnień, proponowane przez zamknięte ośrodki leczenia uzależnień.

Lista wpisów

+48 735 469 430

Takie problemy seksualne mają Dorosłe Dzieci Alkoholików

Czy wiecie, że ludzka psychika odpowiada za aż 80% problemów klinicznych natury seksuologicznej? Dlatego dzieci wychowane w rodzinach dysfunkcyjnych mają w dorosłym życiu nie tylko problemy psychiczne ale i seksualne.

Niepokój, stres, nieufność…

Rodzina jest naturalnym źródłem kształtowania wzorców zachowań i sposobów radzenia sobie z problemami, emocjami. Rodzina buduje system wartości. Wpływa na samoocenę młodego człowieka. Dlatego błędy popełniane przez rodziców wpływają na późniejsze dorosłe życie dzieci. Takim poważnym błędem popełnianym w procesie wychowania jest narażenie dziecka na kontakt z bliską osobą uzależnioną od alkoholu. Bo alkoholizm jest chorobą rodzinną. Chorują na nią nie tylko same osoby uzależnione, ale także pozostała część rodziny, która cierpli z powodu ciągłego poczucia niepewności.

Taka rodzina musi zmierzyć się z nieprzewidywalnością zachowań uzależnionej matki czy ojca. Pojawiają się negatywne emocje, takie jak strach, wstyd czy poczucie winy. Pojawia się uczucie odtrącenia. Jest ciągły stres, niepokój, lęk, a nawet wrogość. Członkowie rodziny nie czują się kochanymi, docenianymi, szanowanymi. W dodatku uczą się niewłaściwych wzorców komunikacji i relacji z ludźmi. Uczą się również rozwiązywania problemów za pomocą siły. Nie mają wiary w porządek świata. I bardzo ważne – nie potrafią zaufać w późniejszym życiu.

Zachowania seksualne osób DDA

Rodzina z problemem alkoholowym powinna być objęta pomocą psychologiczną. Pomocny może być specjalistyczny ośrodek walki z uzależnieniem i terapia dla uzależnionych skierowana do całej rodziny. Jeżeli rodzina nie otrzyma pomocy, jej członkowie doświadczają poważnych problemów w funkcjonowaniu społecznym, w tym w relacjach partnerskich i intymnych.

A oto 7 charakterystycznych zachowań Dorosłych Dzieci Alkoholików z syndromem DD w relacjach intymnych:

  1. DDA nie umieją nawiązać głębokich relacji, nawiązują krótkotrwałe relacje partnerskie.
  2. Są negatywnie nastawione do życia seksualnego, łącząc seks z takimi emocjami jak lęk przed sprawdzeniem się, niepokój czy obawa, a nawet strach.
  3. Nie potrafią przyjmować uczuć oraz ich odwzajemniać z powodu niskiego poczucia własnej wartości i negatywnego nastawienia do swojego ciała.
  4. Nadmiernie koncentrują się na ocenianiu siebie i swojego partnera w roli kochanka.
  5. Mają podwyższony poziom lęku, który to lęk w życiu seksualnym jest toksyczny. Może to być na przykład lęk przed oceną w łóżku prowadzący do zaburzeń erekcji, bolesnych stosunków i niemożnością doświadczenia orgazmu u kobiety.
  6. Osoby z syndromem DDA doświadczają depresji, którą zmniejsza libido. Zdecydowanie rzadziej podejmują aktywność seksualną. Poza tym mniejszy popęd może być skutkiem ubocznym działania leków antydepresyjnych.
  7. Sięgając po alkohol, zmniejszają swoją sprawność seksualną. Do upośledzenia funkcji seksualnych prowadzą także narkotyki.

Co jeszcze wpływa na niesatysfakcjonujące życie seksualne?

Nie można jednak generalizować. Mimo że całą rodzinę z syndromem DDA trzeba leczyć w ośrodkach odwykowych, poddając ją terapii dla uzależnionych i współuzależnionych to problemy seksuologiczne mogą mieć różnorodną genezę.

Przyczyną problemów seksualnych mogą być także choroby somatyczne, takie jak nadciśnienie czy cukrzyca. Na zmniejszone libido wpływa również leczenie onkologiczne. Na nieudane życie seksualne wpływają także inne choroby psychiczne i stosowanie leków.

Lista wpisów