Przekaż darowniznę
+48 735 469 430

Co to jest AA i skąd się wzięli Anonimowi Alkoholicy?

terapia AA

Terapia w oparciu o program 12 krokw AA zapewnia wysoką skuteczność. Ale dlaczego właściwie tak jest? Co stoi za sukcesem ośrodków odwykowych skoncentrowanych wokół idei AA i skąd w ogóle wzięli się Anonimowi Alkoholicy? Jaka ciekawa historia wiąże się z tym zjawiskiem?

Kim są Anonimowi Alkoholicy?

AA to dobrowolna, samopomocowa grupa zrzeszająca osoby uzależnione od alkoholu etylowego. To grupa stworzona w celu utrzymania własnej trzeźwości oraz wspierania innych alkoholików w drodze do trzeźwości. Takich grup jest na świecie bardzo dużo. Podstawą ich funkcjonowania jest program 12 kroków AA, czyli zbiór zaleceń dla osób uzależnionych. Punktem wyjściowym jest krok 1, nakazujący przyznanie się do własnej bezsilności wobec alkoholu. Program ten zaadoptowany został przez inne wspólnoty, skupiające nie tylko alkoholików, ale również narkomanów, zakupoholików czy pracoholików.

Historia AA

Pierwsi członkowie AA byli członkami tzw. grup oksfordzkich, czyli chrześcijańskich organizacji. Pierwszą grupę oksfordzką założył Frank Buchman, amerykański misjonarz kościoła luterańskiego. Idea grupy była prosta – poddaj się cały pod „kontrolę Bożą”. Filozofia ta bardzo wpłynęła na wspólnotę AA.

Idea grupy polegała między innymi na zwróceniu się do Boga i poddaniu się jego opatrzności. Pierwszą grupę Anonimowych Alkoholików zainicjował makler giełdowy Bill Wilson. 10 czerwca 1935 roku drugi współzałożyciel ruchu AA, dr Bob Smith zorganizował dzień nieprzerwanej trzeźwości. Datę tę uważa się za symboliczny moment narodzin ruchu AA. Jednak jeszcze wówczas nazwa AA jeszcze nie istniała, gdyż wywodzi się ona od ukazanej w 1939 roku książki pt. „Anonimowi Alkoholicy” opisującej doświadczenia członków bezimiennych jeszcze wówczas grup.

Na czym polega idea AA?

Wspólnota Anonimowych Alkoholików ma na celu przekazanie sobie wzajemnie doświadczenia. Ma na celu pokazanie tego, w jaki sposób ta czy inna osoba poradziła sobie z uzależnieniem. Co było dla niej wsparciem, gdzie znalazła siłę i otuchę, jak uwierzyła w to, że może sobie poradzić z nałogiem.

Jedną z zasad AA jest pełna anonimowość, dająca członkom grupy poczucie dyskrecji. Dlatego wspólnota AA nie rejestruje uczestników ani nie kontroluje ich aktywności. Nigdy nie ujawnia w mediach personaliów ani wizerunku swoich członków. Nie ma nawet list obecności. Podczas dyskusji można powiedzieć o sobie to, co uważamy za konieczne.

Tych 12 zasad funkcjonowania grup gwarantuje skuteczność funkcjonowania grup AA!

A oto 12 zasad działania grup AA:

  1. Terapia AA stawia na wspólnotę – program zdrowienia zależy od jedności grupy.
  2. Nie ma osoby, którzy rządzi w grupie, ponieważ jedyną władzą jest Bóg, a liderzy są jego sługami.
  3. Jeśli chcesz zostać członkiem grupy Anonimowych Alkoholików, musisz spełnić tylko jeden warunek – musisz chcieć przestać pić.
  4. Każda grupa jest niezależna, z wyjątkiem kwestii dotyczących innych grup Anonimowych Alkoholików lub AA jako całości.
  5. Celem każdej grupy jest niesienie posłania alkoholikowi.
  6. Nie wolno użyczać nazwy AA innym ośrodkom ani przedsięwzięciom.
  7. Każda grupa jest samowystarczalna i nie przyjmuje zewnętrznych dotacji.
  8. Wspólnota AA jest nieprofesjonalna, ale biura mogą zatrudniać pracowników.a
  9. AA nie jest organizacją, ale może tworzyć zespoły i komisje.
  10. Anonimowi Alkoholicy nigdy nie odnoszą się do problemów niedotyczących wspólnoty, aby nie być uwikłanymi w publiczne polemiki.
  11. Wspólnota AA przyciąga członków, ale się nie reklamuje w mediach.
  12. Duchowa postawa AA opiera się na anonimowości.

Jakich działań nie podejmuje AA?

To nietypowe, ale grupy AA nie rejestrują uczestników. Nie angażują się także w badania nad uzależnieniami. Nie kontrolują swoich uczestników ani ich nie śledzą. Nie biorą udziału w komisjach lub agendach społecznych. Wystawiają diagnoz lekarskich. Nie udzielają porad psychiatrycznych. Nie dają zwolnień lekarskich. Nie dają leków. Nie mają w swojej ofercie usług religijnych ani nie oferują zatrudnienia swoim uczestnikom. Nie pomagają znaleźć mieszkania, żywności, pieniędzy. Nie udzielają porad rodzinnych. Nie zobowiązują się do rozwiązania kłopotów życiowych. Dzięki tym zabiegom AA jest skuteczniejsze, a ośrodki terapii uzależnień działające wokół idei Anonimowych Alkoholików i idei 12 kroków notują duże sukcesy.

Lista wpisów

+48 735 469 430

Terapia w grupie, czyli nie jesteś sam

terapia grupowa

Zalet terapii w grupie jest wiele, omówimy tutaj to ze szczegółami.

Co to jest terapia grupowa?

Terapia grupowa to forma leczenia, której głównym elementem jest kontakt z większą ilością osób o podobnej specyfice problemów. To sposób leczenia w tzw. grupach samopomocowych. Sposób stosowany najczęściej w leczeniu uzależnień. Ceniony za dużą skuteczność.

Ciekawostka – jedną z najbardziej znanych grup są Anonimowi Alkoholicy, którzy cechują się między innymi tym, że nie rejestrują, nie śledzą ani nie kontrolują swoich uczestników. Za to wdrażają w życie ideę 12 kroków w leczeniu uzależnienia alkoholowego.

Czym się różni terapia otwarta od zamkniętej?

Nie istnieje jeden prawidłowy schemat grupowej terapii. Nie można bowiem porównywać terapii chorych na schizofrenię z terapią leczenia nerwic lub choroby alkoholowej. Nie ma też tutaj jednego nurtu i modelu. Wiele zależy od specjalizacji terapeutów i rodzaju schorzenia pacjentów.

Ciekawostka – specjaliści wyróżniają między innymi terapię otwartą i zamkniętą. Terapia otwarta polega na tym, że w każdym tygodniu dołączają nowi pacjenci, co pozwala nowym osobom skorzystać z porad bardziej doświadczonych uczestników. Grupa zamknięta skupia stałych uczestników.

Jak długo trwa terapia grupowa?

Terapia grupowa odbywa się albo codziennie od poniedziałku do piątku (przez 6 godzin) w szpitalu psychiatrycznym na oddziale dziennym lub zamkniętym albo w grupach spotykających się 1, 2 razy w tygodniu. Terapia w szpitalu trwa od 8 do12 tygodni. W przypadku grup terapeutycznych wiele zależy od indywidualnego samopoczucia pacjenta, a pojedyncze spotkanie trwa od 90 do 180 minut.

Ciekawostka – lekarze przestrzegają jednak, aby nie postrzegać zakończenia terapii jako ostatecznego wyleczenia. Proces zdrowienia jest bowiem długotrwały i odbywa się również po opuszczeniu grupy wsparcia. Pacjent opuszcza jednak grupę z solidną porcją wiedzy i doświadczenia, co owocuje w przyszłości.

Korzyści z terapii grupowej

Dlaczego obcowanie osób o podobnych problemach sprawdza się i korzystnie wpływa na stan zdrowia? Przede wszystkim dlatego, że jedni członkowie grupy otrzymują wsparcie od innych członków. Otrzymują sygnał, że nie są sami i jedyni na świecie ze swoimi problemami. Że są ludzie, którzy czują podobnie.

Pacjenci czują się także gotowi do pomocy innym, czują się potrzebni, co ma ważne znaczenie terapeutyczne. Wchodzenie w relacje, interakcje z innymi uczestnikami grupy daje także poczucie bezpieczeństwa, przynależności, akceptacji. Motywuje do pokonywania trudności i pozwala kontrolować własne zachowanie. Terapia grupowa działa też korzystnie na osoby, które wcześniej nie potrafiły się komunikować z innymi. Teraz mają szansę na samodoskonalenie. Mają także szansę na rozwinięcie w sobie takich umiejętności jak asertywność, rozpoznawanie i reagowanie na stany emocjonalne innych osób. Warto też dodać, że proces terapeutyczny nie jest łatwy i każdy pacjent przechodzi go inaczej. Najważniejsze jest jednak stosowanie się do zaleceń lekarzy i terapeutów.

Ciekawostka – psychoterapeuta Irvin Yalom wyróżnił 11 czynników przyczyniających się do zaistnienia zmiany terapeutycznej. Czynników wskazujących na ogromny potencjał grupy.

  1. Nadzieja – uczestnik obserwuje zmiany u innych i nabiera wiary w to, że może udać się także jemu.
  2. Uniwersalność – pacjent dostrzega, że wszyscy są w takiej samej sytuacji.
  3. Informacja – terapeuta przekazuje członkom grupy sporą ilość informacji na temat zdrowia psychicznego i sposobów radzenia sobie z trudnościami.
  4. Altruizm – poprzez pomaganie innym pacjent zaspokaja swoje pragnienie bycia potrzebnym. Dostaje możliwość zrobienia czegoś dla innych.
  5. Przeanalizowanie w grupie wzorców zachowań wyniesionych z rodziny – praca w grupie umożliwia skorygowania takich wzorców podczas relacji z innymi uczestnikami grupy.
  6. Umiejętności społeczne – terapia grupowa niewątpliwie rozwija zdolności interpersonalne.
  7. Naśladowanie – pacjent wykorzystuje cechy terapeuty i innych członków grupy jako wzorce dla własnego zachowania.
  8. Uczenie się interpersonalne – praca w grupie daje szansę na przetestowanie w bezpiecznych warunkach nowych sposobów reagowania.
  9. Grupowa spójność – pacjent dostaje wsparcie i akceptację pozwalającą mu zmierzyć się z trudnościami. Spójność grupy jest odpowiednikiem relacji terapeutycznej w terapii indywidualnej.
  10. Katharsis – odtworzenie i ponowne przeżycie traumatycznych doświadczeń pomaga odreagować tłumione emocje, uświadomić sobie własne przeżycia, co działa oczyszczająco.
  11. Egzystencjalizm – pacjenci mają możliwość wymiany przekonań dotyczących sensu życia czy śmierci z innymi uczestnikami grupy. Porównują swoje przekonania z innymi i dostają szansę ich zmodyfikowania.

Lista wpisów